HomilyKrijtberg18de zondag door het jaar
Everyone ate and was satisfied
The author’s own translation · Iedereen at en werd verzadigd
When you are traveling alone, it is often not pleasant to go somewhere to eat by yourself. Then, eating is just eating. While you wait for the meal to arrive, you leaf through a travel guide or look at your phone. Meanwhile, you hear people around you talking and laughing. At those tables, eating is much more than just satisfying your hunger. It is togetherness. It is conviviality. It has a festive feel to it. That is why a communal meal is so often part of a wedding, an anniversary, or another family celebration.
We encounter the image of such a communal mealtime and again in the Bible. Today, too. Both the prophet Isaiah and the Gospel speak of it. Isaiah depicts an abundant feast for which no one needs to pay. It is an image of God's new world. Everyone is welcome. No one is excluded. No one lacks anything.
The Gospel, too, deals with a meal. It is striking that Matthew tells the story very simply. The people do not react with amazement, as is the case with many other miracle stories. Everything unfolds almost as if it were the most ordinary thing in the world. Jesus takes the five loaves and the two fish. He looks up to heaven, says the prayer of blessing, and breaks the bread. These were the familiar gestures of every Jewish father. Before the meal, he thanked God for the bread, the gift of the Creator. Afterward, he broke the bread and distributed it. Then the meal could begin.
Yet this is much more than an ordinary meal:
-The five loaves are reminiscent of the five books of the Law, the Torah. The two fish are reminiscent of the two stone tablets of the Law. The twelve baskets refer to the twelve tribes of Israel.
-The large crowd is also significant. Five thousand men, plus women and children. That evokes the image of all the people who will one day sit down at God's feast. Jesus himself had already said: many will come from the east and the west, and will recline at the banquet in the kingdom of heaven (Mt. 8:11).
-And then there is that abundance. There are even twelve baskets of bread left over. That, too, fits with God's new world, where no one lacks anything.
-Even the detail that the people sit down in the grass is significant. It brings to mind Psalm 23: The LORD is my shepherd; there is nothing I lack. In green pastures he makes me lie down.
But there is yet another layer in this Gospel. Anyone who listens closely will also hear the Eucharist resonating within it. Matthew writes: He took the bread, looked up to heaven, said the blessing, broke the bread, and gave it to his disciples. These are almost the same words we hear in every Eucharistic celebration. Every Eucharist is a foreshadowing of the great feast that God prepares for all people.
If we look closely at the Gospel again, two movements stand out. The first is a movement upwards. Jesus looks to heaven and thanks his Father. In doing so, He shows that everything begins with God. Everything we receive is ultimately a gift. Therefore, the Eucharist is primarily a thanksgiving.
But immediately afterwards follows a second movement: from above outwards, to the people. Jesus gives the loaves to his disciples. And the disciples distribute them to the crowd. That is actually very striking. Jesus could also have given the people food directly. But He does not. He enlists His disciples. He says: give them some food yourselves.
That was not only the case then. That is still the case today. The Lord places His gifts in human hands. He asks us to pass on what we ourselves have received. God's gifts are never intended solely for ourselves. They are given to us to share. And then the miracle of which today's gospel speaks happens: everyone ate and was satisfied.
Perhaps that is the most beautiful lesson of this gospel. Whoever lifts his eyes to God also gains eyes for the people around him. And whoever lifts his hands to God will also open them to his fellow man.
Original text · Dutch
Iedereen at en werd verzadigd
Wanneer je alleen op reis bent, is het niet gezellig om ergens in je eentje te moeten eten. Dan is eten niet meer dan eten. Terwijl je wacht tot de maaltijd komt, blader je wat in je reisgids of kijk je op je telefoon. Ondertussen hoor je om je heen mensen met elkaar praten en lachen. Aan die tafeltjes is eten veel meer dan alleen je honger stillen. Het is samenzijn. Het is gezelligheid. Het heeft iets feestelijks. Daarom hoort een gezamenlijke maaltijd bij een huwelijk, een jubileum of een ander familiefeest.
Het beeld van zo'n gezamenlijke maaltijd komen we dikwijls tegen in de Bijbel. Ook vandaag. Zowel de profeet Jesaja als het evangelie spreken erover. Jesaja schildert een overvloedig feestmaal, waarvoor niemand hoeft te betalen. Het is een beeld van Gods nieuwe wereld. Iedereen is welkom. Niemand wordt buitengesloten. Niemand komt iets tekort.
Ook in het evangelie gaat het over een maaltijd. Opvallend is dat Matteüs het verhaal heel eenvoudig vertelt. De mensen reageren niet met verbazing, zoals bij veel andere wonderverhalen. Alles verloopt bijna alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Jezus neemt de vijf broden en de twee vissen. Hij kijkt op naar de hemel, spreekt het zegengebed uit en breekt het brood. Dat waren de vertrouwde gebaren van iedere Joodse huisvader. Vóór de maaltijd dankte de huisvader God voor het brood, de gave van de Schepper. Daarna brak hij het brood en deelde het uit. Dan kon de maaltijd beginnen.
Toch is de maaltijd uit het evangelie veel meer dan een gewone maaltijd: -De vijf broden herinneren aan de vijf boeken van de Wet, de Tora. De twee vissen doen denken aan de twee stenen tafelen van de Wet. De twaalf manden verwijzen naar de twaalf stammen van Israël.
-Ook de grote menigte is veelzeggend. Vijfduizend mannen, en dan nog vrouwen en kinderen. Dat roept het beeld op van alle mensen die eens zullen aanzitten aan Gods feestmaal. Jezus zelf had al gezegd: Velen zullen komen uit het oosten en het westen en aanliggen aan het feestmaal in het Koninkrijk van de hemel. (Mt. 8:11)
-En dan is er nog die overvloed. Er blijven zelfs twaalf manden brood over. Ook dat past bij Gods nieuwe wereld, waar niemand tekortkomt.
-Zelfs het detail dat de mensen in het gras gaan zitten, is veelbetekenend. Het doet denken aan Psalm 23: De Heer is mijn herder, het ontbreekt mij aan niets. Hij laat mij rusten in groene weiden.
Maar er is nóg een laag in dit evangelie. Wie goed luistert, hoort er ook de eucharistie in doorklinken. Matteüs schrijft: Hij nam het brood, keek op naar de hemel, sprak het zegengebed uit, brak het brood en gaf het aan zijn leerlingen. Dat zijn bijna dezelfde woorden die wij in iedere eucharistieviering horen. Elke eucharistie is een voorafbeelding van het grote gastmaal dat God voor alle mensen bereidt.
Als we nog eens goed naar het evangelie kijken, vallen twee bewegingen op. De eerste is een verticale beweging, een beweging omhoog, naar God: Jezus kijkt naar de hemel en dankt zijn Vader. Daarmee laat hij zien dat alles bij God begint. Alles wat wij ontvangen, is uiteindelijk gave. Daarom is de eucharistie in de eerste plaats een dankzegging.
Maar daarna volgt meteen een tweede beweging, een horizontale beweging naar de mensen: Jezus geeft de broden aan zijn leerlingen en de leerlingen delen ze uit aan de menigte. Dat is eigenlijk heel opvallend. Jezus had de mensen ook rechtstreeks te eten kunnen geven. Maar dat doet hij niet. Hij schakelt zijn leerlingen in. Hij zegt: Geven jullie hun maar te eten.
Dat is niet alleen toen zo geweest. Dat is nog steeds zo. De Heer legt zijn gaven in mensenhanden. Hij vraagt ons om door te geven wat wij zelf hebben ontvangen. Gods gaven zijn nooit alleen voor onszelf bedoeld. Ze worden ons geschonken om ervan uit te delen. En dan gebeurt het wonder waarvan het evangelie vandaag spreekt: iedereen at en werd verzadigd.
Misschien is dat wel de mooiste les van dit evangelie. Wie zijn ogen opslaat naar God, krijgt ook oog voor de mensen om zich heen. En wie zijn handen opheft naar God, zal ze ook openen voor zijn medemens.
Open the PDF · p. 1 ↗From: homily sheet · 2 August 2026
Full text, reproduced with the parish’s permission. (PDF, 3 pages)
Sources
English: PDF ↗