CrónicaBegijnhofkapel
In memoriam Vera Koenis Bijman
Traducción automática, verificada de forma independiente · In memoriam Vera Koenis Bijman
Recuerdo bien a Vera Koenis de la guardia de la casa parroquial. Ella ayudaba en la casa parroquial con la cocina, contestar el teléfono y abrir la puerta principal. Hacía arreglos de ropa y planchado. Sabía formular sus pensamientos con claridad. Por eso no es de extrañar que durante algún tiempo estuviera involucrada en la política local. Siempre estaba alegre y de buen humor, y así permaneció hasta una edad muy avanzada. ¡Llegó casi a los 97 años!
Me pregunté cómo llegamos a conocer a Vera. Si lo recuerdo bien, fue el padre Aad van Ruiten quien celebró el funeral de John, a quien ella consideraba como su hijo adoptivo, quien era el Contactblad para la comunidad de la Begijnhofkapel. Él la conocía de la Begijnhofkapel, donde cantaba en el coro Joannes. En un momento posterior le pidió que viniera a ayudar en la casa parroquial.
Durante el 333.º aniversario de nuestra capilla en el año 2004, Vera todavía participó en el Begijnenspel, que se representó como una especie de obra de teatro. Ella iba vestida como una de las beguinas (como una religiosa). Durante la canción: 'oh, qué agradable es ser beguina', giraba y bailaba todavía con bastante soltura para su edad.
Debido a su salud tuvo que mudarse varias veces. Vivió mucho tiempo en el Bertelmanplein, junto a la Agneskerk, y en el 7 Haarlemmermeerstation. Después se mudó a Nellestein, junto al Gaasperplas. Más tarde volvió a encontrarse mejor, porque descubrieron que le estaban dando la medicación equivocada, lo que la hacía sentirse muy mal. Aún más tarde se mudó a la Werf, en Ámsterdam Oud-West.
En los lugares donde Vera vivía, era visitada con regularidad por el padre Aad van Ruiten y el padre Pieter van Wijlick. Ella tenía un muy buen contacto con Hennie Mester. La llamaba todas las noches y la ayudaba con toda clase de cosas prácticas, como: mudarse, un scooter de movilidad (que al final no utilizó). Hacían la compra todas las tardes de los lunes, y muchas otras cosas más. Hennie la llamaba 'mi madrecita' y Vera, a su vez, la llamaba: 'mi hija'.
El padre Aad van Ruiten celebró la exequias de Vera el 3 de julio de 2018 en el RK Begraafplaats Buitenveldert. Después fue incinerada.
Texto original · Neerlandés
In memoriam Vera Koenis Bijman
Ik kan mij Vera Koenis goed herinneren van de pastoriewacht. Zij hielp mee op de pastorie met koken en telefoon opnemen en de voordeur openmaken. Ze deed verstelwerk en strijkwerk. Zij kon haar gedachten helder formuleren. Het verwondert daarom niet dat ze een tijdlang in de lokale politiek betrokken was. Ze was altijd opgewekt en goedgehumeurd en dat is ze tot op hoge leeftijd gebleven. Ze is bijna 97 jaar geworden!
Ik vroeg mijzelf af hoe we Vera eigenlijk hebben leren kennen. Als ik het goed heb dan heeft pater Aad van Ruiten de uitvaart van John gedaan die Contactblad voor de gemeenschap van de Begijnhofkapel ze als haar pleegzoon beschouwde. Hij kende haar vanuit de Begijnhofkapel waar ze in het Joanneskoor zong. Op een later tijdstip heeft hij haar gevraagd om te komen helpen op de pastorie.
Tijdens het 333-jarig jubileum van onze kapel in het jaar 2004 heeft Vera nog meegedaan aan het Begijnenspel dat als een soort toneelstuk werd opgevoerd. Zij was verkleed als één van de Begijnen (als een religieuze non). Tijdens het lied: ‘o, wat is het toch fijn om een Begijn te zijn’ zwierde en danste ze nog behoorlijk voor haar leeftijd.
Vanwege haar gezondheid is ze een aantal keren moeten verhuizen. Ze heeft lang gewoond op het Bertelmanplein bij de Agneskerk en het 7 Haarlemmermeerstation. Daarna is ze verhuisd naar Nellestein bij de Gaasperplas. Later ging het weer beter met haar omdat ze ontdekt hadden dat ze de verkeerde medicatie kreeg waar ze heel beroerd van werd. Nog later is ze verhuisd naar de Werf in Amsterdam Oud-West.
Op de plaatsen waar Vera woonde is zij regelmatig bezocht door pater Aad van Ruiten en pater Pieter van Wijlick. Zij had een heel goed contact met Hennie Mester. Zij belde haar iedere avond en hielp haar met allerlei praktische dingen zoals: verhuizen, een scootmobiel (die ze uiteindelijk niet gebruikt heeft). Ze gingen elke maandagmiddag boodschappen doen en nog vele andere dingen. Hennie noemde haar ‘mijn moedertje’ en Vera noemde haar weer: ‘mijn dochter’.
Pater Aad van Ruiten heeft de uitvaartviering van Vera gedaan op 3 juli 2018 op RK Begraafplaats Buitenveldert. Daarna is zij gecremeerd.
Abrir el PDF · p. 7 ↗De: boletín
Texto íntegro, reproducido con permiso de la parroquia. (PDF, 14 páginas)