Pelgrim van hoop zijn

Het thema pelgrim van hoop herinnert ons eraan dat geloof geen bezit is, maar een weg. We zijn allemaal onderweg, zoekend naar licht, verlangend naar vrede.

Abraham ging ons voor als pelgrim van het geloof; Jezus werd voor ons pelgrim van Gods liefde; en wij worden uitgenodigd pelgrims van hoop te zijn voor elkaar en voor onze wereld.

Beste parochianen,

In het boek Genesis horen we hoe Abraham een stem ontvangt: “Trek weg uit uw land... naar het land dat Ik u zal wijzen” (Gen. 12,1) Het is een oproep die alles van hem vraagt. Abraham weet niet waarheen, kent de weg niet, maar vertrouwt de Gever van de belofte. Hij zet zijn eerste stap, niet omdat hij zeker is van zichzelf, maar omdat hij gelooft dat God met hem meegaat.

Hoop is geen naief optimisme, maar de diepe overtuiging dat God in ons midden is en dat Zijn toekomst groter is dan onze angst.

Moge dit Kerstfeest ons opnieuw laten ervaren dat de God die Abraham riep, ook vandaag tot ons spreekt. Dat Hij ons uitnodigt om onze weg te gaan, gedragen door Zijn nabijheid. En dat wij, stap voor stap, lichtdragers mogen worden voor allen die met ons meereizen.

Een gezegend en hoopvol Kerstfeest gewenst!

Ook wij staan aan het begin van een kalenderjaar, een nieuwe weg. Het leven vraagt ons soms om los te laten, om opnieuw te beginnen, om stappen te zetten die onzeker of moeilijk lijken.

In deze donkere wintermaanden, op weg naar Kerstmis, worden we opnieuw uitgenodigd om — net als Abraham — mensen van vertrouwen te zijn. Kerstmis vertelt ons dat God niet op afstand blijft, maar dat Hij zelf een pelgrim wordt in onze kwetsbare wereld. Hij komt nabij in een Kind dat geen thuis vindt, een Kind dat ons leert dat God te vinden is in eenvoud, in kwetsbaarheid en in elke stap die wij in vertrouwen zetten.