HomilyKrijtberg
Easter Morning
Automatic translation, independently checked · Paasmorgen
Date as given in the church’s file name.
A heartfelt welcome on this Easter Morning. In the Gospel we hear that Mary Magdalene goes to the tomb of Jesus in the early morning. But she does not find the Body of Him whom she has so dearly loved. The empty tomb confronts her with the greatest mystery of the Christian faith: the resurrection from the dead. For us too, this remains ever again a challenging Message: Jesus is not dead, but He lives.
Dear brothers and sisters, in the Gospel of this Easter Morning we encounter the first disciples of Jesus, Mary Magdalene, Simon Peter and John. At first they are rather confused, they seek support in one another and try to understand what has happened. In the last sentence of the Gospel it says: ‘they did not yet understand what was written, that Jesus must rise from the dead.’ This leads us to ask what it actually means, that Jesus has risen from the dead.
It is a question that has occupied people who feel drawn to the faith for centuries. When we consider more closely the resurrection of Jesus Christ, we must take account of two different dimensions. In the first place, the resurrection is to be regarded as a historical event. For this we have the testimony of the disciples of Jesus, first of all of the women and then also of the apostles and of still other contemporaries of Jesus. Thus it is recorded in the four Gospels and in the letters of Paul, from which we shall hear more in the coming Easter season.
But the resurrection is more than merely a historical event. From the testimonies of the disciples we gather that Jesus appeared to them in the same body that was tortured and crucified, but which at the same time bears the characteristics of a glorified body: it is no longer bound to time and space, for it belongs only to the divine kingdom of the Father. This means that the resurrection of Jesus is at the same time a supernatural, a transcendent event, a mystery of faith of which no human being has seen how it physically came about. This event has an abiding significance for us, for all generations. Through His resurrection Christ grants us access to a new life.
In this new life we can live in peace with God because we are justified by faith. Unfortunately, there is not peace everywhere in our world. This too Jesus foretold. There will be wars and disasters of every kind. What remains is that we may live in the expectation of eternal life, of the encounter with the living God.
Brothers and sisters, the new life in faith in God is something we must learn and that we must explain to one another in order to understand it better. We already see this among Jesus’ disciples. After seeing the empty tomb, Mary Magdalene hastens back to the apostles and says to them: ‘they have taken the Lord out of the tomb.’ John runs to the tomb, overtakes Peter, but does not go inside. Simon Peter does go inside, but he sees only the facts: the linen cloths, the rolled-up cloth. He could not immediately draw the right conclusion. And perhaps Peter still doubted himself as well, on account of his behaviour in the last days of Jesus’ life. For he had denied knowing Jesus when Jesus was interrogated by the high priests and the whole court, the Sanhedrin.
When John enters the tomb, he does come to faith. He understands what is written in Scripture: that the Messiah had to rise from the dead. Later Peter too will come to faith, which we heard in the first reading from the Acts of the Apostles. The insight that Peter there expresses so convincingly grew in him slowly but surely. Thus it may also happen to us. We discover that out of love God raised His Son from the dead. Out of love for us Jesus became man, He stands by us in all suffering and He shares likewise in all joy. We can grow in this insight by directing ourselves toward the heavenly and not the earthly. By making time for moments of silence, by praying, by invoking the intercession of Mary and the saints, by asking for the help of the Holy Spirit. Thus we can discover the living God in our temporal existence, thus Christ becomes more and more our life, and we may share in His glory. Amen.
Original text · Dutch
Paasmorgen
Hartelijk welkom op deze Paasmorgen. In het Evangelie horen we dat Maria Magdalena in alle vroegte naar het graf van Jezus gaat. Maar zij treft het Lichaam van Hem die zij zo heeft bemind, niet aan. Het lege graf confronteert haar met het grootste geheim van het christelijk geloof: de opstanding uit de dood. Ook voor ons is dit steeds weer een uitdagende Boodschap: Jezus is niet dood, maar Hij leeft.
Dierbare broeders en zusters, in het evangelie van deze Paasmorgen ontmoeten we de eerste leerlingen van Jezus, Maria Magdalena, Simon Petrus en Johannes. Zij zijn aanvankelijk nogal in verwarring, zoeken steun bij elkaar en proberen te begrijpen wat er is gebeurd. In de laatste zin van het evangelie staat: ‘ze begrepen nog niet wat er geschreven stond, dat Jezus uit de doden moest opstaan.’ Dit doet ons de vraag stellen wat dit eigenlijk betekent, dat Jezus uit de doden is opgestaan.
Het is een vraag die mensen die zich aangetrokken voelen tot het geloof, al eeuwen bezighoudt. Wanneer we de verrijzenis van Jezus Christus nader beschouwen, moeten we oog hebben voor twee verschillende dimensies. In de eerste plaats is de verrijzenis te beschouwen als een historische gebeurtenis. Hiervoor hebben we het getuigenis van de leerlingen van Jezus, allereerst van de vrouwen en daarna ook van de apostelen en van nog andere tijdgenoten van Jezus. Zo is het vermeld in de vier evangelies en in de brieven van Paulus, waaruit we in de komende Paastijd nog meer zullen horen.
Maar de verrijzenis is meer dan alleen een historische gebeurtenis. Uit de getuigenissen van de leerlingen maken we op dat Jezus aan hen is verschenen in hetzelfde lichaam dat is gefolterd en gekruisigd, maar dat tegelijkertijd de kenmerken draagt van een verheerlijkt lichaam: het is niet meer gebonden aan tijd en ruimte, want het behoort alleen nog maar tot het goddelijk rijk van de Vader. Dit maakt dat de verrijzenis van Jezus tevens een bovennatuurlijk, een transcendent gebeuren is, een geloofsmysterie waarvan geen enkele mens heeft gezien hoe zij fysiek tot stand is gekomen. Deze gebeurtenis heeft een blijvende betekenis voor ons, voor alle generaties. Door zijn verrijzenis verschaft Christus ons toegang tot een nieuw leven.
In dit nieuwe leven kunnen wij leven in vrede met God doordat we gerechtvaardigd zijn door het geloof. Helaas is het niet overal vrede in onze wereld. Dit heeft Jezus ook voorzegd. Er zullen oorlogen zijn en rampen van allerlei soort. Wat blijft staan, is dat we mogen leven in de verwachting van het eeuwig leven, van de ontmoeting met de levende God.
Broeders en zusters, het nieuwe leven in geloof in God is iets wat we moeten leren en dat we elkaar moeten uitleggen om het beter te verstaan. Dat zien we al terug bij Jezus’ leerlingen. Maria Magdalena snelt na het zien van het lege graf terug naar de apostelen en zegt hen: ‘ze hebben de Heer uit het graf genomen’. Johannes rent naar het graf, snelt Petrus voorbij, maar gaat niet naar binnen. Simon Petrus gaat wel naar binnen, maar die ziet alleen de feiten: de zwachtels, de opgerolde doek. Hij kon niet meteen de juiste conclusie trekken. En misschien twijfelde Petrus ook nog wel aan zichzelf, om zijn gedrag in de laatste dagen van Jezus’ leven. Hij had immers ontkend dat hij Jezus kende, toen Jezus werd verhoord door de hogepriesters en het hele gerechtshof, het Sanhedrin.
Als Johannes het graf binnengaat, komt hij wel tot geloof. Hij begrijpt wat er geschreven staat in de Schrift: dat de Messias uit de doden moest opstaan. Later zal ook Petrus tot geloof komen, hetgeen we hoorden in de eerste lezing uit de Handelingen der Apostelen. Het inzicht dat Petrus daar zo overtuigend verwoord, is bij hem langzaam maar zeker gegroeid. Zo kan het ook ons vergaan. We komen er achter dat God uit liefde zijn Zoon uit de dood heeft doen opstaan. Uit liefde voor ons is Jezus mens geworden, staat Hij ons bij in alle lijden en deelt Hij eveneens in alle vreugde. We kunnen in dit inzicht groeien door ons te richten op het hemelse en niet op het aardse. Door tijd te maken voor momenten van stilte, door te bidden, door de voorspraak in te roepen van Maria en de heiligen, door te vragen om de hulp van de heilige Geest. Zo kunnen we de levende God in ons tijdelijke bestaan ontdekken, zo wordt Christus meer en meer ons leven, en mogen wij delen in zijn heerlijkheid. Amen.
Open the PDF · p. 1 ↗From: homily sheet · 17 April 2022
Full text, reproduced with the parish’s permission. (PDF, 2 pages)