ReflectionBoomkerk · Augustinuskerk De Star · Vincentiuskerk · Nossa Senhora de Fátima (Boomkerk)
Patron Saint of the Vincentius Church: Saint Vincent de Paul
Automatic translation, independently checked · Patroonheilige van de Vincentiuskerk: de heilige Vincentius à Paulo
This year the Vincentius Church is 125 years old. The church is named after Saint Vincent, also known as Saint Vincent de Paul.
But who was Saint Vincent, and what can we still learn today, in 2026, from this saint?
Vincent de Paul was born in April 1581 near Ranquine, France, into a farming family, as the third son of Jean de Paul. His youth was marked by hard work, with responsibilities such as tending the livestock daily. Despite his humble origins, Vincent excelled in intelligence and ambition. He attended the Franciscan school in Dax and studied theology there. In his early years he hoped for a comfortable life and a good position within the Church. But God led him otherwise.
During his work as a priest he came face to face with harrowing poverty: the sick without care, children without a home, families without bread. These encounters touched him deeply. Slowly he came to understand that Christ himself is present in those who are poor, weak, or forgotten. Vincent let go of his own plans and chose a new path.
He later said: “The poor are our masters.”
From that moment his life became one great work of service: not out of pity, but out of love.
For Vincent, love did not remain in words alone. He sought practical ways to relieve poverty and need. In 1625 he founded the Congregation of the Mission, also known as the Vincentians. These priests were sent out to proclaim the Gospel and to care for the most vulnerable.
Together with Louise de Marillac he founded the Daughters of Charity in 1633. These religious women cared for the sick, supported poor families, and offered shelter to foundlings and the elderly.
In addition, Vincent organized aid for prisoners, victims of war, and the homeless. His commitment laid the foundation for many forms of charitable work within the Church, right up to the present day.
Vincent’s spirituality was simple and concrete. He did not seek God in extraordinary experiences, but in daily life and in the encounter with his neighbour. For him, care for the poor was not a side issue, but an essential part of following Christ.
Vincent taught his collaborators to recognize the presence of Christ in every person, especially in those who suffer or lack. He summed this up in the words: “We must serve God in the poor, and the poor in God.”
His faith was rooted in prayer, humility, and fidelity to the Church. Thus his inner life became the source of his outward service.
The work of Saint Vincent did not end with his death in 1660. All over the world his ideas live on in the Vincentian family: religious congregations, volunteer groups, and charitable organizations dedicated to people in need. Within parishes too his spirit is recognizable in diaconal and social initiatives.
Vincent reminded the Church that faith and charity are inseparably bound together. His life shows that care for the poor is not an extra task, but a core of the Gospel.
So we return to the question: who was Saint Vincent, and what can we still learn today, in 2026, from this saint? Perhaps this: that true love becomes visible in deeds, and that we too today are just as much invited to recognize Christ in those who are vulnerable.
Automatically read from a scanned PDF. Check the details in the original; text recognition can contain errors.
Original text · Dutch
Patroonheilige van de Vincentiuskerk: de heilige Vincentius à Paulo
Dit jaar bestaat de Vincentiuskerk 125 jaar. De kerk is vernoemd naar de heilige Vincentius, ook bekend als Sint Vincentius à Paulo.
Maar wie was Sint Vincentius, en wat kunnen we vandaag, in 2026, nog leren van deze heilige?
Vincentius à Paulo werd in april 1581 geboren in de buurt van Ranquine, Frankrijk, in een boerenfamilie, als derde zoon van Jean de Paul. Zijn jeugd stond in het teken van hard werken, met verantwoordelijkheden zoals het dagelijks verzorgen van het vee. Ondanks zijn bescheiden afkomst blonk Vincent uit in intelligentie en ambitie. Hij ging naar de Franciscaanse school in Dax en studeerde daar theologie. In zijn jonge jaren hoopte hij op een comfortabel leven en een goede positie binnen de Kerk. Maar God leidde hem anders.
Tijdens zijn priesterwerk kwam hij in aanraking met schrijnende armoede: zieken zonder verzorging, kinderen zonder thuis, gezinnen zonder brood. Deze ontmoetingen raakten hem diep. Langzaam begreep hij dat Christus zelf aanwezig is in wie arm, zwak of vergeten is. Vincentius liet zijn eigen plannen los en koos voor een nieuw pad.
Hij zei later: “De armen zijn onze meesters.”
Vanaf dat moment werd zijn leven één groot dienstwerk: niet uit medelijden, maar uit liefde.
Voor Vincentius bleef liefde niet bij woorden alleen. Hij zocht naar praktische manieren om armoede en nood te verlichten. In 1625 richtte hij de Congregatie van de Missie op, ook wel de Lazaristen genoemd. Deze priesters werden uitgezonden om het Evangelie te verkondigen en zorg te dragen voor de meest kwetsbaren.
Samen met Louise de Marillac stichtte hij in 1633 de Dochters van Liefde. Deze religieuze vrouwen verzorgden zieken, ondersteunden arme gezinnen en boden onderdak aan vondelingen en ouderen.
Daarnaast organiseerde Vincentius hulp aan gevangenen, oorlogsslachtoffers en daklozen. Zijn inzet legde de basis voor vele vormen van caritatief werk binnen de Kerk, tot op de dag van vandaag.
De spiritualiteit van Vincentius was eenvoudig en concreet. Hij zocht God niet in uitzonderlijke ervaringen, maar in het dagelijks leven en in de ontmoeting met de naaste. Voor hem was zorg voor de armen geen bijzaak, maar een wezenlijk onderdeel van het volgen van Christus.
Vincentius leerde zijn medewerkers om in iedere mens de aanwezigheid van Christus te herkennen, vooral in wie lijdt of tekort komt. Hij vatte dit samen in de woorden: “We moeten God dienen in de armen, en de armen in God.”
Zijn geloof was geworteld in gebed, nederigheid en trouw aan de Kerk. Zo werd zijn innerlijke leven de bron van zijn uiterlijke dienstbaarheid.
Het werk van Sint Vincentius eindigde niet met zijn dood in 1660. Over de hele wereld leven zijn ideeën voort in de Vincentiaanse familie: religieuze congregaties, vrijwilligersgroepen en caritatieve organisaties die zich inzetten voor mensen in nood. Ook binnen parochies is zijn geest herkenbaar in diaconale en sociale initiatieven.
Vincentius herinnerde de Kerk eraan dat geloof en naastenliefde onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Zijn leven laat zien dat zorg voor de armen geen extra taak is, maar een kern van het Evangelie.
Zo komen we terug bij de vraag: wie was Sint Vincentius, en wat kunnen we vandaag, in 2026, nog leren van deze heilige? Misschien dit: dat echte liefde zichtbaar wordt in daden, en dat ook wij vandaag nog evenzeer worden uitgenodigd Christus te herkennen in wie kwetsbaar is.
Open the PDF · p. 10 ↗From: bulletin
Full text, reproduced with the parish’s permission. (PDF, 32 pages)