over Marcus, 10, 17 – 27

Hebt u een goede vriend, beste mensen? En dan heb ik het niet over iemand met wie je gezellig een biertje drinkt en de laatste nieuwtjes uitwisselt. Daar is natuurlijk niets mis mee, maar nu heb ik het over een echte vriend of vriendin. Iemand die een deel van je leven is. Iemand die aanvoelt hoe het met je is. Iemand die je een echt antwoord geeft als hij of zij vraagt: "Hoe gaat het met je?" U weet wel wat ik bedoel. Het is altijd heerlijk als je paren ontmoet die niet enkel echtgenoten zijn geworden, niet alleen elkaars partners, maar die werkelijk elkaars beste vrienden zijn geworden. In zo een relatie wil je door de ander gekend worden zoals je werkelijk bent en je wilt dan voor elkaar geen geheimen hebben. Geheimen zaaien verdeeldheid. Echte vrienden laten niet toe dat 'wat dan ook' hun band zou verstoren.

Ik heb zitten denken: wat voor een band was er eigenlijk tussen Jezus en zijn leerlingen? We zien hen in de leraar – leerling relatie. Jezus vertelt hun over God, over het Koninkrijk van God en over zijn eigen toekomst in God. Maar zijn leerlingen hadden de grootste moeite om te begrijpen wat Hij bedoelde, maar ze durfden Hem geen vragen te stellen. We zien Jezus ook duidelijk als de leider, terwijl de leerlingen de volgelingen zijn. Hij bepaalt waar ze heen gaan. Hij stuurt enkelen vooruit als wegbereiders of om een maaltijd voor te bereiden. Soms laat Hij hen ook delen in zijn werk. Hij stuurde ze uit om te preken dat het Rijk Gods eraan stond te komen. Hij liet hen de broden uitdelen die Hij gezegend had en waar vijfduizend mensen van zouden eten.

Maar Jezus wilde ook weten wat zijn leerlingen over Hem dachten. Hij vroeg hen wat de mensen over hem zeiden, maar zijn echte vraag was: En jullie, wie denken jullie dat ik ben? Vaak liet Hij hun voelen dat Hij hen goed kende. Tegen Nathanaël zei Jezus dat hij een ware Israëliet is in wie geen bedrog is. Hij voorspelde dat Petrus en Andreas vissers van mensen zouden worden. En toen Hij Levi bij zijn tolhuis zag zitten riep hij hem, omdat Hij wist dat deze Levi de toegewijde Matteüs zou worden. Maar Jezus wilde ook door hen gekend zijn. Vandaar die vraag: En jullie, wie denken jullie dat Ik ben? Zij moesten Hem goed leren kennen, omdat ze zijn vrienden waren. Hij zou hen de voeten wassen en wilde hen geen dienaren of leerlingen noemen maar vrienden, omdat Hij hen alles had verteld wat de Vader Hem had doen weten.

Ik vind het fijn om te weten dat Jezus echte vrienden had, mensen van wie Hij hield en bij wie Hij zich thuis voelde. Vrienden die Hij vertrouwde en die, door deze menselijke vriendschap, na heel wat goede en slechte ervaringen, uiteindelijk voor Hem hun leven zouden geven.

Het evangelie van vandaag vertelt over een jonge man die op Jezus toekwam met de vraag: Wat moet ik doen om eeuwig leven te verwerven? Ik denk dat dat een goede en getalenteerde jonge man was die alles bezat wat hij kon wensen, maar die toch niet tevreden was met zijn leven, toch niet echt gelukkig. Ik denk dat hij zich, te midden van zijn bezittingen, gewoon eenzaam voelde. Hij zocht een vriend, een die voor geen geld van de wereld te koop is. Toen hij naar Jezus geluisterd had en hem een tijdje aandachtig had gadegeslagen voelde hij zich steeds meer tot Jezus aangetrokken. Misschien was dit wel iemand, die vriend, die hij zocht. Hij spreekt Hem aan, en na een paar woorden gewisseld te hebben zegt de evangelist dat Jezus hem liefdevol aan keek. Ze hadden een duidelijke klik,

zouden we vandaag zeggen. En dan biedt Jezus hem zijn vriendschap aan. Hij nodigt hem uit in die kring van zijn speciale vrienden. Je bent welkom, zegt Jezus, als je je tenminste los kunt maken van al de zaken die je belasten, en die je beletten de gelukkige mens te worden die je zo graag zou willen zijn.

Kunt u zich voorstellen wat er in die jonge man is omgegaan toen hij de woorden van Jezus hoorde. Hij had natuurlijk best wel gevoeld dat Jezus hem goed gezind was. Hij moet die klik tussen hen hebben gevoeld. Hij moet ook begrepen hebben dat Jezus hem echt wilde bevrijden van zijn gehechtheid aan zijn bezit en levensstijl, die hem ook nooit echt bevrediging hadden geschonken. En toch, hij kon niet 'ja' zeggen op Jezus uitnodiging. Hij zat te zeer vast aan zijn wereldse leven dat hij niet los kon laten. Marcus vertelt dat "hij verstrakte bij dat woord van Jezus en verdrietig ging hij weg". Jezus is zelf ook teleurgesteld. Hij was van die jonge man gaan houden en voelde de breuk. Hij liet zijn blik rondgaan en zei tegen zijn leerlingen: "Wat is het toch moeilijk voor mensen met geld het Koninkrijk van God binnen te gaan. Menselijk gesproken is het haast onmogelijk, maar niet bij God, want bij God is alles mogelijk."

Dit, beste mensen, is zo een evangelie verhaal dat ongemakkelijk aanvoelt. We weten natuurlijk dat het ons niet wordt voorgehouden op deze Zondag, omdat het zo een ontroerend verhaal is uit het leven van Jezus. De Kerk biedt het ons aan om ons te laten nadenken over ons eigen leven en onze levensstijl. Ben ik vandaag hier naar de kerk gekomen omdat het weekend is? En dat doe ik nu eenmaal in het weekend, omdat ik zo van gregoriaans houd en de stilte zoek?

Of ben ik hier vandaag omdat ik het contact met Jezus koester, zijn woorden wil horen en delen in zijn lichaam en bloed, die voor ons gebroken en vergoten worden? Wil ik van Hem horen wat ik doen moet om tot zijn vriendenkring te behoren. Heb ik behoefte aan een zinvoller leven en hoop ik dat Hij mij zal helpen dat te bereiken?

Het antwoord dat je van Jezus kunt verwachten is hetzelfde als wat die jonge man te horen kreeg. Jezus kijkt ook jou en mij liefdevol aan en heet ons welkom, zodra wij ons hebben bevrijd van de banden die mij, ons beletten in Jezus voetstappen te treden. Er zijn zoveel hinderpalen, gehechtheden die belangrijker of noodzakelijker lijken, obstakels die voor mij onoverkomelijk zijn. Jezus staat vandaag weer voor ons met zijn uitnodiging. Hij belooft ons een vervuld en betekenisvol leven, het Koninkrijk van God belooft Hij ons. Het is niet gemakkelijk, dat heeft Hij ook niet gezegd. Maar we willen toch niet verdrietig van hier weg gaan? Help ons, goede God, om vrije mensen te worden in uw dienst,

Amen.