Abraham onderweg

In de vakantie verlaten veel mensen hun vertrouwde omgeving. Ze lijken op Abraham van de tweede lezing: ze vertoeven als vreemdelingen in een vreemd land, sommigen blijven zelfs in tenten.

Abraham, op weg naar het beloofde land, is een beeld van de gelovige die de dingen niet laat zoals ze zijn, maar die deze wereld van onrecht en geweld achter zich laat, op weg naar het koninkrijk van God. We hebben Paulus horen zeggen: Door het geloof heeft Abraham, toen hij geroepen werd, gehoor gegeven en is hij vertrokken naar een land dat hij als erfdeel zou ontvangen, en hij vertrok zonder te weten waar hij zou komen (Hebreeën 11:8). Bij deze zin kunnen we afhaken. Geloof is zo'n vagere, onredelijk iets, kunt u denken. U ziet niets en u hoort niets.

Schatten verzamelen voor zichzelf, of zijn bezittingen verkopen Toch is ons een zichtbare weg getoond, namelijk in het evangelie van vandaag. Afgelopen zondag hoorden we Jezus spreken over een rijk man die schatten verzamelde voor zichzelf en die opslaat in grote schuren. Hij zei bij zichzelf: je hebt genoeg goeds opgeslagen voor vele jaren; neem het ervan, eet, drink, heb een goede tijd (Lucas 12:19). Vandaag horen we over een ontrouwe dienaar die de mannen- en vrouwelijke dienaren slaat en zich te buiten gaat aan eten en drinken. De schuld van beiden is dat ze geen schat verzamelen in de hemel, niet rijk zijn naar God, en niet willen delen. Vandaag hebben we het over het omgekeerde: uw bezittingen verkopen en de opbrengst aan de armen geven, voor uzelf een schat verzamelen in de hemel.

De hemel is niet een ruimte buiten deze wereld en buiten de tijd, een concrete plaats waar u ooit hoopt aan te komen en waar u uw schat naartoe brengt als een voorlopige reservering. De hemel is geen plaats buiten de aarde en buiten de tijd, maar de ruimte van God. Die ruimte heeft alles te maken met deze wereld, hier en nu. Schat in de hemel heeft te maken met gerechtigheid hier op aarde. Het betekent delen met anderen. Het is het omgekeerde van de wetten van de consumptiemaatschappij: eten, drinken, plezier maken, en niets meer.

De beheerder Hoe het moet, wordt geïllustreerd door het gedrag van de trouwe en verstandige beheerder die de dienaren van zijn heer op het juiste moment het voedsel geeft dat ze nodig hebben (Lucas 12:42). Een schat verwerven in de hemel, rijk zijn naar God, betekent delen, een ieder geven wat hem toekomt, wetend dat u geen eigenaar bent, maar een beheerder en rentmeester. Schat in de hemel betekent gerechtigheid voor iedereen in Gods nieuwe wereld.

De dienaar Jezus zelf geeft het voorbeeld. Hij spreekt over goede dienaren die op hun heer wachten en die meteen open doen wanneer hij aanklopt. Deze goede en waakzame dienaren hebben een goede heer, want hij zal zich omgorden, hen aan tafel nodigen en hen bedienen. Dit is een beeld van Jezus, die zei: wie is groter, hij die aan tafel zit of hij die bedient? Toch hij die aan tafel zit? Maar ik ben in uw midden als iemand die bedient (Lucas 22:27). In het evangelie van Marcus zegt Jezus met zoveel woorden: de Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen (10:45).

Wanneer wij geloof zien als dienen, als delen, als een ieder het zijne geven, handelend niet als eigenaar maar als beheerder en rentmeester, dan hebben wij een schat in de hemel, dan zijn wij rijk bij God, dan zijn wij, zoals Abraham, op weg naar het koninkrijk van God. Dan maken wij dit koninkrijk werkelijkheid. Dit koninkrijk is niet iets dat pas later gerealiseerd zal worden, in de hemel, maar het wordt al hier op aarde werkelijkheid.