CrónicaGerardus Majellakerk
Historia de tres edificios de iglesia para una comunidad de fe
Traducción automática, verificada de forma independiente · Geschiedenis van drie kerkgebouwen voor één geloofsgemeenschap
A principios del siglo XX, Ámsterdam se expandió con la construcción de viviendas en el barrio Indische. Muchos católicos fueron a vivir allí, y sus iglesias, la de Bonifacio en la plaza Kastanjeplein y la iglesia de Santa Ana en Wittenburg, no podían atender la afluencia.
El 25 de marzo de 1914 se abrió también, en la esquina de las calles Borneostraat y Sumatrastraat, la iglesia auxiliar de Gerardo Mayela, hoy llamada Bavohuis, a la espera de una nueva construcción. En poco más de diez años, el número de feligreses se quintuplicó hasta casi 10.000 gracias a las nuevas viviendas del barrio. El 8 de diciembre de 1926 fue consagrada la iglesia de Gerardo Mayela del arquitecto Jan Stuyt (hoy la cúpula NEDPHO) en la plaza Ambonplein. Junto a la casa rectoral había un complejo de edificios (“Het Roomse Blok”), como dos escuelas y una casa de religiosas.
Desde los años sesenta, también en Ámsterdam Este disminuyó el número de feligreses y asistentes a la iglesia. La iglesia de la plaza Ambonplein se volvió demasiado grande y en 1992 fue consagrada la nueva iglesia de Gerardo Mayela de los arquitectos Peters y Boogers en el Zeeburgerdijk. Este edificio se adapta mejor a la comunidad de fe mucho más pequeña.
Desde el principio hasta los años setenta del siglo pasado, la parroquia de Gerardo dio testimonio, con innumerables asociaciones, de una vida católica “rica”, como la Sagrada Familia, los Sint Jozefsgezellen, la congregación mariana, la asociación de patio de juegos, la congregación de Lidwina, las Mujeres Trabajadoras Católicas, la casa Don Bosco y varias escuelas. La descristianización y el proceso de secularización provocaron una disminución del número de feligreses, de 11.500 en 1950 hasta una pequeña comunidad con 50/60 asistentes a la misa dominical en 2019.
En el edificio discreto de la esquina Zeeburgerdijk/Lombokstraat, los feligreses usan ahora la iglesia diariamente para el canto, la secretaría de la parroquia ABG, el grupo del jueves por la tarde, la oración en grupos de oración y las celebraciones dominicales. Sin embargo, la presencia católica por todas partes en este barrio Indische multirreligioso y multiétnico ha desaparecido.
El órgano Maarschalkerweerd de 1890 procede originalmente de Maurik. Durante la Segunda Guerra Mundial quedó gravemente dañado allí, en una iglesia que además quedó inundada por la rotura de un dique. La pequeña parroquia no tenía entonces dinero para restaurarlo. En 1965 el estado del órgano era muy malo y Maurik lo vendió a Uden. Allí estuvo en servicios religiosos en un polideportivo.. En 1990 el órgano estaba en estado deplorable y muy mutilado. Mediante el consejo de órganos católico, la parroquia de Gerardo lo compró en 1992 para su nuevo edificio de iglesia.
La empresa Adema Schreurs lo restauró con diecisiete tubos frontales mudos, también de Maarschalkerweerd, procedentes de una iglesia demolida en Hazerswoude. La empresa Kneppers fabricó la nueva caja de roble completamente nueva.
Texto original · Neerlandés
Geschiedenis van drie kerkgebouwen voor één geloofsgemeenschap
In het begin van de twintigste eeuw breidde Amsterdam zich uit met woningbouw in de Indische Buurt. Hier gingen veel katholieken wonen en hun kerken de Bonifatius aan het Kastanjeplein en de Annakerk op Wittenburg konden de toeloop niet aan.
Op 25 maart 1914 werd dan ook op de hoek van de Borneostraat en Sumatrastraat de hulpkerk Gerardus Majella, nu Bavohuis genoemd, geopend in afwachting van nieuwbouw. In ruim tien jaar vervijfvoudigde door de nieuwe woningen in de buurt het aantal parochianen tot bijna 10.000. Op 8 december 1926 werd dan ook de Gerardus Majellakerk van architect Jan Stuyt (nu NEDPHO-koepel) aan het Ambonplein ingezegend. Naast de pastorie was er een complex aan gebouwen (“Het Roomse Blok”) zoals twee scholen en een zusterhuis.
Sinds de jaren zestig nam ook in Amsterdam Oost het aantal parochianen en kerkbezoekers af. De kerk aan het Ambonplein werd te groot en in 1992 is de nieuwe Gerardus Majellakerk van de architecten Peters en Boogers aan de Zeeburgerdijk ingezegend. Dit gebouw is beter toegesneden op de veel kleinere geloofsgemeenschap.
Vanaf het begin tot in de zeventiger jaren van de vorige eeuw getuigde de Gerardus parochie met talloze verenigingen van een “rijk” Rooms leven, zoals de H. Familie, de Sint Jozefsgezellen, de Mariacongregatie, speeltuinvereniging, de Lidwinacongregatie, Katholieke Arbeidersvrouwen, Don Boscohuis en een aantal scholen. De ontzuiling en ontkerkelijking zorgden voor een krimp in het aantal parochianen van 11.500 in 1950 tot een kleine gemeenschap met op zondag 50/60 kerkgangers in 2019.
In het onopvallende gebouw op de hoek Zeeburgerdijk/Lombokstraat gebruiken parochianen de kerk nu dagelijks voor zingen, secretariaat van de ABG-parochie, de donderdagmiddag groep, bidden in een gebedsgroepen en de zondagsvieringen. De alom katholieke aanwezigheid in deze multireligieuze en multi-ethnische Indische buurt is echter verdwenen.
Het Maarschalkerweerd-orgel uit 1890 komt oorspronkelijk uit Maurik. Tijdens de tweede wereldoorlog werd het daar zwaar beschadigd in een kerk die door een dijkdoorbraak ook nog eens onder water kwam te staan. Geld om te restaureren had de kleine parochie toen niet. In 1965 was de staat van het orgel erg slecht en verkocht Maurik het aan Uden. Daar stond het voor kerkdiensten in een sportzaal.. In 1990 was het orgel in deplorabele toestand en zwaar verminkt. Via de katholieke orgelraad kocht de Gerardus-parochie het voor haar nieuwe kerkgebouw in 1992 op.
De firma Adema Schreurs restaureerde het met zeventien niet sprekende frontpijpen, ook van Maarschalkerweerd, uit een gesloopte kerk in Hazerswoude. De firma Kneppers maakte de geheel nieuwe eikenhouten nieuwe kast.
Abrir el PDF · p. 1 ↗De: boletín
Texto íntegro, reproducido con permiso de la parroquia. (PDF, 3 páginas)