ReflectionBoomkerk · Augustinuskerk De Star · Vincentiuskerk · Nossa Senhora de Fátima (Boomkerk)
Intern catechist Iris introduces herself
Automatic translation, independently checked · Stagiaire-catechist Iris stelt zich voor
I would like to take this opportunity to introduce myself. My name is Iris Maas-Bremer and since 01-11-2025 I have been doing an internship in the parishes of De 4 Evangelisten and Emmaüs, as part of a catechist training programme at the St. Boniface Institute in the diocese of Haarlem-Amsterdam.
This internship will last 2 years and aims to familiarise me with catechesis, pastoral care and diaconia. During the first 3 months I took part in various activities, such as the preparation for first communion in the Pauluskerk and the Boomkerk, a children's liturgy of the word, the distribution of food to the poor, and pastoral conversations. I also attended a house celebration of parishioners of het Nieuw Verbond, a celebration in the Leo Polakhuis, and a Liturgy of the Word and prayer service in the Augustinuskerk with the distribution of communion. In the coming months I will take on tasks more actively.
The reason I decided to do this training was that I became a Catholic in 2013 and felt the need to deepen my knowledge of the Catholic faith even further by studying theology. During my studies I was asked whether I might like to become a catechist. I have now completed the bachelor phase of my studies and am therefore now doing my internships.
I did not grow up as a child with the Catholic faith. At the age of 25 I was baptised and, as a Protestant, began my Christian life path. In 2012 I received a rosary and hung it up in my room. Shortly afterwards, through a friend, I came into contact with Opus Dei, where I became acquainted with the Catholic faith. When I then began to read the Catechism of the Catholic Church, my heart was touched by the language that came to me, and there was no way back for me. I think that the presence of the rosary, as well as the language of the Catechism and the prayers of others, guided me on my way to reception into the Catholic Church. Since 10-05-2020 I have been attached as an associate to the Community of the Sacramentines in the Begijnhof, where I am allowed to serve as an acolyte every Friday afternoon.
In 2020 I made a cathedral trip with a group of Catholics in Paris, during which we also visited the Sacré Cœur, where perpetual adoration has taken place since 1885. As I looked at the widely outstretched arms of Jesus in the dome above the altar, I remembered that I had stood in that very place before — when I was 18 years old — and had then experienced a special feeling, which I did not understand at the time. Now, standing 33 years later in that same place, an immense power overwhelmed me, and I saw an enormous monstrance hanging in that same dome, and I understood what I had felt as an 18-year-old but had not yet understood then: the power of the Eucharist and of adoration.
For me, the Eucharist is the most intimate communion we can have with Jesus
Especially the words which, unfortunately, the priest often says in silence: "water and wine become one, You share in our humanity and take us up into Your divine life", express exactly for me what it is all about. Man is meant to share in the life of God, and we are already allowed to anticipate this now in the Eucharist. For me, the Eucharist touches upon the longing for eternal life. This is why I have also learned to appreciate adoration as an extension of the Eucharist and as a way of letting Jesus be present in the community in the most intimate manner. In Amsterdam, adoration is practised in various places. It would be beautiful if more churches joined in, so that one day perpetual adoration could also take place in the Miracle City of Amsterdam.
Automatically read from a scanned PDF. Check the details in the original; text recognition can contain errors.
Original text · Dutch
Stagiaire-catechist Iris stelt zich voor
Hierbij wil ik mezelf graag aan jullie voorstellen. Mijn naam is Iris Maas-Bremer en ik loop sinds 01-11-2025 stage in de parochies De 4 Evangelisten en Emmaüs, in het kader van een catechistenopleiding aan het St. Bonifatiusinstituut in het bisdom Haarlem-Amsterdam.
Deze stage zal 2 jaar duren en heeft als doel om mij wegwijs te maken binnen de catechese, het pastoraat en de diaconie. De eerste 3 maanden heb ik meegelopen met verschillende activiteiten, zoals de voorbereiding op de eerste communie in de Pauluskerk en de Boomkerk, een kindernevendienst, het uitdelen van voedsel aan armen, en pastorale gesprekken. Ook ben ik aanwezig geweest bij een huiskamerviering van parochianen van het Nieuw Verbond, een viering in het Leo Polakhuis, en een Woord- en gebedsviering in de Augustinuskerk met communie-uitreiking. De komende maanden zal ik actiever taken gaan oppakken.
De aanleiding om deze opleiding te gaan doen was, dat ik in 2013 katholiek ben geworden en de behoefte voelde om me nog meer te gaan verdiepen in het katholieke geloof door theologie te gaan studeren. Tijdens mijn studie werd mij gevraagd of ik misschien catechist wilde worden. Ik heb inmiddels mijn bachelorfase afgerond en loop nu dus mijn stages.
Ik ben niet als kind opgegroeid met het katholieke geloof. Op mijn 25e jaar werd ik gedoopt en begon als protestant mijn christelijke levensweg. In 2012 kreeg ik een rozenkrans en had ik deze in mijn kamer opgehangen. Vlak daarna kwam ik door een vriendin in aanraking met het Opus Dei, waar ik kennis maakte met het katholieke geloof. Toen ik daarna de grote Katechismus van de Katholieke Kerk ging lezen, werd ik in mijn hart geraakt door de taal die tot me kwam, en was er voor mij geen weg meer terug. Ik denk dat zowel de aanwezigheid van de rozenkrans, als de taal van de Katechismus en het gebed van anderen mij geleid hebben op mijn weg naar opname in de Katholieke Kerk. Sinds 10-05-2020 ben ik als associé verbonden aan de Communiteit van de Sacramentijnen in het Begijnhof, waar ik elke vrijdagmiddag mag dienen als acoliet.
In 2020 heb ik een kathedralenreis gemaakt met een groep katholieken in Parijs, waarbij we ook de Sacré Cour bezochten, waar sinds 1885 eeuwig durende aanbidding plaatsvindt. Terwijl ik keek naar de wijd uitgestrekte armen van Jezus in de koepel boven het altaar, herinnerde ik mij dat ik eerder op die plek gestaan had - als ik 18 jaar oud was - en toen een bijzonder gevoel had gekregen, wat ik toen niet begreep. Nu ik 33 jaar later op diezelfde plek stond, overviel mij een enorme kracht en zag ik een enorme monstrans in diezelfde koepel hangen, en begreep ik wat ik als 18-jarige gevoeld had, maar toen nog niet had begrepen: de kracht van de eucharistie en de aanbidding.
De eucharistie is voor mij de meest intieme omgang die we met Jezus kunnen hebben
Vooral de woorden die de priester helaas vaak in stilte uitspreekt: “water en wijn worden één, Gij deelt ons mens-zijn en neemt ons op in uw goddelijk leven”, drukken voor mij precies uit waar het om gaat. De mens is bedoeld om deel te hebben aan het leven van God en daar mogen we nu al op vooruit lopen in de eucharistie. De eucharistie raakt voor mij aan het verlangen naar het eeuwige leven. De aanbidding heb ik daarom ook leren waarderen als verlenging van de eucharistie en als manier om Jezus op de meest intieme wijze in de gemeenschap aanwezig te laten zijn. In Amsterdam wordt er op diverse plaatsen aan aanbidding gedaan. Het zou mooi zijn als meerdere kerken gaan meedoen, zodat ook in de Mirakelstad Amsterdam ooit een eeuwig durende aanbidding kan plaatsvinden.
Open the PDF · p. 5 ↗From: bulletin
Full text, reproduced with the parish’s permission. (PDF, 32 pages)