BezinningBlessed TrinityThe Presentation of the Lord in the Temple
Februari 2018
Automatische vertaling, onafhankelijk gecontroleerd · February 2018
Het begin van februari in het kerkelijk jaar is het einde van de kersttijd. De Opdracht van de Heer in de Tempel, met de symboliek van het licht, zowel schriftuurlijk in de woorden van Simeon als fysiek in kaarsen, brengt ons vooruit in het geloof om ons leven dag na dag te leven.
Ondanks het licht moeten de meesten van ons in waarheid aanvaarden dat wij van geloof moeten leven – dat vaak zwak en bewolkt is. Wij hebben moed nodig om te zijn, de nederigheid om te aanvaarden dat God ons liefheeft, zelfs wanneer wij er niet in slagen Hem of elkaar lief te hebben, het vertrouwen om ons onvoorwaardelijk in zijn zorg te begeven.
Een deel van ons weet vermoedelijk dat dit met liefde te maken heeft. Met de punt van een vinger, zo gezegd, kunnen wij deze liefde bespeuren. Dan, op een ander moment, kan zij diep overweldigend zijn in haar volheid en kracht.
De reden is dat God liefde is en dat het aan Hem is om ons tegenwoordig te zijn zoals Hij dat het best passend acht voor de toestand van ieder van ons op elk gegeven moment. Liefde kan worden uitgedrukt door aanwezigheid of door schijnbare afwezigheid, door blijde en zoete omgang zowel als door de gevende eis van louter blijven-zijn-en-vertrouwen.
Maar als wij ook maar enigszins liefhebben, vindt de Kerk een weg om deze liefde uit te drukken door ons de veertig dagen van de vastentijd te geven. Aangezien deze voor ons de tijd gedenkt die Jezus in gebed en vasten in de woestijn doorbracht, kunnen ook wij die weg worden geleid. En de kern van waarmee wij bezig zijn, is een combinatie van naar Hem luisteren en ons gereed maken om te luisteren door ons te ontdoen van alle belemmeringen van het leven die het geluid van zijn stem buitensluiten.
De vastentijd is een tijd voor gebed en boete. Voor velen van ons kunnen de twee hetzelfde zijn. Laten wij dan de vastentijd beginnen en ingaan met de vastberadenheid open en beschikbaar voor Hem te zijn, door tijd apart te zetten, door zijn woord in de Schrift te beluisteren door lezing en door deelname aan de liturgie. Ten slotte kunnen wij zijn raad ernstig nemen dat sommige duivelen alleen uitgedreven kunnen worden door gebed en vasten.
Wat er verder ook gebeurt aan het begin van deze bijzondere tijd, laten wij ons in de vastentijd storten, laten wij ons er echt in storten. Ieder van ons wordt daarom aangespoord deze vermaning ernstig te nemen, iets te plannen voor de vastentijd en dit uit te voeren en door te voeren in alles wat wij zeggen, doen en zijn. Niets is publieker dan de kruisiging, het getuigenis van Christus van de liefde van God.
Ook wij getuigen!
Oorspronkelijke tekst · Engels
February 2018
T he beginning of February in the season of the Church is the end of the Christmas period. The Presentation of the Lord in the Temple, with the symbolism of light, both scripturally in the words of Simeon and physically in candles, brings us forward in faith to live our lives day by day.
Despite the light, in truth most of us have to accept that we need to live by faith – which is often weak and clouded. We need courage to be, the humility to accept that God loves us even when we fail to love him or each other, the trust to put ourselves unreservedly into his care.
Part of us is likely to know that this has to do with love. With the tip of a finger, as it were, we can sense this love. Then, at another time, it can be deeply overwhelming in its fullness and strength.
The reason is that God is love and it is for him to be present to us as he sees best-suited to the condition of each of us at any given time. Love can be expressed by presence or by apparent absence, by joyous and sweet communication as well as by the giving demand of sheer continuing-to-beand-to-trust.
However, if we even remotely love, the Church finds a way for us to express this love by giving us the forty days of Lent. As this commemorates for us the time Jesus spent in prayer and fasting in the desert, we can be led that way also. And the essence of what we are at is a combination of listening to him and making ourselves ready to listen by stripping ourselves of all the encumbrances of living which block out the sound of his voice.
Lent is a time for prayer, and penance. The two can be the same for many of us. Let us, then, begin and go forward into Lent with a determination to be open and available for him, through time set aside, through listening to his word in scripture by reading and by sharing in the liturgy. Finally, we can take seriously his advice that some devils can only be thrown out by prayer and fasting.
Whatever else happens at the beginning of this special time, let us get stuck into Lent, let us really get stuck in. Each of us is therefore urged to take this admonition seriously, to plan something for the Lenten season and to carry it out and through all that we say and do and are. Nothing is more public than crucifixion, the witness of Christ to God’s love.
We, too, are witnessing!
Open de PDF · p. 1 ↗Uit: parochieblad
Volledige tekst, overgenomen met toestemming van de parochie. (PDF, 4 pagina’s)