HomilyKrijtbergZevende zondags van Pasen
Seventh Sunday of Easter – Toon Suffys SJ
Automatic translation, independently checked · Zevende zondags van Pasen – Toon Suffys SJ
Date as given in the church’s file name.
Holy Father, keep them in your name, so that they may be one, just as we are one. While I was with them, I kept them... and watched over them
We hear here the deepest sigh, the deepest desire of Jesus so shortly before his death: that we human beings may be one with one another and with God himself. When we read through the Gospel, we indeed see that Jesus kept the apostles and the disciples safe and watched over them. We read in several places that the apostles were quarrelling, among other things about which of them was the greatest, the most important. On another occasion they quarrel because they have forgotten to take bread into the boat. At another time they are angry with each other because two of them go and ask for the best places in the Kingdom of God.
The little group around Jesus were ordinary people like you and me, with their personal desires and dreams. Sometimes they crowded each other out to gain Jesus' favour. And Jesus kept them together the whole time. It cost Him effort and attention.
Now the apostles and the disciples stand on their own. They remember that deep desire of Jesus that they should be one. And they set to work on it. The book of the Acts of the Apostles tells us of the problems the first Christians had with one another and how they try to resolve them.
- one of the apostles had betrayed Jesus. They choose someone to replace Judas. - there was the conflict between Jews and non-Jews about the help for the poor and widows. Deacons are appointed. - later there is the great conflict about circumcision: must converts first become Jews before they can be Christians. A council is convened, and under the influence of the Holy Spirit they reach a compromise.
There are so many indications of problems in the book of the Acts of the Apostles, but time and again they seek a solution. They seek the unity for which Jesus prayed.
We often dream that Christians are one, that we can love people, even our enemy, because Jesus asks that. But that does not happen automatically. The unity for which Jesus prays, we must now make, work out, preserve and guard ourselves.
It would be easy if we were simply given that unity. But each of us who is married or lives together with others, even children who want to play together, knows that we must time and again overcome ourselves with our desires and demands in order to give love, peace and unity the last word.
No one has ever seen God. But if we love one another, God remains in us, and his love has been brought to perfection in us. says John in the second reading. We know that God is with us when we time and again make that effort to understand the other, to set aside ourselves, our own demands and desires, so that unity among us can remain.
Is there anything more beautiful than two elderly people who understand each other with a simple glance — that comes only after years of yielding to the other and of being respected by the other. Is there anything more touching than children playing football together in perfect harmony after first quarrelling about who takes the kick-off.
We all know those moments when we first stood up for ourselves, but then worked for that unity, often against ourselves.
May I invite you this week to pay attention to Jesus' prayer for unity in your daily life? Look and see, have an eye for how that prayer of Jesus is fulfilled in small and great moments in your own life. Where do you see people overcoming themselves in order to bring about unity, connectedness with others? Where do you see yourself preserving and guarding that unity, just as Jesus did?
Original text · Dutch
Zevende zondags van Pasen – Toon Suffys SJ
Heilige Vader, bewaar hen door uw naam, zodat zij één zijn zoals wij één zijn. Zolang Ik bij hen was heb Ik hen... bewaard en over hen gewaakt
Wij horen heir de diepste verzuchting, het diepste verlangen van Jezus zo vlak voor zijn dood: dat wij mensen één mogen zijn met elkaar en met God zelf. Wanneer wij het evangelie doorlezen dan zien we inderdaad dat Jezus de apostelen en de leerlingen heeft bewaard en over hen gewaakt. Wij lezen op enkele plaatsen dat de apostelen aan het ruzie maken waren, onder andere, wie van hen de grootste, de belangrijkste was. Een andere keer maken ze ruzie omdat ze vergeten zijn brood mee te nemen in de boot. Dan weer zijn ze boos op elkaar omdat er twee gaan vragen om de beste plaatsen in het Rijk Gods.
Het groepje rond Jezus waren gewone mensen zoals jij en ik, met hun persoonlijke verlangens en dromen. Ze verdrongen elkaar soms om de gunst van Jezus. En Jezus heeft hen de hele tijd bij elkaar gehouden. Het heeft Hem moeite en aandacht gekost.
Nu staan de apostelen en de leerlingen er alleen voor. Ze herinneren zich dat diepe verlangen van Jezus dat zij één zouden zijn. En daar maken ze werk van. Het boek over de Handelingen van de Apostelen vertelt ons van de problemen die de eerste christen met elkaar hebben en hoe ze dat proberen op te lossen.
-één van de apostelen had Jezus verraden. Ze kiezen iemand om Judas te vervangen. -er was het conflict tussen Joden en niet Joden over de hulp aan armen en weduwen. Er worden diakens aangesteld. -later is er het grote conflict over de besnijdenis: moeten bekeerlingen eerst Jood worden voor ze christen kunnen zijn. Er wordt een concilie bijeengeroepen en onder invloed van de heilige Geest komen ze tot een compromis.
Er zijn zoveel aanwijzingen van problemen in het boek over de handelingen der apostelen, maar telkens weer zoeken ze naar een oplossing. Ze zoeken naar de eenheid waar Jezus voor gebeden heeft.
Wij dromen vaak dat christenen één zijn, dat wij van mensen, zelfs van onze vijand kunnen houden, omdat Jezus dat vraagt. Maar dat gaat niet vanzelf. De eenheid waarvoor Jezus bidt, moeten wij nu zelf maken, bewerken, bewaren en bewaken.
Het zou gemakkelijk zijn als wij als die eenheid zouden krijgen. Maar ieder van ons die gehuwd is of met anderen samenwoont, zelfs kinderen die samen willen spelen, weten dat we telkens onszelf met onze verlangen en eisen moeten overwinnen om de liefde, de vrede, de eenheid het laatste woord te geven.
Niemand heeft God ooit gezien. Maar als we elkaar liefhebben, blijft God in ons en is zijn liefde in ons ten volle werkelijkheid geworden. zegt Johannes in de tweede lezing. Wij weten dat God met ons is als wij telkens weer die moeite doen om de ander te begrijpen, om onszelf, onze eigen eisen en verlangens opzij te zetten zodat de eenheid onder ons kan blijven.
Is er iets mooier dan twee oude mensen die elkaar begrijpen met een simpel even aankijken, dat komt pas na jaren van toegeven aan de ander en van gerespecteerd worden door de ander. Is er iets aandoenlijkers dan kinderen die eenstemmig samen voetballen na eerst ruzie te maken over wie de aftrap geeft.
Wij kennen allemaal die momenten waar we eerst voor onszelf opkwamen, maar dan gewerkt hebben aan die eenheid, vaak tegen onszelf in.
Mag ik u uitnodigen om deze week aandacht te hebben voor het gebed om eenheid van Jezus in uw dagelijks leven? Kijk en zie, heb oog, voor hoe dat gebed van Jezus in kleine en grote momenten in uw eigen leven vervulling gaat. Waar zie je mensen die zichzelf overwinnen om de eenheid, de verbondenheid met anderen tot stand te brengen? Waar zie je jezelf die eenheid bewaren en bewaken net zoals Jezus deed?
Open the PDF · p. 1 ↗From: homily sheet · 16 May 2021
Full text, reproduced with the parish’s permission. (PDF, 1 pages)