ReflexiónBegijnhofkapel
Con los santos a través del año: Óscar Romero
Traducción automática, verificada de forma independiente · Met de heiligen het jaar rond: Óscar Romero
Esta vez, nuevamente, un santo de la historia reciente. Tan reciente que los de mayor edad entre nosotros aún podrán recordarlo. Se trata de Óscar Romero.
En 1917 nació Óscar Romero en el oriente montañoso de El Salvador. Óscar Arnulfo Romero creció en una familia sencilla, como el segundo de ocho hijos. La pobreza no era para él un concepto abstracto, sino una realidad diaria. Sin embargo, desde temprano había algo en él que iba más allá del pueblo, algo que lo atraía hacia el sacerdocio.
A los trece años, Romero comenzó su formación para el sacerdocio. Estudió en San Miguel y más tarde en Roma, donde fue ordenado en 1942. Su carrera temprana transcurrió con calma. Era conocido como un eclesiástico prudente y conservador, alguien que no se mezclaba en discusiones políticas. Pero el mundo en el que vivía cambiaba, y él cambió con él.
Cuando en 1977 fue nombrado arzobispo de San Salvador, el país se encontraba en una profunda crisis. Escuadrones de la muerte armados recorrían pueblos y ciudades, campesinos desaparecían, y la brecha entre pobres y ricos crecía. El amigo y colaborador de Romero, el padre Rutilio Grande, fue asesinado. Fue un shock que lo sacudió y lo despertó. A partir de ese momento comenzó a hablar contra la violencia, contra la opresión, contra la injusticia.
Sus sermones eran transmitidos por la radio y llegaban a miles. No hablaba en términos abstractos, sino de personas reales: madres que perdían a sus hijos, campesinos que perdían sus tierras, niños que crecían en el miedo. Llamaba a la conversión, a actuar conforme a la conciencia y a resistir las órdenes inmorales. Sus palabras eran claras, poderosas y peligrosas para quienes querían conservar su poder.
Romero se negó a colaborar con la junta que llegó al poder tras un golpe militar. Escribió una carta al presidente estadounidense Carter, en la que pedía detener el apoyo militar a El Salvador. Su postura era clara: la Iglesia debía tomar partido por los pobres, por las víctimas, por la verdad.
El 24 de marzo de 1980, mientras celebraba la misa en una capilla de hospital, Romero fue asesinado a tiros. Su asesinato fue un intento de hacer callar una voz. Pero ocurrió lo contrario. Su funeral atrajo a miles, a pesar de la violencia que también estalló allí. Y su nombre siguió resonando, en El Salvador y mucho más allá.
En 2015 fue beatificado, y en 2018 canonizado. No porque fuera perfecto, sino porque permaneció fiel a su vocación: hablar en nombre de quienes no tenían voz. Su vida es un recordatorio de que la fe no es solo cuestión de oración, sino también de valentía, de tomar decisiones, de levantarse contra la injusticia. Debido a que su día de muerte, el 24 de marzo, cae en Cuaresma, se traslada al 23 de mayo, el día de su beatificación.
Texto original · Neerlandés
Met de heiligen het jaar rond: Óscar Romero
Deze keer weer een heilige uit de recente geschiedenis. Zo recent dat de iets ouderen onder ons het zich nog zullen kunnen herinneren. Het betreft Óscar Romero.
In 1917 werd Óscar Romero geboren In het bergachtige oosten van El Salvador. Óscar Arnulfo Romero groeide op in een eenvoudig gezin, als tweede van acht kinderen. Armoede was geen abstract begrip voor hem, maar dagelijkse realiteit. Toch was er al vroeg iets in hem dat verder reikte dan het dorp, iets dat hem richting het priesterschap trok.
Op dertienjarige leeftijd begon Romero aan zijn opleiding tot priester. Hij studeerde in San Miguel en later in Rome, waar hij in 1942 werd gewijd. Zijn vroege carrière verliep rustig. Hij stond bekend als een bedachtzame, conservatieve geestelijke, iemand die zich niet mengde in politieke discussies. Maar de wereld waarin hij leefde veranderde, en hij veranderde mee.
Toen hij in 1977 werd benoemd tot aartsbisschop van San Salvador, bevond het land zich in een diepe crisis. Gewapende doodseskaders trokken door dorpen en steden, boeren verdwenen, en de kloof tussen arm en rijk groeide. Romero’s vriend en medestander, priester Rutilio Grande, werd vermoord. Het was een schok die hem wakker schudde. Vanaf dat moment begon hij zich uit te spreken tegen het geweld, tegen de onderdrukking, tegen het onrecht.
Zijn preken werden uitgezonden via de radio en bereikten duizenden. Hij sprak niet in abstracte termen, maar over echte mensen: moeders die hun zonen verloren, boeren die hun land kwijtraakten, kinderen die opgroeiden in angst. Hij riep op tot bekering, tot gewetensvol handelen, en tot verzet tegen immorele bevelen. Zijn woorden waren helder, krachtig, en gevaarlijk voor hen die hun macht wilden behouden.
Romero weigerde samen te werken met de junta die na een militaire coup aan de macht kwam. Hij schreef een brief aan de Amerikaanse president Carter, waarin hij opriep om de militaire steun aan El Salvador te stoppen. Zijn standpunt was duidelijk: de kerk moest de kant kiezen van de armen, van de slachtoffers, van de waarheid.
Op 24 maart 1980, terwijl hij de mis opdroeg in een ziekenhuiskapel, werd Romero doodgeschoten. Zijn moord was een poging om een stem te doen zwijgen. Maar het tegenovergestelde gebeurde. Zijn uitvaart trok duizenden, ondanks het geweld dat ook daar uitbrak. En zijn naam bleef klinken, in El Salvador en ver daarbuiten.
In 2015 werd hij zalig verklaard, en in 2018 heilig. Niet omdat hij perfect was, maar omdat hij trouw bleef aan zijn roeping: om te spreken namens wie geen stem hadden. Zijn leven is een herinnering dat geloof niet alleen een zaak is van gebed, maar ook van moed, van keuzes maken, van opstaan tegen onrecht. Omdat zijn sterfdag, 24 maart, in de vasten valt, word deze verplaatst naar 23 mei, de dag van zijn zaligverklaring.
Abrir el PDF · p. 5 ↗De: boletín
Texto íntegro, reproducido con permiso de la parroquia. (PDF, 12 páginas)