ReflectionBoomkerk · Augustinuskerk De Star · Vincentiuskerk · Nossa Senhora de Fátima (Boomkerk)
Saint Augustine of Hippo
Automatic translation, independently checked · De heilige Augustinus van Hippo
Saint Augustine has been in the news quite often this past year. That has everything to do with Pope Leo XIV, who is a member of the Order founded by this saint. Many churches, including several churches in Amsterdam, have Saint Augustine as their Patron Saint. Our Emmaus parish includes the Augustinuskerk on the Postjesweg, named after Saint Augustine of Hippo.
But who was Saint Augustine, and what can we still learn today, in 2026, from this saint?
Augustine was born in 354 in Thagaste, in present-day Algeria. He grew up in a family where faith and doubt existed side by side: his mother, Saint Monica, was a devout Christian, his father was pagan.
From a young age Augustine proved to be a brilliant thinker. He studied rhetoric and sought his way in philosophy, truth and success. But his heart found no rest. For a time he lived far from God, searching in worldly pleasures and various philosophical movements. Later he would himself write:
“Our heart is restless, until it rests in You.”
That restlessness became his way to God. In Milan, under the influence of Bishop Ambrose and the persevering prayers of his mother, the turning point came. In a garden he heard the words “Take up and read”, after which he opened the Scriptures and was touched in the depths of his soul. That moment changed his life forever.
A life in the service of truth and love After his conversion, Augustine left his old life behind. He was baptized, returned to Africa and eventually became Bishop of Hippo. As a bishop he did not live at a distance, but right in the midst of his people. He preached, wrote, listened and struggled together with them. His works such as Confessions are among the most important texts of the Church. Not because they are merely learned, but because they are steeped in a searching heart that has found God. For Augustine, faith was not a theory, but a relationship. Not a perfect system, but a living encounter. Inner way: finding God in the heart
The spirituality of Augustine is deeply inward. He did not first seek God outside himself, but learned to know Him in the silence of the heart. He wrote:
“Return within yourself; in the inward man dwells the truth.”
That does not mean he withdrew from the world; on the contrary. Precisely from that inner encounter he was able to serve, teach and love others. His faith was a way of seeking and finding, falling and rising, thinking and loving. Augustine shows that God is not frightened by our questions, doubts or restlessness, but that He is present there precisely.
Saint Augustine died in 430, but his words live on, perhaps more strongly than ever. In a world full of distractions and restlessness he still speaks: that we do not have to understand everything, that we do not have to be perfect, but that we may keep searching... until we find rest in God.
His life reminds us that faith is not a straight line, but a way. And that even our detours can become part of that way. Thus we return to the question: who was Saint Augustine, and what can we learn from him today, in 2026?
Perhaps this:
that God does not meet us only when we are 'finished', but precisely in the midst of our restlessness.
In our time, the spirituality of Augustine takes on a special relevance through Pope Leo XIV, who comes from the Augustinian tradition. As an Augustinian he carries that same core within him: the search for God in the heart, life in community, and love rooted in truth.
Where Augustine spoke of a restless heart that seeks God, Pope Leo XIV reminds the Church that this search is still ongoing, in every person, in every age. His pontificate invites us to a Church that not only speaks, but also listens. Not only teaches, but also walks together on the way. Thus the spirit of Augustine lives on, not as something of the past, but as a living stream in the Church of today.
“Breathe in me, O Holy Spirit: I shall think what is good. Urge me on, O Holy Spirit: I shall do what is good. Entice me, O Holy Spirit: I shall seek what is good. Give me strength, O Holy Spirit: I shall hold fast to what is good. Protect me, O Holy Spirit: I shall never lose what is good."
Automatically read from a scanned PDF. Check the details in the original; text recognition can contain errors.
Original text · Dutch
De heilige Augustinus van Hippo
De heilige Augustinus is het afgelopen jaar wel vaker in het nieuws geweest. Dat heeft alles te maken met paus Leo XIV die lid is van de Orde die gesticht werd door deze heilige. Heel wat kerken, ook verscheidene kerken in Amsterdam hebben de heilige Augustinus als Patroonheilige. Tot onze Emmaüsparochie behoort de Augustinuskerk aan de Postjesweg, vernoemd naar de heilige Augustinus van Hippo.
Maar wie was de heilige Augustinus, en wat kunnen we vandaag, in 2026, nog leren van deze heilige?
Augustinus werd in 354 geboren in Thagaste, in het huidige Algerije. Hij groeide op in een gezin waar geloof en twijfel naast elkaar bestonden: zijn moeder, de heilige Monica, was een vrome christen, zijn vader was heidens.
Al jong bleek Augustinus een briljant denker. Hij studeerde retorica en zocht zijn weg in filosofie, waarheid en succes. Maar zijn hart vond geen rust. Hij leefde een tijd ver van God, zoekend in wereldse genoegens en verschillende filosofische stromingen. Later zou hij zelf schrijven:
“Onrustig is ons hart, totdat het rust vindt in U.”
Die onrust werd zijn weg naar God. In Milaan, onder invloed van bisschop Ambrosius en de volhardende gebeden van zijn moeder, kwam de ommekeer. In een tuin hoorde hij de woorden “Neem en lees’, waarna hij de Schrift opende en geraakt werd in het diepst van zijn ziel. Dat moment veranderde zijn leven voorgoed.
Een leven in dienst van waarheid en liefde Na zijn bekering liet Augustinus zijn oude leven achter zich. Hij werd gedoopt, keerde terug naar Afrika en werd uiteindelijk bisschop van Hippo. Als bisschop leefde hij niet op afstand, maar midden tussen zijn mensen. Hij preekte, schreef, luisterde en worstelde samen met hen. Zijn werken zoals Belijdenissen behoren tot de belangrijkste teksten van de Kerk. Niet omdat ze alleen geleerd zijn, maar omdat ze 10 doordrenkt zijn van een zoekend hart dat God heeft gevonden. Voor Augustinus was geloof geen theorie, maar een relatie. Geen perfect systeem, maar een levende ontmoeting. Innerlijke weg: God vinden in het hart
De spiritualiteit van Augustinus is diep innerlijk. Hij zocht God niet eerst buiten zichzelf, maar leerde Hem kennen in de stilte van het hart. Hij schreef:
“Keer terug in jezelf; in de innerlijke mens woont de waarheid.”
Dat betekent niet dat hij zich terugtrok uit de wereld, integendeel. Juist vanuit die innerlijke ontmoeting kon hij anderen dienen, onderwijzen en liefhebben. Zijn geloof was een weg van zoeken en vinden, vallen en opstaan, denken en beminnen. Augustinus laat zien dat God niet schrikt van onze vragen, twijfels of onrust, maar dat Hij daar juist aanwezig is.
Heilige Augustinus stierf in 430, maar zijn woorden leven voort, misschien wel sterker dan ooit. In een wereld vol afleidingen en onrust spreekt hij nog altijd: dat we niet alles hoeven te begrijpen, dat we niet perfect hoeven te zijn, maar dat we mogen blijven zoeken... totdat we rust vinden in God.
Zijn leven herinnert ons eraan dat geloof geen rechte lijn is, maar een weg. En dat zelfs onze omwegen deel kunnen worden van die weg. Zo komen we terug bij de vraag: wie was heilige Augustinus, en wat kunnen wij vandaag, in 2026, van hem leren?
Misschien dit:
dat God ons niet pas ontmoet wanneer we 'klaar' zijn, maar juist midden in onze onrust.
In onze tijd krijgt de spiritualiteit van Augustinus een bijzondere actualiteit door paus Leo XIV, die voortkomt uit de Augustijnse traditie. Als Augustijn draagt hij diezelfde kern in zich: het zoeken naar God in het hart, leven in gemeenschap, en liefde die geworteld is in waarheid.
Waar Augustinus sprak over een rusteloos hart dat God zoekt, herinnert paus Leo XIV de Kerk eraan dat dit zoeken nog altijd gaande is, in ieder mens, in iedere tijd. Zijn pontificaat nodigt uit tot een Kerk die niet alleen spreekt, maar ook luistert. Niet alleen onderwijst, maar ook samen op weg gaat. Zo leeft de geest van Augustinus voort, niet als iets van vroeger, maar als een levende stroom in de Kerk van vandaag.
“Adem in mij, heilige Geest: ik zal het goede denken. Spoor me aan, heilige Geest: ik zal het goede doen. Verlok me, heilige Geest: ik zal het goede zoeken. Geef me kracht, heilige Geest: ik zal het goede vasthouden. Bescherm me, heilige Geest: ik zal het goede nooit verliezen."
Open the PDF · p. 10 ↗From: bulletin
Full text, reproduced with the parish’s permission. (PDF, 32 pages)