Maria Tenhemelopneming

Broeders en zusters, in het leven worden we onvermijdelijk geconfronteerd met goede en kwade krachten. De eerste lezing uit de Apocalyps, over de Vrouw die een Kind baart, dat wordt bedreigd door een Draak, is daarop een duidelijke toespeling. Zoals met meer Bijbellezingen het geval is, zijn hierbij meerdere uitleggen mogelijk. Zo wordt gezegd dat de Vrouw een kroon draagt met twaalf sterren. Het getal twaalf kan betrekking hebben op de twaalf stammen van Israël en ook op het twaalftal apostelen. De strijd tussen de Vrouw en de Draak wordt wel vergeleken met de vijandschap tussen Eva, de eerste vrouw uit het boek Genesis en de slang. In de katholieke traditie wordt Maria gezien als de Vrouw uit de Apocalyps. Vandaar dat de lezing is gekozen bij het feest van Maria Tenhemelopneming. Er is in de katholieke leer een tegenstelling tussen Eva en Maria: Eva, met wie de zonde begon en Maria, die door het moederschap van haar Zoon Jezus ervoor zorgt dat met de zonde afgerekend wordt.

De tweede lezing spreekt over het koningschap van Jezus in de hemel; evenzeer wordt Maria in de hemel gekroond en op aarde geëerd als koningin van de vrede. Daarmee zijn we aanbeland bij het hoogfeest van vandaag: de tenhemelopneming van Maria. In 1950 werd door de katholieke Kerk, bij monde van paus Pius XII de tenhemelopneming van Maria afgekondigd als dogma. We moeten ons hierbij bedenken dat een dogma een geloofswaarheid is die we niet geheel met ons verstand kunnen beredeneren. Maar er is een eeuwenoud geloof, zowel in de Westerse als in de Oosterse kerk, dat Maria na haar dood met ziel én lichaam is opgenomen in de hemel.

De apostel Paulus spreekt in zijn brief aan de Korintiërs van de dood die wordt overwonnen. Zoals wij van vele heiligen geloven dat zij direct in de hemel worden opgenomen en begroet door Christus, zo gelooft de Kerk dit ook van Maria. Dit geloof kan ons helpen wanneer het kwade ons overkomt, bijvoorbeeld via ziekte, of bij de dood van dierbaren. Het kan ons leren het tijdelijke kwaad te aanvaarden, in de wetenschap dat het goede overwint.

Het dogma van Maria Tenhemelopneming is relevant voor ons allemaal, omdat wij in Maria een voorafbeelding zien van de verrijzenis van lichaam en geest, die ons allen te wachten staat en die we steeds in het credo belijden. Maria is net als wij volledig menselijk, al was zij dan zonder zonde.

De wonderlijke gebeurtenissen die Maria meemaakte al bij het begin van Jezus’ aardse leven worden verteld in het Evangelie van vandaag. Door Elisabeth wordt Maria meteen bij haar bezoek begroet als de gezegende onder de vrouwen.

Elisabeth herkent Maria als de moeder van haar Heer. En Maria blijft de eenvoud zelve, al is ze zich zeer bewust van de grootsheid van de taak die haar is toevertrouwd. Ze noemt zichzelf de dienstmaagd van de Heer, die aan haar zijn wonderwerken heeft gedaan. Maria heeft in haar lofzang, die we kennen als het Magnificat, ook een boodschap voor alle geslachten die na haar komen: de Heer is barmhartig voor wie Hem vrezen, maar de trotsen van hart slaat Hij uiteen. Met aardse macht is het snel gedaan, maar de behoeftigen kunnen rekenen op Zijn hulp.

Vanwege de geboorte van haar Zoon is Maria al eeuwenlang een onuitputtelijke bron van hoop en troost, voor de talloze mensen die een beroep doen op haar medeleven en voorspraak bij God. De weinige zieners die de Moeder Gods mochten zien, getuigen van een onbeschrijfelijke schoonheid. Vandaar dat paus Franciscus over Maria zegt: ‘Tronend in heerlijkheid, toont zij ons dat onze hoop reëel is. Maria is daarbij een bron van grote vreugde om haar zoon Jezus, die zij ter wereld bracht. Een vreugde die loopt als een rode draad door de geschiedenis van de Kerk, die Maria zalig prijst, alle generaties door. Amen.