Schrijfseltjes

In onze kerk komen we op sommige middagen/avonden bij elkaar om over God te spreken.

Maar eigenlijk kan dat niet: ‘spreken over God’, want Hij is immers alomtegenwoordig; Hij is er dus altijd bij.

Hoe halen we het dan in ons hoofd om over Hem te praten terwijl Hij erbij is?

En de kennis van God kan ook niet onderwezen worden op grond van argumenten, maar alleen door de spirituele ervaring zelf: het geraakt worden door een viering, een natuurervaring, een gesprek

Wat wel heel goed kan is spreken tót God.

Dat gebeurt vooral in het gebed en de eredienst.

Maar beter nog is het spreken mét God.

Ja maar, hoor ik u zeggen, hoe moet ik dat doen, ik weet geen woorden te vinden.

Kan niet beter, zou ik zeggen: op dat moment ben je als een apostel op die Pinksterdag: je gaat stamelen en zuchten en je spreken wordt onsamenhangend en ten slotte val je stil.

En dát is het moment dat Hijzelf tot jóu gaat spreken.

Zalig Pinksteren