Opstanding

“Ik heb moeite met Jezus, vertelde mij iemand. “O, ja?” vroeg ik haar.

“Ja, dat lijden en zo, dat iemand voor jouw fouten gaat lijden en dat vrijwillig, dat is toch niet normaal of wel soms?” vroeg ze mij.

“Heb je wel eens meegemaakt of gehoord misschien, dat een ouder de schuld op zich neemt om zijn kind te sparen?” antwoordde ik. Waarom heb je dan moeite met Jezus houding hierin?”

En ja, mensen maken fouten en daar is vergeving voor nodig. En iemand vergeven vraagt altijd een offer van jezelf. Vergeven is niet altijd makkelijk.

“Ja maar dat je jezelf daarvoor zo vrijwillig laat martelen en doden, voor de fouten van een ander, dat is toch absurd, echt well” zei ze lachend. “Dat is inderdaad absurd, beaamde ik.

Maar laten we het klein houden. Hoe vaak doen wij een ander niet tekort en doen wij daarmee de ander pijn. Om onze gemoedsrust weer terug te vinden hebben wij vergeving van die ander nodig, want anders blijven we klemzitten in onze stommiteit. En als die ander je dan vergeeft wordt die ‘rotstreek van jou als het ware geëlimineerd en is er weer een nieuw begin mogelijk.

Vergeving geven is een beetje doodgaan Je bent diep gewond en het is bar moeilijk om dit de ander te vergeven, maar om dat tóch van harte te doen, is het alsof je een beetje sterft aan jezelf. Jouw gelijk doet er dan niet meer toe, maar het bevrijdt je wel, en de ander ook.

Een soort kleine verrijzenis, snap je?

“Dat klinkt bovenmenselijk zei ze, en dat is het ook.

De kruisiging van Jezus laat ons zien dat God nooit zijn rug naar ons mensen blijft toekeren, al moet Hij nog zo vaak ‘sterven’ aan onze stommiteiten; en de opstanding van Jezus bevestigt dat er altijd een nieuw begin op handen is. ook voor ons!

Zalig Pasen!