Paus Leo XIV osa

Een dag na zijn pauskeuze ging hij naar het heiligdom van “Maria van Goede Raad” (zie de afbeelding hiernaast die in de Augustinuskerk hangt) om er te bidden.

Die afbeelding staat hoog in ons Augustijns vaandel! Ik kreeg via-via een appje toegestuurd, waarop hij - in zijn ‘gewone’ witte kleding, ontspannen op een gemakkelijke sofa - tussen zijn in het Augustijns habijt geklede medebroeders zat.

Provinciaal Kapittel 2001, paus Leo tussen de paters Bodaar en Clement Op het balkon van de Sint Pieter in Rome citeerde de nieuwe paus bisschop Augustinus toen die bisschop werd: “Maar ook u moet mijn ondersteunen, zodat wij naar het voorschrift van Paulus elkaars lasten dragen en zo de wet van Christus vervullen. Als de Heer ons niet helpt dragen, bezwijken wij. En als Hij ons niet draagt bezwijken wij ook. Van de ene kant vrees ik wat ik voor u ben, van de andere kant biedt mij troost wat ik samen met u ben. Want voor u ben ik bisschop, maar samen met u ben ik christen. De eerste titel komt van het ambt dat ik op mij genomen heb, de tweede van de genade. De eerste betekent gevaar, de tweede

Ik ontmoette hem in Nederland, Rome, Bolivia op diverse vergaderingen van onze Nederlandse Provincie. Maar ook toen hij in 2009 één van zijn ontelbare, wereldwijde reizen onderbrak. Hij nam in Eindhoven de nieuwe, zeer leesbare vertaling van Augustinus’ Belijdenissen — van de hand van ‘onze’ Wim Sleddens, een van zijn algemene assistenten — in ontvangst.

Voor mij zijn dit drie indrukken die hem typeren: niet bóven maar gewoon tussen mensen, geroepen om ons te dienen met veel wijsheid en bestuurskracht.

Twee jaar geleden kwam ik hem weer tegen. Hij kende me meteen terug en we hadden meteen een gesprekje over het Synodaal Proces, waarin hij toen een belangrijke en vermoeiende rol had. Van 2001 — 2013 was Hij in Rome ‘de eerste onder de gelijken, de algemene leider’ van onze hele Orde.

Maar bovenal een gemeenschapsmens, ook gezellig aan tafel en in de vrije uren. lemand die tegengestelden weet te verbinden, een ‘voorkeur voor de armen’ heeft en werkt aan verbanden en structuren die verbeterd kunnen worden. In die zin bevreemdt het me niets, dat hij zich met nadruk wil inzetten voor de vrede in de wereld en in de kerk. Paus Leo XIV in de refter van het generalaat in Rome op de dag ná zijn keuze.

Na zijn geboorte en eerste scholing in Chicago — studeerde hij achtereenvolgens wiskunde, theologie en kerkelijk recht. In 1978 werd hij Augustijn en in 1982 priester. In 1985 werd hij als missionaris gevraagd voor werk in het pastoraats- en bestuurswerk in Peru. In 1986 werd hij ‘teruggeroepen’ naar Chicago om het missiebureau te leiden en nieuwe kandidaten voor de Orde te vormen.

Na zijn promotie keerde hij terug naar Peru: een land met een bloedige burgeroorlog, armoede en binnenkerkelijke spanningen. Hij werd er pastoor, stichter van een seminarie, leider van de kerkelijke rechtbank, docent en verantwoordelijk voor het roepingenwerk. In 1999 moest hij zijn geliefde Peru verlaten om Prior Provinciaal te worden in Chicago.

In 2001 riep de Orde hem naar Rome. De speerpunten van zijn beleid vormden het bevorderen van nog meer samenhang in de Orde, leven vanuit innerlijkheid en contemplatie, en het versterken van de Augustijnse Lekenbeweging.

Snel ná 2013 riep Paus Franciscus hem als bisschop terug naar Peru. Daar werd hij in 2015 staatsburger. In 2023 kreeg hij — nu weer in Rome — als kardinaal de taak om leiding te geven aan het Dicasterie (= ministerie) van de bisschoppen.

Wij, als Augustijnen, zijn dubbel blij met deze paus. Sommigen zeiden: “Het is een geschenk aan jullie Orde.” Dat klinkt of we een cadeau te pakken hebben. Ik zou eerder zeggen: het is een waardering. We beseffen heel goed dat ‘u en wij’ hem een bijna bovenmenselijke taak hebben opgelegd. En dat hij voor héél de Kerk is aangesteld. Hij leeft vanuit de Augustijnse spiritualiteit: “Ik wil de dienaar worden die met jullie meeloopt! “Zeg niet: de tijden zijn slecht. Laten we goed leven en de tijden zullen goed zijn.” “Geef ieder wat hij nodig heeft; dat kan verschillend zijn” “Allereerst moet u eensgezind samenwonen, één van hart en één van ziel op weg naar God.”

De wapenspreuk van paus Leo XIV is: “In de ene (Christus) zijn wij één.”