ReflexiónKapel van de Vrouwe van alle Volkeren
1917–2017: El siglo oscuro y la nueva primavera de la Iglesia
Traducción automática, verificada de forma independiente · 1917– 2017: De donkere eeuw en de nieuwe lente van de Kerk
[esta aparición tiene reconocimiento eclesiástico del obispo local]
Durante una noche de 1579, la madre Mariana de Jesús Torres, una religiosa franciscana, rezaba en el suelo junto al sagrario de la iglesia de su convento de Franciscanas en Quito, en Ecuador. De repente vio el Sagrario iluminado como si fuera de día..
El sagrario se abrió y Jesús, crucificado, se mostró, y a sus pies, de tamaño natural: la Santísima Virgen, san Juan y María Magdalena. Jesús entró en agonía y la pequeña religiosa dijo a María: “Señora mía, ¿soy culpable?”
La Virgen le respondió y dijo: “Tú no eres culpable, sino el mundo pecador”.
Entonces oyó la voz de Dios, el Padre eterno. Él dijo: “Este castigo será para el siglo veinte”. Sobre la cabeza de Jesús aparecieron tres espadas y en cada espada estaba escrito: “Heresia, blasfemia e impureza”.
Entonces la pequeña religiosa supo todo lo que iba a suceder en este siglo y después. La Virgen le preguntó si quería ofrecerse a sí misma por los hombres del siglo veinte. La madre Mariana de Jesús aceptó esta misión. En ese momento las tres espadas fueron clavadas en su corazón y ella cayó muerta.
El 21 de enero de 1610, a las 3 de la madrugada, la Santísima Virgen María se apareció a la madre Mariana con el Niño Jesús en sus brazos y le dijo: “… puedo darte a conocer que, al final del siglo diecinueve y sobre todo durante el siglo XX… habrá ‘erupciones’ de sufrimiento y una total decadencia de las buenas costumbres, porque Satanás ejercerá entonces un dominio casi completo por medio de la secta de los masones.
Estos se dirigirán sobre todo a los niños para difundir esta decadencia tan extendida. ¡Ay de los niños en esos tiempos! Será difícil recibir los sacramentos del Bautismo y de la Confirmación. El demonio logrará en gran parte su intento de destruir las escuelas católicas haciendo uso de personas con autoridad.
El sacramento del matrimonio, que simboliza la unidad de Cristo con su Iglesia, será atacado y gravemente profanado en toda la extensión de la palabra. La Masonería, que entonces será poderosa, establecerá leyes injustas en contra del bien objetivo, con el fin de anular este sacramento y de hacer fácil para todos vivir en el pecado; fomentando el engendrar hijos ilegítimos sin la bendición de la Iglesia.
Las consecuencias de la educación por parte de no religiosos habrán crecido. Las vocaciones sacerdotales y religiosas serán escasas en número.
Además, durante estos tiempos desdichados, habrá un lujo desbordado que, como tentación al pecado, arrastrará a innumerables almas imprudentes, que se perderán. Apenas se encontrarán ya niños inocentes, ni mujeres recatadas. Y durante esta mayor crisis de la Iglesia, el que en ese tiempo está obligado a hablar, callará.
El 2 de enero de 1610, a las dos y media de la madrugada, la Santísima Virgen María se apareció a la madre Mariana, rodeada de brillantes estrellas que formaban un arco. Ella le dijo: En ese tiempo la Iglesia estará bajo el ataque de hordas de la secta de los Masones y muchos países estarán en agonía por la decadencia de la moral, el lujo desbordado, la prensa impía y la instrucción por parte de no religiosos. Los vicios de la impureza, la blasfemia y el sacrilegio serán abundantes en ese tiempo corrupto de desolación, mientras el que debería hablar, calla.
Cuando tu nombre se haga conocido en el siglo XX, muchos no lo creerán. La honradez y la fe humilde en la verdad de mis apariciones a ti, mi hija amada, está reservada a las almas dóciles, la inspiración de la gracia para los humildes y los celosos, porque nuestro Padre Celestial comunica sus secretos a los sencillos de corazón y no a los que están hinchados de soberbia, ni a los que se apoyan en la ciencia vacía.
Por los sacerdotes se exigirá mucho durante este período, porque los sacerdotes descuidan su santo ministerio. Y perdiendo la brújula divina, se apartarán del camino trazado por Dios para su ministerio sacerdotal. Se apegarán al dinero y se esforzarán demasiado por obtenerlo.
La Iglesia sufrirá por la falta de un alto padre espiritual que vele por los sacerdotes con amor paternal, con dulzura y fortaleza, con voz de sabiduría y de juicio. Muchos de ellos perderán su buen espíritu y pondrán sus almas en gran peligro.
La Señora dijo a Ida el 21 de abril de 1945 (2º mensaje): “Hay personajes principales que ya otra vez están tramando algo”.
8º mensaje del 25 de febrero de 1946: Después debo decir: “Catástrofe tras catástrofe, catástrofes naturales”. Luego veo la palabra ‘hambre’ y ‘caos político’. “Esto no es solamente para vuestro país”, dice ella, “sino para el mundo entero”.
La Señora dice a Ida el 4 de enero de 1947 en el 11º mensaje: “Este es el mundo del futuro, es muy pesado. El mundo se destruirá a sí mismo….” “Si seguís de esta manera, el mundo se destruirá a sí mismo….”
En 1884, después de celebrar la Santa Misa en la mañana del – según al menos una fuente – 13 de octubre, al abandonar el altar, el Papa León XIII, de 74 años y debilitado, cayó al suelo como si estuviera muerto. Una versión de este acontecimiento refiere que los que estaban a su alrededor pensaron durante algunos momentos que había muerto. Según esta versión, algunos minutos después volvió su respiración y la vida volvió a él. La versión más común y más conocida relata que el Papa había tenido una breve visión en la que oyó dos voces. Una voz amable y refinada, que él supuso ser la de Cristo, y la otra voz, que era áspera y dura, la de Satanás.
Satanás dijo: “Puedo destruir tu iglesia, si tuviera el tiempo y pudiera dar más poder a los que se ponen a mi servicio”. Entonces el Papa León oyó a Cristo responder: “Tienes ese poder y ese tiempo: 100 años”. Poco después de esta visión, el Papa León XIII compuso la oración al Santo Arcángel Miguel, que fue publicada en la Raccolta en 1886.
Una versión abreviada de esta oración fue dada por el Papa León y él ordenó que se rezara al final de cada Santa Misa, en todo el mundo. En 1930 el Papa Pío XI completó esta oración con la intención por la conversión de Rusia.
En 1917 Rusia cayó en la garra del comunismo y el 13 de mayo la Santísima Virgen María se apareció por primera vez en Fátima y el 13 de octubre por última vez. La aparición de la Madre bendita en Fátima significó una advertencia apocalíptica al mundo. Ella dijo a los niños que si los hombres no cambiaran su vida, no rezaran y no hicieran penitencia, y tampoco rezaran el Rosario diariamente, entonces muchos sufrimientos caerían sobre la Iglesia y el mundo, trayendo consigo la persecución del Santo Padre, “que tendría mucho que sufrir”.
Después de la toma del poder en Rusia por los comunistas y de las apariciones de Nuestra Señora de Fátima, es razonable suponer que 1917 puede ser el año en que Satanás comenzó a ejercer su dominio. Muchos grandes acontecimientos destructivos desde 1914 señalan un aumento de la actividad diabólica en el mundo.
La hermana Lucía dijo en 1957 que vivimos en un tiempo de desorientación diabólica, que habría de venir, y que se ha convertido en lo que ahora atravesamos – anunciada de antemano por una multitud de profecías celestiales.
Se podría decir que la profecía de Nuestra Señora de la Salette de 1846 ha alcanzado su cumplimiento, que “la inmoralidad llenaría el aire como la peste”. Otra parte del mensaje de la Salette dice: “La Iglesia estará oscurecida, el mundo estará en consternación”.
Merece nuestra atención que también Lutero comenzó su rebelión protestante en 1517, que la Masonería en su forma moderna fue ratificada oficialmente en 1717 y, como ya se ha dicho, que los comunistas tomaron el poder en 1917.
Estos años que todos terminan en 17 pueden verse como una razón de que 2017 no imposiblemente pueda ser un año importante en lo que respecta al fin de la era del dominio de 100 años de Satanás, así como la venida de la paz de Fátima.
La Señora dijo a Ida el 7 de febrero de 1946: “Los cristianos se cansarán de luchar”. Ella, la Señora, subraya esa palabra ‘cansarse’. Y yo (Ida) siento venir sobre mí un cansancio espiritual.
La Señora dijo a Ida el 9 de junio de 1946, en Pentecostés, en el séptimo mensaje: “Vendrá una lucha en Roma contra el papa”. Veo muchos obispos sentados alrededor del papa (no católicos) y oigo después: “Catastrófico”.
“Esta será una gran lucha político-cristiana – política eclesiástica.” (12º mensaje, 30 de agosto de 1947)
“Grandes acontecimientos van ahora a llegar a su punto culminante. El caos del que hablé está en marcha. Gobiernos han dimitido, y vendrán más…” (23º mensaje, 15 de agosto de 1950)
“Vendrán catástrofes del Norte al Sur y del Sur al Oeste y del Oeste al Este…. El mundo será, por así decirlo, desgarrado en dos.” (14º mensaje, 26 de diciembre de 1947)
“Yo, la Señora, digo dos veces: ‘¡Decadencia!’. Estamos en la oscuridad; es la decadencia de la humanidad”. (16º mensaje, 28 de marzo de 1948)
Todo el que contempla de cerca el desarrollo de los últimos acontecimientos desde los atentados terroristas del 11 de septiembre de 2001, puede ver que los poderes de las tinieblas se enfurecen.
+ San Luis-María Grignion De Montfort (siglo XVIII): “El poder de María sobre todos los demonios se hará visible de manera particular en los últimos tiempos. Ella extenderá el reino de Cristo sobre los idólatras y los musulmanes, e inaugurará una era gloriosa en la cual María establecerá su dominio como Reina de los corazones.”
+ La hermana Marianne, una santa religiosa que vivió en el convento de las Ursulinas en Blois, en el siglo XIX: “Tendrán lugar acontecimientos tan extraordinarios que los más incrédulos dirán: ‘Verdaderamente, este es el dedo de Dios’. Habrá una noche terrible durante la cual nadie podría dormir. Sin embargo, estas pruebas no durarán mucho, porque nadie podría soportarlas. Cuando todo parezca perdido, todo será salvado.”
Con un acto formal y solemne de confianza, el Papa Juan Pablo II consagra el mundo entero al Inmaculado Corazón de María.
La hermana Lucía había pedido repetidamente esta consagración. El texto contiene una referencia implícita a Rusia: “Ilumina de manera especial a las personas cuya consagración Tú esperas de nosotros”.
Lucía confirmó la validez de esta consagración: “Sí, se hizo el 25 de marzo de 1984 tal como lo pidió Nuestra Señora”.
Nunca antes un papa, en su calidad de cabeza de la Iglesia Universal, ha llegado tan lejos en la respuesta pública a una petición de un vidente.
La Señora de todos los Pueblos dijo el 16 de noviembre de 1950, en el 24º mensaje: “Vendrá una gran conmoción sobre el mundo. Los rusos no lo dejarán así. Y por eso digo: Yo soy la Señora de todos los Pueblos.”
El 13 de junio de 1917, los niños recibieron el mensaje, que Lucía conservó en su prodigiosa memoria. Ella lo revelaría años más tarde en dos partes distinguibles. El mensaje comprendía una visión del infierno y una petición de difundir en el mundo la consagración a su Inmaculado Corazón. Y el mensaje habla también de la conversión de Rusia y del intento “de matar al obispo vestido de blanco”.
La Señora dijo a Ida el 14 de febrero de 1950 (21º mensaje): “Hija mía, vengo aquí para decirte cuál es mi mensaje. Hay que trabajar, y mucho. … Hay una gran corriente en el mundo hacia el bien, y por eso precisamente está obrando el otro espíritu. Ese espíritu está ocupado en influir y corromper al mundo… Los hombres en sí no son malos, pero sí débiles…”
23º mensaje, 15 de agosto de 1950: “La Señora dice: Dirás esto: ‘Cristiandad, no conoces tu gran peligro, hay un espíritu para socavarte. Pero… la victoria es nuestra…’
“Este tiempo es nuestro tiempo. Con esto quiero decir lo siguiente: El mundo está en degeneración y apatía, y no sabe hacia dónde ir. Por eso el Padre me envía para ser Abogada, para que venga el Espíritu Santo. Pues el mundo no se salva por la fuerza, sino por el Espíritu. Pues no son sino ideas las que rigen el mundo. Vamos pues, Iglesia de Roma, conoce tu tarea. Trae tus ideas, trae de nuevo a Cristo…” (32º mensaje, 29 de abril de 1951)
La Señora dice a Ida el 16 de noviembre de 1950 en el 24º mensaje: “Hija, yo estoy de pie sobre este globo, porque quiero ser llamada la Señora de todos los Pueblos.”
“la Verdad siempre triunfará…” (25º mensaje, 10 de diciembre de 1950)
Entonces la Señora se dirige al Papa y dice: “Estáis en la buena dirección. Yo os ayudaré. Usad aún más vuestros medios modernos y perseverad. La oportunidad para Roma ha llegado, aprovechadla. Tendréis que pasar por encima de huracanes, pero seréis ayudados…” (25º mensaje, 10 de diciembre de 1950)
“Entonces veo (Ida) huracanes enormes, y un diluvio de agua. Luego veo de repente en la mano derecha de la Señora una corona, y es como si ella se la diera al Papa.” (25º mensaje, 10 de diciembre de 1950)
Una de las ideas más importantes del libro de la hermana Lucía (Peticiones del mensaje de Fátima), es que la Iglesia reconocería a María como Corredentora de la humanidad.
Sin embargo, tanto la Congregación para la Doctrina de la Fe como también la internacional Pontificia Academia Mariana tienen algunas observaciones críticas sobre el título de Corredentora. Estaban especialmente preocupados por el impacto que esto tendría sobre el Ecumenismo.
No obstante, el libro de la hermana Lucía es de gran valor. Es la colección teológica de toda una vida de meditación sobre los misterios de la fe cristiana.
También el obispo de Leiria-Fátima, que inicialmente protestó con respecto a la publicación, más tarde dio sin embargo su consentimiento. Incluso ha escrito el prólogo del libro.
“Estoy aquí como la Señora de todos los Pueblos…. Todo pensamiento irá hacia eso. Repítelo conmigo: ‘El nuevo dogma será el dogma de la Corredentora’. Co – en esto insisto de manera especial. He dicho: ‘Vendrá mucha lucha por eso’. Os digo una vez más: la Iglesia de Roma lo llevará a cabo y luchará por ello. La Iglesia de Roma encontrará oposición y resistirá. La Iglesia de Roma se fortalecerá en la medida en que resista la lucha.. Mi intención y mi encargo a ti no es otra que incitar a la Iglesia, a los teólogos, a esta lucha. Pues el Padre, el Hijo y el Espíritu quieren traer a la Señora, que fue elegida para traer al Redentor, a este mundo como Corredentora y Abogada.” (32º mensaje, 29 de abril de 1951)
“Los Dolores, espirituales y corporales, la Señora los ha padecido con él; pues ella lo precedió. Cuando el Padre la hubo elegido, ella ya era Corredentora con el Redentor que vino al mundo como Hombre-Dios. Díganselo a sus teólogos. Bien sé que la lucha será dura y grande.. pero ya está predestinada.” (32º mensaje, 29 de abril de 1951)
“Mis pies los he puesto firmemente sobre el globo, porque el Padre y el Hijo quieren traerme en este período, a este mundo como la Corredentora, Mediadora y Abogada. Este será el nuevo y último Dogma Mariano.” (33º mensaje, 31 de mayo de 1951).
“El último Dogma Mariano será el principal: estar ante la cruz como Corredentora en este tiempo”. (35º mensaje, 15 de agosto de 1951)
“Después es como si la Señora agrupa dos filas de personas. Las reúne con un arco. Ahora veo filas interminables de hombres y mujeres de pie unos junto a otros. Luego ese arco forma de repente una gran cúpula, y sobre esa cúpula se forma como una gran iglesia. En medio de esa iglesia aparece una representación como sigue: una paloma blanca que emite rayos de luz. Eso dice de nuevo la Señora: Que descienda sobre los hombres de la tierra. Yo los ayudaré, pero habrá que trabajar duro y deprisa.” (25º mensaje, 10 de diciembre de 1950)
Entonces la Señora me dice: “Vendrá otra vez una gran catástrofe natural. Los grandes del mundo seguirán sin ponerse de acuerdo. Los hombres buscarán, aquí y allá. Pensad en los falsos profetas. Buscad y pedid solamente al verdadero Espíritu Santo. Pues en este momento es una guerra de ideas. La lucha ya no es por razas y pueblos, la lucha es por el espíritu. Comprendedlo bien.” (27º mensaje, 11 de febrero de 1951)
“Yo soy la Señora, María, Madre de todos los pueblos. Puedes decir: ‘La Señora de todos los Pueblos, o la Madre de todos los pueblos que un día fue María’. Vengo precisamente hoy para decirte que quiero ser esto. Los hijos de los hombres de todos los países serán, sin embargo, uno.” (27º mensaje, 11 de febrero de 1951)
“Dejad que todos vuelvan otra vez a la cruz, sólo entonces podrá haber paz y reposo”. (27º mensaje, 11 de febrero de 1951)
La pureza de María, la pureza original de Adán y Eva, allanó el camino al Hijo de Dios hacia nuestro mundo, para salvar a la humanidad de la muerte por el pecado.
Esta pureza perfecta de María es verdaderamente la Inmaculada Concepción, proclamada también por Nuestra Señora de Lourdes. Por ello María se ha convertido en un nuevo y puro paraíso terrenal, para una nueva y pura humanidad, procedente de la cruz y de la resurrección del Hijo de Dios.
Por eso, la Virgen María, que redimió la deuda de pecado de Eva y trajo de vuelta a Adán al paraíso, es verdaderamente Corredentora, porque la redención de Cristo de Adán y su descendencia se realizó por medio de María, y por su virginidad Cristo borró el pecado de Adán y Eva y fundó la Iglesia de la buena nueva.
Texto original · Neerlandés
1917– 2017: De donkere eeuw en de nieuwe lente van de Kerk
[deze verschijning heeft kerkelijke erkenning van de locale bisschop]
Gedurende een nacht in 1579 bad moeder Mariana van Jezus Torres, een Fanciscaanse non, op de grond bij het tabernakel in de kerk van haar Fanciscanessenklooster in Quito in Ecuador. Plotseling zag ze het Tabernakel verlicht alsof het dag was..
Het tabernakel opende zich en Jezus, gekruisigd, toonde zich, met aan zijn voeten, levensgroot: de Heilige Maagd, de heilige Johannes en Maria Magdalena. Jezus raakte in doodstrijd en de kleine non zei tot Maria: “Mijn Vrouwe, ben ik schuldig?”
The Maagd antwoordde haar en zei: “Jij bent niet schuldig, maar de zondige wereld”.
Toen hoorde ze de stem van God, de eeuwige Vader. Hij zei: “Deze straf zal zijn voor de twintigste eeuw”. Boven Jezus’ hoofd verschenen drie zwaarden en op de afzonderlijke zwaarden stond geschreven: “Ketterij, Godslastering en onzuiverheid”.
Toen wist de kleine non alles wat er zou gaan gebeuren in deze eeuw en daarna. De Maagd vroeg haar of ze zichzelf wilde opofferen voor de mensen van de twintigste eeuw. Moeder Mariana van Jezus accepteerde deze opdracht. Op dat moment werden de drie zwaarden in haar hart gestoken en ze viel dood neer.
Op 21 januari 1610 om 3 uur ‘s morgens, verscheen de Heilige Maagd Maria aan moeder Mariana met het Kind Jezus in haar armen en zei tot haar: “… ik mag aan jou bekend maken, dat er, aan het einde van de negentiende eeuw en vooral tijdens de 20e eeuw… erupties’ van lijden zullen zijn en een totaal verval van de goede gewoonten, omdat Satan dan bijna volledige heerschappij zal uitoefenen door de sekte van de vrijmetselaars.
Deze zullen zich vooral richten op kinderen om dit wijd verspreide verval te verbreiden. Wee voor kinderen in die tijden! Het zal moeilijk zijn om de sacramenten van Doopsel en Vormsel te ontvangen. De duivel zal grotendeels slagen in zijn poging katholieke scholen te vernietigen door gebruik te maken van gezaghebbende personen.
Het sacrament van het huwelijk, dat de eenheid symboliseert van Christus met zijn Kerk, zal worden aangevallen en ernstig worden ontheiligd in de volle zin van het woord. De Vrijmetselarij, die dan machtig zal zijn, zal onrechtvaardige wetten tot stand brengen in strijd met het objectief goede, met als doel dit sacrament te niet te doen en om het voor iedereen gemakkelijk te maken in zonde te leven; aanmoedigend om onwettige kinderen te verwekken zonder de zegen van de Kerk.
De gevolgen van het onderwijs door niet-geestelijken zullen zijn gegroeid. Priesteren religieuze roepingen zullen weinig worden in aantal.
Bovendien, tijdens deze ongelukkige tijden, zal er een ongebreidelde luxe zijn, die, als bekoring tot zonde, ontelbaar veel onbezonnen zielen zal meeslepen, die verloren zullen gaan. Onschuldige kinderen zullen nauwelijks nog gevonden worden, noch ingetogen vrouwen. En tijdens deze grootste crisis van de Kerk zal degene die in deze tijd verplicht is te spreken, zwijgen.
Op 2 januari 1610, om half drie ‘s morgens, verscheen de Heilige Maagd Maria aan moeder Mariana, omgeven door heldere sterren die een boog vormden. Zij zei tot haar: In die tijd zal de Kerk onder aanval liggen van horden van de Vrijmetselaars-sekte en veel landen zullen in doodstrijd verkeren door het verval van de moraal, ongebreidelde luxe, de goddeloze pers, en het onderricht door niet-geestelijken. De ondeugden van onzuiverheid, godslastering en heiligschennis, zullen overvloedig zijn in die verdorven tijd van verlatenheid, terwijl de ene die zou moeten spreken, zwijgt.
Als je naam in de 20e eeuw bekend wordt, zullen velen het niet geloven. De eerlijkheid en het nederige geloof in de waarheid van mijn verschijningen aan jou, mijn beminde dochter, is behouden voor volgzame zielen, de inspiratie van genade voor de nederigen en de ijverigen, omdat onze Hemelse Vader zijn geheimen meedeelt aan de eenvoudigen van hart en niet aan degenen die opgeblazen zijn door hoogmoed, noch aan hen die beroepen op lege wetenschap.
Door de priesters zal er gedurende deze periode veel begeerd worden, omdat priesters hun heilig dienstwerk veronachtzamen. En het goddelijke kompas verliezend, zullen zij van het door God uitgezette pad van hun priesterlijk dienstwerk afdwalen. Ze zullen gehecht raken aan geld en er te veel naar streven om het te verkrijgen.
De Kerk zal lijden onder het gebrek aan een hooggeplaatste geestelijke vader om te waken over de priesters met een vaderlijke liefde, met zachtheid en sterkte, met een stem van wijsheid en oordeel. Velen van hen zullen hun goede geest verliezen en hun zielen in groot gevaar brengen.
De Vrouwe zei tot Ida op 21 april 1945 (2e boodschap): “Er zijn hoofpersonen die al weer iets aan het uitdenken zijn”.
8e boodschap op 25 februari 1946: Daarna moet ik zeggen: “Ramp op ramp, natuurrampen”. Dan zie ik het woord ‘honger’ staan en ‘politieke chaos’. “Dit is niet voor uw land alleen”, zegt ze, “maar over de hele wereld”.
De Vrouwe zegt tot Ida op 4 januari 1947 in de 11e boodschap: “Dit is de wereld van later, die is heel zwaar. De wereld zal zichzelf vernietigen….” “Als jullie op deze manier doorgaan, zal de wereld zichzelf vernietigen….”
In 1884, na het opdragen van de Heilige Mis op de ochtend van – zoals ons tenminste een bron leert – 13 oktober, toen hij het altaar verliet, viel de 74 jaar oude en verzwakte Paus Leo XIII op de grond, alsof hij dood was. Een versie van deze gebeurtenis leert, dat degenen die rondom hem stonden voor enkele momenten dachten dat hij gestorven was. Volgens deze versie keerde enkele minuten later zijn ademhaling terug en keerde het leven in hem terug. De meest gangbare en meest bekende versie verhaald dat de Paus een kort visioen had gehad waarin hij twee stemmen hoorde. Eén vriendelijke, beschaafde stem, waarvan hij aannam dat het die van Christus was en de andere stem, die rauw en hard was, die van Satan.
Satan zei: “Ik kan je kerk vernietigen, als ik de tijd had en meer macht kon geven aan degenen die zich in mijn dienst stellen”. Toen hoorde Paus Leo Christus antwoorden: “Je hebt die macht en die tijd: 100 jaar”. Kort na dit visioen, stelde Paus Leo XIII het gebed van de Heilige Aartsengel Michaël samen, dat werd gepubliceerd in de Raccolta in 1886.
Eem verkorte versie van dit gebed werd gegeven door Paus Leo en hij verordende dat dit zou worden gebeden aan het einde van iedere Heilige Mis, overal ter wereld. In 1930 vulde Paus Pius XI dit gebed aan met de intentie voor de bekering van Rusland.
In 1917 raakte Rusland in de greep van het communisme en verscheen op 13 mei de Heilige Maagd Maria voor de eerste keer in Fatima en op 13 oktober voor de laatste keer. De verschijning van de gezegende Moeder in Fatima betekende een Apocalytische waarschuwing aan de wereld. Zij zei aan de kinderen dat als mensen niet hun leven zouden veranderen, bidden en boete doen, alsook de Rozenkrans dagelijks bidden, dat dan veel lijden de Kerk en de wereld ten deel zou vallen, vervolging van de Heilige Vader met zich meebrengend, “die veel te lijden zou krijgen”.
Na de machtsovername in Rusland door de Communisten en de verschijningen van Onze Lieve Vrouw van Fatima, is het redelijk te veronderstellen dat 1917 het jaar kan zijn waarin Satan begonnen is zijn heerschappij uit te oefenen. Vele grote destructieve gebeurtenissen sinds 1914 duiden een toename van diabolische activiteit in de wereld.
Zuster Lucia zei in 1957, dat we leven in een tijd van diabolische desoriëntatie, welke zou komen, en die is geworden tot wat we nu doorleven - vooraf geduid met een veelheid van hemelse voorspellingen.
Je zou kunnen zeggen dat de voorspelling van onze Lieve Vrouw van La Salette in 1846 zijn vervulling heeft bereikt, dat “immoraliteit de lucht zou vullen als de pest”. Een ander deel van de boodschap van La Salette zegt: “De kerk zal verduisterd zijn, de wereld zal verkeren in ontzetting”
Het verdient onze aandacht, dat ook Luther zijn Protestante rebellie begon in 1517, Vrijmetselarij in zijn moderne vorm officieel werd bekrachtigd in 1717, en zoals al gezegd, de communisten grepen de macht in 1917.
Deze jaren die allemaal eindigen op 17, kunnen gezien worden als een reden dat 2017 niet onmogelijk een belangrijk jaar kan zijn wat betreft het eindigen van het tijdperk van Satans heerschappij van 100 jaar, alsook de komst van de vrede van Fatima.
De Vrouwe zei tot Ida op 7 februari 1946: “De Christenen zullen vermoeid worden van het strijden”. Zij, de Vrouwe, benadrukt dat woord ‘vermoeid’. En ik (Ida) voel een geestelijke moeheid over me komen.
De Vrouwe zei tot Ida op 9 juni 1946, op Pinksteren in de zevende boodschap: “Er komt een strijd in Rome tegen de paus”. Ik zie veel bisschoppen rond de paus zitten (geen R.K.) en hoor daarna: “Catastrofaal”.
“Dit wordt een grote politiek-Christelijke strijd – kerkelijke politiek.” (12e boodschap, 30 augustus 1947)
“Grote gebeurtenissen gaan zich nu toespitsen. De chaos waarover ik sprak is aan de gang. Regeringen zijn afgetreden, en er zullen er nog meer komen…” (23e boodschap, 15 augustus, 1950)
“Er zullen rampen komen van Noord tot Zuid en van Zuid tot west en van West tot Oost…. De wereld zal als het ware in tweeën verscheurd worden.” (14e boodschap, 26 december 1947)
“Ik, de Vrouwe zeg twee keer: “Verval!”. We zijn in de duisternis; het is het verval van de mensheid”. (16e boodschap, 28 maart 1948)
Iedereen die van nabij de opmars aanschouwt van de laatste gebeurtenissen sinds de terroristische aanslagen van 11 september 2001, kan zien dat de machten van de duisternis razend worden.
+ Heilige Louis-Marie Grignion De Montfort (18e eeuw): “De macht van Maria over alle duivelen zal in het bijzonder zichtbaar worden in de laatste tijden. Zij zal het koninkrijk van Christus uitstrekken over de afgodendienaars en de moslims, en zal een glorierijk tijdperk aanbreken waarin Maria haar heerschappij zal vestigen als Koningin van de harten.”
+ Zuster Marianne, een heilige non, die leefde in het klooster van Ursulinnen in Blois, in the 19e eeuw: “Er zullen zulke buitengewone gebeurtenissen plaatsvinden, dat de meest ongelovigen zullen zeggen: “Waarlijk, dit is de vinger van God”. Er zal een verschrikkelijke nacht zijn tijdens welke niemand zou kunnen slapen. Toch zullen deze beproevingen niet lang duren, omdat niemand ze zou kunnen uithouden. Wanneer alles verloren lijkt te zijn, zal alles gered worden.”
Met een formele, plechtige act van vertrouwen wijdt Paus Johannes Paulus II de hele wereld toe aan het Onbevlekt hart van Maria.
Zuster Lucia had herhaald gevraagd om deze toewijding. De tekst bevat een impliciete verwijzing naar Rusland: “Verlicht in het bijzonder de mensen wier toewijding u van ons verwacht”.
Lucia bevestigd de geldigheid van deze toewijding: “Ja, het is op 25 maart 1984 gedaan zoals onze Lieve Vrouw heeft gevraagd”.
Nooit eerder is een paus in zijn macht als hoofd van de Universele Kerk zo ver gegaan in de publiekelijke beantwoording van een verzoek van een ziener.
De Vrouwe van alle Volkeren zei op 16 november 1950, in de 24e boodschap: “Er komt een grote beroering over de wereld. De Russen laten het zo niet. En daarom zeg ik: Ik ben de Vrouw van alle Volkeren.”
Op 13 juni 1917, ontvingen de kinderen de boodschap, welke Lucia bewaarde in haar wonderbaarlijk geheugen. Zij zou deze jaren later onthullen in twee te onderscheiden delen. De boodschap omvatte een visioen van de hel en een verzoek om de toewijding aan haar Onbevlekt Hart in de wereld te verbreiden. En ook spreekt de boodschap over de bekering van Rusland en de poging “om de in het wit geklede bisschop te vermoorden”.
De Vrouwe zei tot Ida op 14 februari 1950 (21e boodschap): “Mijn kind, ik kom hier om je te vertellen, wat ik voor een boodschap heb. Er moet gewerkt worden en hard ook. … Er is een grote stroming in de wereld naar het goede en daarom is juist de andere geest aan het werk. Deze geest is bezig de wereld te beïnvloeden en te bederven… De mensen in zich zijn niet slecht, maar zwak…”
23e boodschap, 15 augustus 1950: “De Vrouwe zegt: Gij zult dit zeggen: “Christenheid, gij kent uw groot gevaar niet, er is een geest om u te ondermijnen. Maar... de zege is aan ons...”
“Deze tijd is onze tijd, Daarmee bedoel ik het volgende: De wereld is in verwording en vervlakking, weet niet welke kant heen. Daarom zendt de Vader mij om Voorspreekster te zijn, dat de H.Geest zal komen. Immers de wereld wordt niet gered door geweld, maar door de Geest. Immers, het is niets anders dan ideeën die de wereld regeren. Welaan dan Kerk van Rome, ken uw taak. Breng uw ideeën, breng Christus weer opnieuw…” (32e boodschap, 29 april, 1951)
De Vrouwe zegt tot Ida op 16 november 1950 in de 24e boodschap: “Kind ik sta op deze wereldbol, omdat ik de Vrouwe van alle Volkeren genoemd wil worden.”
“de Waarheid zal altijd triomferen...” (25e boodschap, 10 december 1950)
Dan, richt de Vrouwe zich tot de Paus en zegt: “Gij zijt in de goede richting. Ik zal u helpen. Gebruik uw moderne middelen nog meer en zet toch door. De kans voor Rome is aangebroken, gebruik ze toch. Bij zult over orkanen heen moeten, maar gij zult geholpen worden…” (25e boodschap, 10 december, 1950)
“Dan zie ik (Ida) enorme orkanen, en een watervloed. Dan zie ik ineens in de rechterhand van de Vrouwe een kroon en het is alsof zij die aan de Paus geeft.” (25e boodschap, 10 december, 1950)
Een van de belangrijkste ideeën van het boek van Zuster Lucia (Verzoeken van de boodschap van Fatima), is dat de Kerk Maria als Medeverlosseres van de mensheid zou erkennen.
Beiden, de Congregatie van de Geloofsleer en ook de internationale Pauselijke Mariale Academie hebben evenwel enkele kritische aanmerkingen op de titel Medeverlosseres. Zij waren vooral bezorgd over de impact die dit zou hebben op de Oecumene.
Desalniettemin is het boek van Zuster Lucia van grote waarde. Het is de theologische verzameling van een leven lang mediteren op de mysteries van het Christelijk geloof.
Ook de bisschop van Leira-Fatima, die aanvankelijk protest aantekende wat betreft de publicatie, heeft later toch ingestemd. Hij heeft zelfs het voorwoord van het boek geschreven.
“Ik sta hier als de Vrouwe van alle Volkeren …. Elke gedachte zal daarnaar uitgaan. Zeg Mij dit na: “Het nieuwe dogma zal zijn het dogma der Medeverlosseres”. Mede, daar druk ik speciaal op. Ik heb gezegd: “Daar zal veel strijd om komen”. Ik zeg je nogmaals de Kerk van Rome zal dit doorvoeren en bestrijden. De Kerk van Rome, zal tegenstand ondervinden en weerstaan. De Kerk van Rome zal krachtiger worden naarmate zij zal weerstaan aan de strijd.. Mijn bedoeling en opdracht aan jou is niet anders dan de Kerk, de theologen aan te zetten tot deze strijd. Immers de Vader, de Zoon en de Geest, wil de Vrouwe, die uitverkoren was om de Verlosser te brengen, als Medevelossseres en Voorspreekster in deze wereld brengen.” (32e boodschap, 29 april 1951)
“De Pijnen, geestelijk en lichamelijk heeft de Vrouwe meegeleden; voorafgegaan is zij immers. Toen de Vader haar uitverkoren had, was zij reeds Medeverlosseres met de Verlosser die in de wereld kwam als Mens-God. Zeg dat uw theologen. Ik weet wel de strijd zal zwaar en groot zijn.. maar het is reeds voorbestemd.” (32e boodschap, 29 april 1951)
“Mijn voeten heb ik vast op de aardbol gezet, omdat de Vader en de Zoon mij in deze periode, in deze wereld wil brengen als de Medeverlosseres, Middelares en Voorspreekster. Het nieuwe en laatste Mariale Dogma zal dit zijn.” (33e boodschap, 31 mei 1951).
“Het laatste Mariale Dogma zal het voornaamste zijn: Als Medeverlosseres voor het kruis te staan in deze tijd”. (35e boodschap 15 augustus 1951)
“Daarna is het alsof de Vrouwe twee rijen mensen groepeert. Ze brengt ze met een boog bijeen. Nu zie ik onafzienbare rijen mannen en vrouwen naast elkaar staan. Dan vormt ineens die boog een grote koepel en boven die koepel vormt het zich als een grote kerk. Midden in die kerk komt een voorstelling al volgt: een witte duif die stralen van licht uitzendt. Dat zegt de Vrouwe weer: Laat die toch op de mensen van de aarde komen. Ik zal ze helpen, maar er moet hard gewerkt worden en vlug”. (25e boodschap 10 december 1950)
Dan zegt de Vrouwe tot mij: “Er zal weer een grote natuurramp komen. De groten der wereld zullen het steeds niet eens zijn. De mensen zullen zoeken, hier en daar. Denk om de valse profeten. Zoek en vraag alleen om de ware Heilige Geest. Het is immers op het ogenblik een ideeënoorlog. De strijd is niet meer om rassen en volken, de strijd is om de geest. Begrijp dit goed”. (27e boodschap, 11 februari 1951)
“Ik ben de Vrouwe, Maria, Moeder van alle volkeren. Je kunt zeggen: “De Vrouwe van alle Volkeren, of de Moeder van alle Volkeren die eens Maria was”. Ik kom juist vandaag om je te zeggen, dat ik dit wil zijn. Mensenkinderen van alle landen zullen toch één zijn”. (27e boodschap, 11 februari 1951)
“Laat toch allen weer terugkeren tot het kruis, dan alleen kan er vrede zijn en rust zijn”. (27e boodschap, 11 februari 1951)
De zuiverheid van Maria, de oorspronkelijke zuiverheid van Adam en Eva, heeft de weg gebaand voor de Zoon van God naar onze wereld, om de mensheid te redden van de dood door de zonde.
Deze volmaakte zuiverheid van Maria is waarlijk de Onbevlekte Ontvangenis, ook uitgesproken door Onze Lieve Vrouw van Lourdes. Hierdoor is Maria geworden tot een nieuw zuiver aards paradijs, voor een nieuwe zuivere mensheid, voortkomend uit het kruis en de verrijzenis van de Zoon van God
Daarom, is de Maagd Maria, die de zondeschuld van Eva afloste en Adam terugbracht in het paradijs, waarachtig Medeverlosseres, omdat Christus’ verlossing van Adam en zijn geslacht, is verwerkelijkt door Maria, en door haar maagdelijkheid heeft Christus de zonde van Adam en Eva uitgewist en de Kerk van het goede nieuw gegrondvest.
Abrir el PDF · p. 2 ↗De: boletín · 27 de mayo de 2017
Texto íntegro, reproducido con permiso de la parroquia. (PDF, 10 páginas)