ReflexiónBoomkerk · Augustinuskerk De Star · Vincentiuskerk · Nossa Senhora de Fátima (Boomkerk)
Ser peregrinos de esperanza
Traducción automática, verificada de forma independiente · Pelgrim van hoop zijn
El tema peregrino de la esperanza nos recuerda que la fe no es una posesión, sino un camino. Todos estamos en camino, buscando la luz, anhelando la paz.
Abraham nos precedió como peregrino de la fe; Jesús se hizo para nosotros peregrino del amor de Dios; y nosotros estamos invitados a ser peregrinos de esperanza los unos para los otros y para nuestro mundo.
Queridos feligreses:
En el libro del Génesis oímos cómo Abraham recibe una voz: «Sal de tu tierra... hacia la tierra que yo te mostraré» (Gén. 12,1) Es una llamada que le pide todo. Abraham no sabe adónde va, no conoce el camino, pero confía en el Dador de la promesa. Da su primer paso, no porque esté seguro de sí mismo, sino porque cree que Dios camina con él.
La esperanza no es un optimismo ingenuo, sino la profunda convicción de que Dios está en medio de nosotros y de que Su futuro es más grande que nuestro miedo.
Que esta Navidad nos haga experimentar de nuevo que el Dios que llamó a Abraham también hoy nos habla. Que Él nos invita a recorrer nuestro camino, sostenidos por Su cercanía. Y que nosotros, paso a paso, podamos llegar a ser portadores de luz para todos los que caminan con nosotros.
¡Una Navidad bendecida y llena de esperanza!
También nosotros estamos al comienzo de un año calendario, un camino nuevo. La vida a veces nos pide soltar, comenzar de nuevo, dar pasos que parecen inciertos o difíciles.
En estos oscuros meses de invierno, en camino hacia la Navidad, somos invitados de nuevo a ser —como Abraham— personas de confianza. La Navidad nos dice que Dios no se queda a distancia, sino que Él mismo se hace peregrino en nuestro mundo vulnerable. Se acerca en un Niño que no encuentra hogar, un Niño que nos enseña que Dios se encuentra en la sencillez, en la vulnerabilidad y en cada paso que damos con confianza.
Leído automáticamente de un PDF escaneado. Comprueba los detalles en el original; el reconocimiento de texto puede contener errores.
Texto original · Neerlandés
Pelgrim van hoop zijn
Het thema pelgrim van hoop herinnert ons eraan dat geloof geen bezit is, maar een weg. We zijn allemaal onderweg, zoekend naar licht, verlangend naar vrede.
Abraham ging ons voor als pelgrim van het geloof; Jezus werd voor ons pelgrim van Gods liefde; en wij worden uitgenodigd pelgrims van hoop te zijn voor elkaar en voor onze wereld.
Beste parochianen,
In het boek Genesis horen we hoe Abraham een stem ontvangt: “Trek weg uit uw land... naar het land dat Ik u zal wijzen” (Gen. 12,1) Het is een oproep die alles van hem vraagt. Abraham weet niet waarheen, kent de weg niet, maar vertrouwt de Gever van de belofte. Hij zet zijn eerste stap, niet omdat hij zeker is van zichzelf, maar omdat hij gelooft dat God met hem meegaat.
Hoop is geen naief optimisme, maar de diepe overtuiging dat God in ons midden is en dat Zijn toekomst groter is dan onze angst.
Moge dit Kerstfeest ons opnieuw laten ervaren dat de God die Abraham riep, ook vandaag tot ons spreekt. Dat Hij ons uitnodigt om onze weg te gaan, gedragen door Zijn nabijheid. En dat wij, stap voor stap, lichtdragers mogen worden voor allen die met ons meereizen.
Een gezegend en hoopvol Kerstfeest gewenst!
Ook wij staan aan het begin van een kalenderjaar, een nieuwe weg. Het leven vraagt ons soms om los te laten, om opnieuw te beginnen, om stappen te zetten die onzeker of moeilijk lijken.
In deze donkere wintermaanden, op weg naar Kerstmis, worden we opnieuw uitgenodigd om — net als Abraham — mensen van vertrouwen te zijn. Kerstmis vertelt ons dat God niet op afstand blijft, maar dat Hij zelf een pelgrim wordt in onze kwetsbare wereld. Hij komt nabij in een Kind dat geen thuis vindt, een Kind dat ons leert dat God te vinden is in eenvoud, in kwetsbaarheid en in elke stap die wij in vertrouwen zetten.
Abrir el PDF · p. 4 ↗De: boletín
Texto íntegro, reproducido con permiso de la parroquia. (PDF, 24 páginas)