Woorden doen er toe

Als ik zo door de Schrift lees, valt het me op dat Jezus nooit zelf enig opgeschreven woord heeft nagelaten. (behalve dan bij de overspelige vrouw, waar Hij in het zand schreef, maar niemand weet wat_Joh.8, 6+8).

Heel wijs van Jezus want zo kan Hij nooit vastgepind worden op wat er zwart op wit staat. En misschien is dat wel de bedoeling van Jezus geweest, immers woorden blijven beperkt en worden zo dikwijls misverstaan. Er is dan immers ook geen mogelijkheid tot ruimte en groei. Want God laat zich niet vangen in woorden. Nee, er is ruimte nodig voor meerdere interpretaties om Zijn boodschap in álle tijden te verstaan.

In onze tijd spreken en schrijven we zo gemakkelijk onze woorden, maar staan er dikwijls niet bij stil welke uitwerking zij kunnen hebben.

Als iedereen maar roept: ‘ oorlog”, komt er oorlog. Als iedereen roept: ” vrede”, komt er vrede.

Woorden hebben een ongelooflijke kracht. Het is net zoals bij bidden: het gebed is krachtiger als vele mensen tegelijk bidden. (Daarom is het belang van een open kerk zo belangrijk).

Ooit kon ik in mijn klooster geen kracht meer vinden om de psalmen te bidden en voelde me verloren in ons gezamenlijk koorgebed in de kapel. Tot iemand me zei: het geeft niet als je niet kunt bidden, want in de kring van het gezamenlijk gebed wordt je door het gebed van de anderen meegenomen.

Mooi he? In de kracht van gezamenlijk gebed wordt je meegenomen, ook al kun je het zelf niet

Een man vertelde me eens: ‘elke dag fiets ik langs jullie klooster en dan voel ik me gesteund, want de zusters bidden daar, ook al ga ik zelf niet naar de kerk

Woorden.echt: ze doen er toel