HomilíaKrijtbergZevende zondags van Pasen
Séptimo Domingo de Pascua – Toon Suffys SJ
Traducción automática, verificada de forma independiente · Zevende zondags van Pasen – Toon Suffys SJ
Fecha según el nombre del archivo de la iglesia.
Padre santo, guárdalos en tu nombre, para que sean uno, como nosotros somos uno. Mientras estaba con ellos, yo los guardaba... y velaba por ellos
Escuchamos aquí el suspiro más profundo, el deseo más profundo de Jesús tan poco antes de su muerte: que nosotros los hombres seamos unos con otros y con el mismo Dios. Cuando leemos el evangelio, vemos efectivamente que Jesús guardó a los apóstoles y a los discípulos y veló por ellos. Leemos en algunos pasajes que los apóstoles estaban discutiendo, entre otras cosas, sobre quién de ellos era el mayor, el más importante. En otra ocasión discuten porque han olvidado llevar pan a la barca. Otra vez están enfadados entre sí porque dos de ellos van a pedir los mejores puestos en el Reino de Dios.
El pequeño grupo en torno a Jesús eran personas corrientes como usted y yo, con sus deseos y sueños personales. A veces se empujaban unos a otros para conseguir el favor de Jesús. Y Jesús los mantuvo unidos todo el tiempo. Le costó esfuerzo y atención.
Ahora los apóstoles y los discípulos se las arreglan solos. Recuerdan aquel deseo profundo de Jesús de que fueran uno. Y se ponen a trabajar en ello. El libro de los Hechos de los Apóstoles nos habla de los problemas que los primeros cristianos tuvieron entre sí y de cómo intentan resolverlos.
- uno de los apóstoles había traicionado a Jesús. Eligen a alguien para reemplazar a Judas. - estaba el conflicto entre judíos y no judíos sobre la ayuda a los pobres y a las viudas. Se nombran diáconos. - más tarde está el gran conflicto sobre la circuncisión: los convertidos deben primero hacerse judíos antes de poder ser cristianos. Se convoca un concilio y bajo la influencia del Espíritu Santo llegan a un compromiso.
Hay tantas señales de problemas en el libro de los Hechos de los Apóstoles, pero una y otra vez buscan una solución. Buscan la unidad por la que Jesús oró.
A menudo soñamos que los cristianos sean uno, que podamos amar a las personas, incluso a nuestro enemigo, porque Jesús lo pide. Pero eso no ocurre por sí solo. La unidad por la que Jesús ora, nosotros debemos ahora hacerla, construirla, conservarla y guardarla.
Sería fácil si nos dieran esa unidad así. Pero cada uno de nosotros que está casado o vive con otros, incluso los niños que quieren jugar juntos, sabe que una y otra vez debemos vencernos a nosotros mismos con nuestros deseos y exigencias para dar a la caridad, a la paz, a la unidad, la última palabra.
Nadie ha visto nunca a Dios. Pero si nos amamos unos a otros, Dios permanece en nosotros, y su amor ha llegado en nosotros a su plenitud. dice Juan en la segunda lectura. Sabemos que Dios está con nosotros cuando una y otra vez nos esforzamos por comprender al otro, por dejar de lado nosotros mismos, nuestras propias exigencias y deseos, para que la unidad entre nosotros pueda permanecer.
¿Hay algo más hermoso que dos ancianos que se comprenden con una simple mirada? Eso solo llega después de años de ceder ante el otro y de ser respetado por el otro. ¿Hay algo más conmovedor que niños que juegan al fútbol unánimemente juntos, después de discutir primero sobre quién da el saque inicial.
Todos conocemos esos momentos en los que primero nos defendimos a nosotros mismos, pero luego trabajamos por esa unidad, a menudo contra nosotros mismos.
¿Puedo invitarle esta semana a prestar atención a la oración de Jesús por la unidad en su vida diaria? Mire y vea, tenga ojo para cómo esa oración de Jesús se cumple en momentos pequeños y grandes de su propia vida. ¿Dónde ve usted a personas que se vencen a sí mismas para lograr la unidad, la conexión con los demás? ¿Dónde se ve a sí mismo conservar y guardar esa unidad, tal como lo hizo Jesús?
Texto original · Neerlandés
Zevende zondags van Pasen – Toon Suffys SJ
Heilige Vader, bewaar hen door uw naam, zodat zij één zijn zoals wij één zijn. Zolang Ik bij hen was heb Ik hen... bewaard en over hen gewaakt
Wij horen heir de diepste verzuchting, het diepste verlangen van Jezus zo vlak voor zijn dood: dat wij mensen één mogen zijn met elkaar en met God zelf. Wanneer wij het evangelie doorlezen dan zien we inderdaad dat Jezus de apostelen en de leerlingen heeft bewaard en over hen gewaakt. Wij lezen op enkele plaatsen dat de apostelen aan het ruzie maken waren, onder andere, wie van hen de grootste, de belangrijkste was. Een andere keer maken ze ruzie omdat ze vergeten zijn brood mee te nemen in de boot. Dan weer zijn ze boos op elkaar omdat er twee gaan vragen om de beste plaatsen in het Rijk Gods.
Het groepje rond Jezus waren gewone mensen zoals jij en ik, met hun persoonlijke verlangens en dromen. Ze verdrongen elkaar soms om de gunst van Jezus. En Jezus heeft hen de hele tijd bij elkaar gehouden. Het heeft Hem moeite en aandacht gekost.
Nu staan de apostelen en de leerlingen er alleen voor. Ze herinneren zich dat diepe verlangen van Jezus dat zij één zouden zijn. En daar maken ze werk van. Het boek over de Handelingen van de Apostelen vertelt ons van de problemen die de eerste christen met elkaar hebben en hoe ze dat proberen op te lossen.
-één van de apostelen had Jezus verraden. Ze kiezen iemand om Judas te vervangen. -er was het conflict tussen Joden en niet Joden over de hulp aan armen en weduwen. Er worden diakens aangesteld. -later is er het grote conflict over de besnijdenis: moeten bekeerlingen eerst Jood worden voor ze christen kunnen zijn. Er wordt een concilie bijeengeroepen en onder invloed van de heilige Geest komen ze tot een compromis.
Er zijn zoveel aanwijzingen van problemen in het boek over de handelingen der apostelen, maar telkens weer zoeken ze naar een oplossing. Ze zoeken naar de eenheid waar Jezus voor gebeden heeft.
Wij dromen vaak dat christenen één zijn, dat wij van mensen, zelfs van onze vijand kunnen houden, omdat Jezus dat vraagt. Maar dat gaat niet vanzelf. De eenheid waarvoor Jezus bidt, moeten wij nu zelf maken, bewerken, bewaren en bewaken.
Het zou gemakkelijk zijn als wij als die eenheid zouden krijgen. Maar ieder van ons die gehuwd is of met anderen samenwoont, zelfs kinderen die samen willen spelen, weten dat we telkens onszelf met onze verlangen en eisen moeten overwinnen om de liefde, de vrede, de eenheid het laatste woord te geven.
Niemand heeft God ooit gezien. Maar als we elkaar liefhebben, blijft God in ons en is zijn liefde in ons ten volle werkelijkheid geworden. zegt Johannes in de tweede lezing. Wij weten dat God met ons is als wij telkens weer die moeite doen om de ander te begrijpen, om onszelf, onze eigen eisen en verlangens opzij te zetten zodat de eenheid onder ons kan blijven.
Is er iets mooier dan twee oude mensen die elkaar begrijpen met een simpel even aankijken, dat komt pas na jaren van toegeven aan de ander en van gerespecteerd worden door de ander. Is er iets aandoenlijkers dan kinderen die eenstemmig samen voetballen na eerst ruzie te maken over wie de aftrap geeft.
Wij kennen allemaal die momenten waar we eerst voor onszelf opkwamen, maar dan gewerkt hebben aan die eenheid, vaak tegen onszelf in.
Mag ik u uitnodigen om deze week aandacht te hebben voor het gebed om eenheid van Jezus in uw dagelijks leven? Kijk en zie, heb oog, voor hoe dat gebed van Jezus in kleine en grote momenten in uw eigen leven vervulling gaat. Waar zie je mensen die zichzelf overwinnen om de eenheid, de verbondenheid met anderen tot stand te brengen? Waar zie je jezelf die eenheid bewaren en bewaken net zoals Jezus deed?
Abrir el PDF · p. 1 ↗De: hoja de homilía · 16 de mayo de 2021
Texto íntegro, reproducido con permiso de la parroquia. (PDF, 1 páginas)