HomilíaKrijtberg
27º Domingo del Tiempo Ordinario
Traducción automática, verificada de forma independiente · 27e Zondag door het jaar
Fecha según el nombre del archivo de la iglesia.
¿Qué puede hacer usted con la fe? ¿Cuáles son las ventajas de la fe cristiana? Esas son preguntas que a veces se oyen.
A veces estas preguntas las hacen personas que quieren abrazar la fe cristiana o quieren dedicarse a ella de forma algo más activa. A veces estas preguntas las hacen personas que no son creyentes y que se preguntan qué extras aporta la fe.
En realidad, se podría decir que de esta pregunta habla una perspectiva demasiado estrecha. Porque el cristianismo es ante todo la religión del amor de Dios por nosotros. Ese amor de Dios por nosotros, los hombres, que Él quiso hacerse hombre por nosotros, querer sufrir y morir por nosotros para librarnos del poder del mal, ese amor es tan grande, tan abarcador, tan arrollador, tan que hace callar, que la pregunta '¿qué puedo hacer con ello?' se vuelve muy pequeña y limitada. Cómo nos ayuda la fe quizá esté mejor expresado.
Las lecturas de la Escritura de este domingo dan cada una su propia respuesta a esto.
En pocas palabras: la primera lectura, de Habacuc, responde: por la fe puedes aguantar más tiempo haciendo el bien y sufriendo el mal sin corromperte tú mismo ni hundirte por ello. La segunda lectura, de la carta a Timoteo, responde: la fe te da más fuerza, más confianza en ti mismo, más dominio de ti. El Evangelio responde: la fe te permite resolver problemas profundamente arraigados.
¡Así que tenemos tres respuestas! Tres respuestas que se complementan. Veámoslas más de cerca.
Habacuc fue un profeta que vivió unos 600 años antes de Cristo, aproximadamente en la época del profeta Jeremías. Igual que su contemporáneo, se lamentaba por la mucha violencia y el sufrimiento que tenía que presenciar y también soportar. Desahoga su corazón ante Dios. Dios también le responde. Dios dice algo como: 'Todavía debes tener un poco de paciencia antes de que Yo intervenga de verdad.' "El justo vivirá por su fe, por su fidelidad." En medio de toda la injusticia y la violencia, tu fe te recordará que un mundo mejor no solo es posible, sino que a su tiempo también se hará realidad. Así la fe también nos ayuda a nosotros: a no volvernos cínicos, no embotados, ni siquiera corrompidos; la fe ayuda a no renunciar a seguir haciendo el bien, también en malas circunstancias.
En la segunda lectura, un seguidor de Pablo anima al joven creyente Timoteo. Insiste a Timoteo en que debería ser menos tímido o temeroso. Eso es más notable de lo que parece: a veces la fe se equipara al 'temor' de Dios.
Quizá Timoteo fue engañado y pensaba que la fe debía expresarse, entre otras cosas, en resignación y temor. No, todo lo contrario: Dios da a sus creyentes Su Espíritu. Y ese Espíritu produce fuerza, amor y dominio de sí. Temer a Dios no significa ser tímido o temeroso. En el lenguaje de hoy: empowerment, empoderamiento. ¡Dios empodera a Su pueblo! ¿Qué podría significar esto para nuestra vida diaria? Por ejemplo, que la fe nos da inspiración y valor para pasar más allá de un punto muerto.
Con Timoteo mismo, por cierto, todo salió bien: según la tradición, más tarde fue obispo. De Éfeso incluso, una gran ciudad de la costa oeste de Turquía.
¿Y qué dice el Evangelio de hoy sobre la eficacia de la fe? Eso es quizás lo más provocador. Mandar a un árbol que se arroje al mar... ¡y además lo hace! ¡Una imagen poderosa! Pero.... Parece como si de repente hubiéramos caído en un cuento de hadas. Una especie de El Señor de los Anillos, con hobbits y árboles que hablan y caminan.
Pero eso no es lo que Jesús quiere decir. Cae en la misma categoría que las palabras de Jesús sobre que es mejor arrancarse uno de tus ojos para evitar que seas inducido al pecado y acaben en el infierno más tarde. Es lo que se llama una hipérbole, en la que uno exagera algo para subrayar extra el mensaje. Lo hacemos con regularidad. Por ejemplo, 'me muero de risa'. No significa que te dé un infarto de tanto reír.
¿Qué quiere decir, entonces, nuestro Redentor? Tiene que ver con las características típicas de la higuera mora. Algunas especies de moras tienen frutos deliciosos. Sin embargo, a menudo son venenosos. Además, no son árboles especiales. Tampoco especialmente grandes, o imponentes, o algo así. Son más bien pequeños, arbustivos. Pero lo que sí tienen son raíces profundas y muy ramificadas. En eso parece aludir Jesús en Sus palabras de hoy. Si tienes fe de verdad, puedes poner en movimiento incluso a las personas, animales, cosas, organizaciones más sólidas y firmes. Pero debes tener confianza en Dios.
¿Qué podría significar esto para nosotros aquí y ahora? Pues bien, pocas cosas están más profundamente arraigadas que nuestros hábitos. Muchos tienen el hábito de poner la calefacción a 22°, el hábito de fumar cigarrillos, el hábito de mirar imágenes de personas desnudas, el hábito de comer o beber demasiado, y así sucesivamente. Quizá hace mucho que renunciamos a mejorar esos hábitos no tan buenos. Bueno, sí estorban enormemente, como una mora, pero bueno, nada que hacer. Y tan grandes no son esos hábitos. Y a veces también dan frutos sabrosos. Así que seguimos con ellos. Pues bien, Jesús dice que no tiene por qué quedarse así en absoluto. Puedes hacer algo al respecto. Puedes hacer que esos malos hábitos se larguen. Con fe. Con paciencia. Con oración. Sí, con mucha oración y mucha paciencia.
Así vemos lo que la fe puede significar para nosotros. La fe da perseverancia en la esperanza, en malas circunstancias, compárese la primera lectura. La fe da energía, amor y dominio de sí, compárese la segunda lectura. Y la fe da el valor, la paciencia y la confianza en Dios para abordar nuestros malos hábitos. Todos algo diferentes, pero tampoco tan distintos entre sí. Todos tratan del valor. Y de la perspectiva a largo plazo. Y de la confianza en Dios: Su poder y Su amor. Oremos entonces cada semana, cada día igual que los apóstoles: "Señor, auméntanos la fe." Señor, auméntame la fe.
Texto original · Neerlandés
27e Zondag door het jaar
Wat kun je met het geloof doen? Wat zijn de voordelen van het chr geloof? Dat zijn vragen die je soms hoort.
Soms worden deze vragen gesteld door mensen die het christelijk geloof willen omhelzen of er iets meer actief mee bezig willen zijn. Soms worden deze vragen gesteld door mensen die niet gelovig zijn en die zich afvragen wat het geloof brengt als extra's.
Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat er uit deze vraag een te eng perspectief spreekt. Want het Christendom is bovenal de godsdienst van de liefde van God voor ons. Die liefde van God voor ons mensen, dat Hij voor ons mens wilde worden, voor ons wilde lijden en sterven om ons te bevrijden van de macht van het kwaad, die liefde is zo groot, zo alomvattend, zo overstelpend, zo stil makend, dat de vraag 'wat kan ik ermee doen' wel heel klein en beperkt wordt. Hoe het geloof ons helpt, dat is mss al beter verwoord.
De Schriftlezingen van deze zondag geven hier allemaal hun eigen antwoord op.
In een notendop: de eerste lezing, v Habakuk, antwoordt: door het geloof kun je het langer uithouden om het goede te doen en het kwade te ondergaan zonder zelf gecorrumpeerd te worden of eraan onderdoor te gaan. De tweede lezing, vd brief aan Timotheüs, antwoordt: het geloof geeft je meer kracht, meer zelfvertrouwen, meer zelfbeheersing. Het Evangelie antwoordt: het geloof stelt je in staat om diepgewortelde problemen op te lossen.
Zo hebben we dus drie antwoorden! Drie antwoorden die elkaar aanvullen. Laten we die eens nader bekijken.
Habakuk was een profeet die zo'n 600 jaar voor Christus leefde, ong in dezelfde tijd als de profeet Jeremia. Net als zijn tijdgenoot jeremieerde hij over het vele geweld en lijden dat hij moest aanschouwen en ook ondergaan. Hij stort zijn hart uit tegenover God. God antwoordt hem ook. God zegt zoiets als: 'Je moet nog even geduld hebben voordat Ik echt ingrijp.' "De rechtvaardige zal door zijn geloof, door zijn trouw, leven." Te midden van alle onrecht en geweld zal je geloof je eraan herinneren dat een betere wereld niet alleen mogelijk is, maar te zijner tijd ook werkelijkheid worden. Zo helpt het geloof ook ons: om niet cynisch te worden, niet afgestompt, of zelfs gecorrumpeerd te raken; het geloof helpt om niet op te geven om het goede te blijven doen, ook in slechte omstandigheden.
In de tweede lezing bemoedigt een volgeling van Paulus de jonge gelovige Timotheüs. Hij dringt er bij Timotheüs op aan dat hij minder timide of vreesachtig zou moeten zijn. Dat is meer bijzonder dan het lijkt: geloof wordt soms gelijkgesteld aan God 'vrezen'.
Misschien was Timotheüs op het verkeerde been gezet en dacht hij dat geloof zich moest uiten oa in berusting en vreesachtigheid. Nee, juist andersom: God geeft aan zijn gelovigen Zijn Geest. En die Geest brengt kracht, liefde en zelfbeheersing teweeg. God vrezen betekent nog niet timide of vreesachtig zijn. In de taal van vandaag de dag: empowerment. God empowert Zijn mensen! Wat zou dit kunnen betekenen voor ons dagelijks leven? Bijv. dat het geloof ons inspiratie en moed geeft om over een dood punt heen te stappen.
Met Timotheüs zelf kwam het overigens goed: volgens de overlevering werd hij later bisschop. Van Efese zelfs, een grote stad aan de westkust van Turkije.
En wat zegt het Evangelie van vandaag over de werkzaamheid van geloof? Dat is misschien wel het meest prikkelend. Een boom oproepen om zich in zee te storten... en die doet het ook nog! Een krachtig beeld! Maar.... Het lijkt wel alsof we plots in een sprookje zijn aanbeland. Een soort In de ban van de Ring, met hobbits en pratende en wandelende bomen.
Maar dat is niét hetgeen Jezus bedoelt. Het valt in eenzelfde categorie als Jezus' woorden over dat het beter is om één van je ogen uit te rukken om te voorkomen dat je tot zonde verleid wordt en later in de hel terechtkomt. Het is wat men noemt een hyperbool, waarin je wat overdrijft om je boodschap extra te benadrukken. We doen dat regelmatig. Bijvoorbeeld 'ik lach me dood'. Betekent niet dat je een hartaanval krijgt van het lachen.
Wat onze Verlosser wél bedoelt? Dat heeft iets met de typische kenmerken vd moerbeiboom te maken. Sommige moerbeiboomsoorten hebben heerlijke vruchten. Vaak echter zijn ze giftig. Verder zijn het geen bijzondere bomen. Ook niet bijzonder groot, of indrukwekkend, of zo. Ze zijn eerder klein, struikachtig. Maar wat ze wel hebben, zijn diepe en wijdvertakte wortels. Daarop lijkt Jezus te zinspelen in Zijn woorden van vandaag. Als je echt geloof hebt, kun je zelfs de meest solide en vaste mensen, dieren, dingen, organisaties, in beweging brengen. Maar je moet wel vertrouwen hebben in God.
Wat zou dit voor ons hier & nu kunnen betekenen? Wel, weinig dingen zijn meer diepgeworteld dan onze gewoonten. Velen hebben een gewoonte om de verwarming op 22° te zetten, gewoonte om sigaretten te roken, gewoonte om naar plaatjes van naakte mensen te kijken, gewoonte om veel te veel te eten of te drinken, enzovoort. We hebben het misschien allang opgegeven om die niet zo goede gewoonten te verbeteren. Ach ja, ze staan wel enorm in de weg, zoals een moerbeiboom, maar ja, niets aan te doen. En zo groot zijn die gewoonten nu ook niet. En ze geven soms ook lekkere vruchten. Dus gaan we er maar mee door. Welnu, Jezus zegt dat het helemaal niet zo hoeft te blijven. Je kunt er iets aan doen. Je kunt die slechte gewoonten laten ophoepelen. Met geloof. Met geduld. Met gebed. Ja, met veel gebed en veel geduld.
Zo zien we wat het geloof allemaal voor ons kan betekenen. Geloof geeft volharding in de hoop, in slechte omstandigheden, vergelijk de eerste lezing. Geloof geeft energie, liefde en zelfbeheersing, vergelijk de tweede lezing. En geloof geeft de moed, het geduld en het Godsvertrouwen om onze slechte gewoonten aan te pakken. Allemaal net iets anders, maar toch ook niet zó verschillend van elkaar. Allemaal gaan ze over moed. En langetermijnperspectief. En vertrouwen in God: Zijn kracht en Zijn liefde. Laten wij dan iedere week, iedere dag bidden net zoals de apostelen: "Heer, geef ons meer geloof." Heer, geef mij meer geloof.
Abrir el PDF · p. 1 ↗De: hoja de homilía · 5 de octubre de 2025
Texto íntegro, reproducido con permiso de la parroquia. (PDF, 2 páginas)