ReflexiónBoomkerk · Augustinuskerk De Star · Vincentiuskerk · Nossa Senhora de Fátima (Boomkerk)
«No juzguéis, para que no seáis juzgados»
Traducción automática, verificada de forma independiente · “Oordeelt niet, opdat jij niet geoordeeld wordt”
Ayer, tenía mucha prisa cuando pasé junto a una mujer que estaba en medio de la acera conversando largamente con alguien.
Quería pasar, pero no tuve ninguna oportunidad para ello. Hablando animadamente, ni siquiera me habían notado.
“Bueno, pensé irritado, «entonces cruzaré la calle».”
En mi mente ya había emitido un juicio de inmediato. En ello también influyó su apariencia. «Sí, ya conozco yo a esos tipos», pensé.
Por la noche, después de haber cumplido mis obligaciones y de que hubiera regresado la calma, reflexioné una vez más sobre el día y sobre todo lo que había vivido.
Me llamó la atención lo rápido que había juzgado a la mujer y que su apariencia había desempeñado un papel importante en ello. ¿Y si, por ejemplo, hubiera sido Femke Halsema, nuestra alcaldesa: no habría sido distinto mi juicio?
Y así descubrí una vez más, dolorosamente, que no siempre me doy cuenta de que a menudo ya tengo mi juicio preparado, sin haber dado una oportunidad a la persona que hay detrás. Miré su apariencia, su ropa, su manera de comportarse, y eso justificaba mi juicio… así lo pensaba yo, al parecer.
Y así descubrí muchos más ejemplos de juicios internos que normalmente paso por alto:
¡Oh, qué vanidoso es!
¡Oh, qué observación tan tonta: es que no piensan más allá de la longitud de su nariz? ¡Y eso siendo religiosos!
Y oh, ¿acaso se puede andar así vestido como sacerdote?
¿No lo reconocemos todos un poco en esto? ¡No me había dado cuenta en absoluto de que juzgar por las apariencias me había vuelto vanidoso interiormente! Y eso me pareció mucho peor.
¡Guárdate eso en el bolsillo, hermana Zoé!
Leído automáticamente de un PDF escaneado. Comprueba los detalles en el original; el reconocimiento de texto puede contener errores.
Texto original · Neerlandés
“Oordeelt niet, opdat jij niet geoordeeld wordt”
Gisteren, ik had veel haast, kwam ik langs een vrouw die midden op de stoep uitgebreid stond te praten met iemand.
Ik wilde passeren, maar kreeg daarvoor geen enkele kans. Druk pratend hadden ze mij niet eens opgemerkt.
“Nou, dacht ik geïrriteerd, “dan ga ik maar over de straat’.
In mijn gedachte had ik al meteen een oordeel geveld. Daarbij speelde hun uiterlijk ook een rol. ‘Ja ik ken die types wel’, dacht ik.
S'avonds nadat ik mijn verplichtingen was nagekomen en de rust weer was teruggekeerd, overdacht ik de dag nog eens van wat ik allemaal had meegemaakt.
Het viel me op hoe snel ik had geoordeeld over de vrouw en dat haar uiterlijk daar een grote rol in had gespeeld. Stel dat het bijvoorbeeld Femke Halsema, onze burgemeester was geweest, was mijn oordeel dan niet anders geweest?
En zo kwam ik er weer eens pijnlijk achter dat ik me niet altijd realiseer dat ik dikwijls al mijn oordeel klaar heb, zonder dat ik de mens daarachter een kans heb gegeven. Ik keek naar haar uiterlijk, haar kleding, haar manier van doen en dat rechtvaardigde mijn oordeel … zo vond ik blijkbaar.
En zo ontdekte ik nog veel meer voorbeelden van innerlijk oordelen waar ik normaal overheen kijk:
Oh, wat is die ijdel!
Oh, wat een domme opmerking: denken ze dan helemaal niet verder dan hun neus lang is? En dat voor religieuzen!
En oh, zo kan je er toch niet bij lopen als priester?
Herkennen we dat ergens niet allemaal een beetje? Ik had helemaal niet door dat het oordelen over het uiterlijk, mijzelf innerlijk ijdel had gemaakt! En dát vond ik nog veel erger.
Steek die maar eens in je zak, zuster Zoé!
Abrir el PDF · p. 22 ↗De: boletín
Texto íntegro, reproducido con permiso de la parroquia. (PDF, 24 páginas)