HomilíaKrijtbergSacramentsdag
El milagro de la multiplicación de los panes
Traducción automática, verificada de forma independiente · Het wonder van de broodvermenigvuldiging
Hoy celebramos el Corpus Christi. El evangelio trata de la multiplicación milagrosa de los panes. Podemos entender esta historia en tres niveles.
Primer nivel: compartir unos con otros Casi el nueve por ciento de la población mundial no tiene suficiente para comer. La situación es especialmente apremiante en África: 1 de cada 5 personas pasa allí hambre. Sin embargo, el fruto de la tierra es suficiente para la población mundial, pero los alimentos que hay no se reparten de manera justa. Si las personas compartieran unas con otras, habría suficiente para todos. El compartir acontece en el evangelio de hoy. Los discípulos de Jesús recibieron el encargo de repartir lo que había – cinco panes y dos peces – entre una gran multitud de personas hambrientas. Y además lo lograron: todos recibieron suficiente y todavía sobró. Un milagro que todavía puede acontecer donde las personas saben compartir unas con otras. Este es el primer significado de la historia de la multiplicación de los panes. Es una historia que se desarrolla a nivel interpersonal. Pero por desgracia no parece, a primera vista, que existan la posibilidad y la voluntad de realizar el ideal de que haya suficiente para todos. Segundo nivel: 'Dadles vosotros de comer'
Esta historia tiene también un segundo nivel. Los discípulos fueron prudentes y aconsejaron a Jesús que despidiera a la gente que le había escuchado durante todo el día, para que ellos pudieran buscar comida en los alrededores. Pero Jesús dio a sus discípulos el encargo imposible: Dadles vosotros de comer. Hicieron lo que Jesús les mandó. Hicieron que todos se sentaran juntos en grupos. Jesús tomó el pan, pronunció sobre él una bendición, lo partió y lo dio a los discípulos para repartirlo entre la multitud. Y todos recibieron más que suficiente. Todo esto significa que el encargo que usted recibe puede ser mayor de lo que humanamente puede cumplir, pero que puede confiar en que podrá cumplir ese encargo, porque ese encargo tiene un origen sobrehumano, divino.
Algo semejante vale para el encargo que recibieron los discípulos de llevar el mensaje de Jesús, pues la buena nueva – el evangelio – es más fuerte que el mensajero. El mensaje debe hacer su propia obra, mediante la predicación por los discípulos. Los predicadores deben creer en la fuerza de su mensaje. Así usted debe creer en la fuerza del encargo que Dios le da.
Tercer nivel: pan partido y compartido en la eucaristía La historia tiene aún un tercer nivel. Oímos que el día llegaba a su fin. Oímos además que Jesús tomó los panes, pronunció sobre ellos una oración de bendición, partió el pan y lo dio a sus discípulos para repartirlo. Todas estas palabras regresan en el relato de la última cena (Lc. 22:19). En otras palabras: la historia de la multiplicación de los panes hace pensar en la última cena y en la eucaristía. Hemos llegado así a la fiesta de hoy: el Corpus Christi. Durante la eucaristía recordamos a Jesús, que se dejó partir, que se dio a sí mismo a los suyos. Pero sus palabras sobre compartir unos con otros fueron escuchadas por pocos; él mismo fue asesinado a causa del mensaje que traía; su vida parecía un fracaso. Pero nuestra fe pascual nos enseña que este Jesús vive junto a su Padre, que el mensaje de su vida ha sido confirmado por Dios, que, vistas las cosas desde Dios, sigue existiendo la posibilidad de un mundo en el que las personas compartan unas con otras, de modo que haya suficiente para cada uno. La historia en tres niveles
Un mundo en el que las personas comparten unas con otras: ese es el primer nivel de la historia de la multiplicación de los panes.
Este es un encargo que supera nuestra capacidad, pero al que podemos cumplir sin embargo, porque este encargo tiene un origen sobrehumano, divino. Este es el segundo nivel de la historia.
El tercer nivel de la historia de la multiplicación de los panes es la historia de Jesús, el Señor resucitado, tal como se narra en la eucaristía. El memorial del Señor resucitado en la eucaristía nos inspira para hacer realidad la historia de la multiplicación de los panes en todos los niveles, de modo que todos tengan suficiente.
Texto original · Neerlandés
Het wonder van de broodvermenigvuldiging
Vandaag vieren wij Sacramentsdag. Het evangelie gaat over de wonderbare broodvermenigvuldiging. We kunnen dit verhaal op drie niveaus verstaan.
Eerste niveau: delen met elkaar Ruim negen procent van de wereldbevolking heeft niet genoeg te eten. Vooral in Afrika is de situatie nijpend: 1 op de 5 lijdt hier honger. Toch is de opbrengst van de aarde genoeg voor de wereldbevolking, maar het voedsel dat er is wordt niet eerlijk verdeeld. Wanneer mensen met elkaar zouden delen zou er genoeg zijn voor iedereen. Delen gebeurt in het evangelie vandaag. De leerlingen van Jezus kregen de opdracht om wat er was – vijf broden en twee vissen – te verdelen over een grote menigte hongerige mensen. En het lukte nog ook: iedereen kreeg genoeg en er bleef nog over. Een wonder dat nog steeds kan gebeuren waar mensen met elkaar weten te delen. Dit is de eerste betekenis van het verhaal van de broodvermenigvuldiging. Het is een verhaal dat zich afspeelt op intermenselijk niveau. Maar het ziet er helaas niet direct naar uit dat de mogelijkheid en de wil er zijn dat het ideaal dat er genoeg is voor iedereen wordt gerealiseerd. Tweede niveau: 'Geven jullie hun te eten'
Dit verhaal heeft nog een tweede niveau. De leerlingen waren verstandig en gaven Jezus de raad om de mensen die de hele dag naar hem hadden geluisterd weg te sturen zodat ze zelf in de buurt naar eten op zoek zouden kunnen gaan. Maar Jezus gaf aan zijn leerlingen de onmogelijke opdracht: Geven jullie hun te eten. Ze deden wat Jezus hun opdroeg. Ze lieten iedereen in groepen bij elkaar zitten. Jezus nam het brood, sprak er een zegen over uit, brak het en gaf het aan de leerlingen om aan de menigte uit te delen. En iedereen kreeg meer dan genoeg. Dit alles betekent dat de opdracht die je krijgt groter kan zijn dan je menselijk gezien aan kunt, maar dat je er toch op kunt vertrouwen dat je aan die opdracht kunt voldoen, omdat die opdracht een bovenmenselijke, goddelijke oorsprong heeft.
Iets dergelijks geldt ook de opdracht die de leerlingen hebben gekregen om Jezus' boodschap uit de dragen, want de blijde boodschap – het evangelie - is sterker dan de boodschapper. De boodschap moet zelf zijn werk doen, via de verkondiging door de leerlingen. De verkondigers dienen te geloven in de kracht van hun boodschap. Zo dien je te geloven in de kracht van de opdracht die God je geeft.
Derde niveau: brood gebroken en gedeeld in de eucharistie Het verhaal heeft nog een derde niveau. We hoorden dat de dag ten einde liep. We hoorden verder dat Jezus de broden nam, er een zegengebed over sprak, het brood brak en het aan zijn leerlingen gaf om uit te delen. Al deze woorden keren terug in verhaal van het laatste avondmaal (Luc. 22:19). Met andere woorden: het verhaal van de broodvermenigvuldiging doet denken aan het laatste avondmaal en de eucharistie. We zijn nu aangeland bij het feest van vandaag: Sacramentsdag. Tijdens de eucharistie herdenken wij Jezus, die zichzelf heeft laten breken, die zichzelf gegeven heeft aan de zijnen. Maar zijn woorden over delen met elkaar werden door weinigen gehoord, hijzelf werd vermoord vanwege de boodschap die hij bracht, zijn leven leek een mislukking. Maar ons paasgeloof leert ons dat deze Jezus leeft bij zijn Vader, dat de boodschap van zijn leven door God bevestigd is, dat vanuit God gezien de mogelijkheid blijft bestaan van een wereld waarin mensen delen met elkaar, zodat er voor ieder genoeg is. Het verhaal op drie niveaus
Een wereld waarin mensen delen met elkaar: dat is het eerste niveau van het verhaal van de broodvermenigvuldiging.
Dit is een opdracht dat ons vermogen te boven gaat, maar waaraan we toch kunnen voldoen omdat deze opdracht een bovenmenselijke, goddelijke oorsprong heeft. Dit is het tweede niveau van het verhaal.
Het derde niveau van het verhaal van de broodvermenigvuldiging is het verhaal van Jezus, de verrezen Heer, zoals dit in de eucharistie wordt verteld. De herdenking van de verrezen Heer in de eucharistie inspireert ons om het verhaal van de broodvermenigvuldiging waar te maken op alle niveaus, zodat iedereen genoeg heeft.
Abrir el PDF · p. 1 ↗De: hoja de homilía · 22 de junio de 2025
Texto íntegro, reproducido con permiso de la parroquia. (PDF, 2 páginas)