HomilyKrijtbergtweede lijdenszondag
Homily – Second Sunday of Lent (Matthew 17: The Transfiguration)
The author’s own translation · De verheerlijking op de Berg
Date as given in the church’s file name.
Did you also enjoy the warm temperatures this past Wednesday? At last, a deep blue sky and radiant sunshine. It felt like a small foretaste of summer.
Peter, James, and John were given a foretaste too: a foretaste of a glorified, ressurected Jesu.
There on the mountain, suddenly Jesus shone: His face shone like the sun, and His clothes became dazzling white.
It is already an image of the Risen, the glorified Jesus. He is transfigured. Before the eyes of the disciples, His appearance is changed. His face shines. His clothing is white. Something of God breaks through.
In this second week of Lent, we are allowed to glimpse something of the Resurrection, of the glorified Christ. The divine face of Jesus is revealed. Before the eyes of John, James, and Peter, He is shown as the fullness of the Law and the Prophets. The glorified Jesus stands between the representatives of the Law—Moses—and of the Prophets—Elijah.
This looking forward to Easter, to the Resurrection, is important. It is the reason why we are celebrating Lent. We prepare to meet the ressurected Jesus Christ.
It is important to read carefully how Jesus is transfigured. Jesus is changed in appearance—passively. He does not do this Himself. He is transformed.
During this season of Lent, we try to change our lives. We try to improve our way of living.
Perhaps - you are fasting. Eating less. Or - living a few weeks without Instagram. - Maybe you give an extra coin to the beggar outside the supermarket, or donate to a worthy project. - Or you are trying to come to church more often, or to pray more faithfully.
All good and beautiful things. Attempts to draw closer to God.
And yet, they are only attempts—attempts to make space in our lives for God. To allow God to work within us. We try to prepare ourselves so that God may transform us.
For the disciples, this must have been an extraordinary and probably overwhelming experience.
Their first reaction is to try to hold on to it: Peter’s proposal to build tents for Jesus, Moses, and Elijah.
It is a very normal reaction. Something beautiful and good: and so: let keep that moment. Let fix it in three tents.
It is always diUicult to let go of something beautiful and good. We could not hold on to last Wednesday’s lovely weather. And as with every attempt to cling to such moments, this one also fails.
And instead of Peters attempt to hold on to this moment of glory: a cloud comes over the disciples. A cloud which corrects Peter mistaken suggestion.
Hown often is that not our reality too: we try to react on Gods goodness, but we make mistakes.
Gently the cloud comes over the disciples and tells them that Jesus is the beloved Son of God.
And then the kneel.
And then Jesus says: “Rise, and do not be afraid.”
The transfiguration of Jesus—the greatness of God—is impressive, but not frightening. It is not meant to make us feel small or afraid. It is meant to raise us up. To draw us into the Resurrection.
And so Jesus’ words to His disciples are also spoken to us: “Rise, and do not be afraid.”
Yes, Lent is a time of repentance and sorrow for what is not right in our lives. But it is a turning away from ourselves in order to turn toward God. To lift our eyes and see Jesus.
The text says so beautifully: “And they saw no one but Jesus alone.”
Perhaps that is a beautiful challenge for this Lenten season: to see only Jesus. To turn our gaze a little away from good food, fine clothes, and social media posts—and to fix our eyes on Jesus, and on Him alone.
In this second week of Lent, we are already allowed to glimpse the glorified, the Risen Jesus. God reveals Him in His glory.
God transforms us. And we are invited to cooperate with that transformation, especially during this Lenten season.
As we look ahead to Easter, the message is clear: Do not be afraid. Rise. And look to Jesus.
Amen.
Original text · Dutch
De verheerlijking op de Berg
Heeft u ook zo genoten van de warme temperaturen afgelopen woensdag? Eindelijk weer een diepblauwe lucht en een stralende zon. Het was een soort voorproefje van de zomer.
Zo hebben Petrus, Jacobus en Johannes even een stralende Jezus gezien. Daar op de berg, opeens straalde Jezus: het gezicht straalde als de zon, witschitterende kleding,
Een schitterend gelaat. Iemand die schittert. Die iets uitstraalt. Die zo blij is dat diegene het uitstraalt. Dat moet zo zijn geweest met Jezus. Het geluk in God moet zichtbaar geweest zijn.
En dat is al een beeld van de verrezen, de verheerlijkte Jezus.
Jezus wordt op de berg verheerlijkt. Voor de ogen van de discipelen wordt Hij van gedaante veranderd. Zijn gezicht straalt. Zijn kleding is wit. Er straalt iets van God door.
In deze tweede week van de 40 dagentijd mogen we al iets zien van de Verrijzenis, van de verheerlijkte Jezus.
Het goddelijke gelaat van Jezus wordt getoond. Voor de ogen van Johannes, Jacobus en Petrus verandert Jezus. Hij wordt getoond als de volheid is van de wet en de profeten. De verheerlijkte Jezus staat tussen deze vertegenwoordigers van de wet: Mozes en van de profeten: Elia in.
Dat uitzien naar Pasen, naar de Verrijzenis is belangrijk. Het is het uitzien, het hopen op het door God geroepen te worden tot nieuw leven.
Het is belangrijk grondig te lezen hoe Jezus verheerlijkt wordt. Jezus veranderd van gelaat. Passief. Hij doet dat niet zelf. Jezus wordt veranderd van uiterlijk. In deze vaste tijd proberen we ons leven te beteren. Onze levensstijl te veranderen.
Misschien vast u wel. Eet u minder, of leeft u een paar weken zonder Instagram
Of geeft u een extra muntje aan de bedelaar voor de supermarkt of voor een mooi project
Misschien probeert u wel vaker naar de kerk te komen, of te bidden
Allemaal goede en mooie dingen. Pogingen om iets dichter bij God te komen.
En toch zijn het slechts pogingen: pogingen ruimte te scheppen in ons leven voor God.
God aan het werk te laten in ons leven. We proberen ons klaar te maken. Klaar te maken zodat God ons kan veranderen.
Ruimte maken om geliefd te worden door God. En net als Jezus een stem uit de hemel te mogen horen: ik houd van je, je bent mijn kind.
Het moet voor de discipelen een hele bijzondere en waarschijnlijk overweldigende ervaring zijn geweest.
Hun eerste reactie is het te willen vasthouden: Petrus voorstel om tenten oprichten voor Jezus, Mozes en Elia.
Het is altijd moeilijk om iets moois en goed te Laten gaan. Het lekkere weer van afgelopen woensdag konden we niet vasthouden. En zoals met elke poging om dingen vast te houden mislukt ook deze.
In plaats van tenten op te richten, knielen ze.
En dan zegt Jezus:
sta op wees niet bang. De verheerlijking van Jezus de grootheid van God is indrukwekkend. Maar niet griezelig. Het heeft niet tot doel ons klein te maken ons bang te maken het heeft tot doel ons te Laten opstaan. Ons mee te nemen In de verrijzenis de opstanding. De woorden van Jezus aan de discipelen zijn dan ook: “sta op wees niet bang.”
Ja, de vastentijd is een tijd van boete en berouw over wat niet goed gaat. Maar wel om je daarbij af te keren van jezelf en jezelf te keren, te bekeren tot God. De blik omhoog te richten en Jezus te zien.
De tekst zegt zo mooi: en ze zagen Jezus alleen. Misschien is dat wel een mooie uitdaging in de Vastentijd: alleen Jezus zien. De blik wat af te wenden van lekker eten, mooie kleding, leuke posts op social media en te richten op Jezus en op Hem alleen.
Deze 2de week van de Vasten, mogen wij al iets zien van de Verheerlijkte, de verrezen Jezus. God toont een veranderde en verheerlijkte Jezus.
God veranderd ons. Die veranderingen mogen wij aan meewerken, speciaal in deze vastentijd.
Vooruitzicht op Pasen: Weest niet bang, sta op. En kijk naar Jezus.
Amen.
Open the PDF · p. 1 ↗From: homily sheet · 1 March 2026
Full text, reproduced with the parish’s permission. (PDF, 4 pages)
Sources
English: PDF ↗