ReflectionBegijnhofkapel
With the Saints Through the Year: Óscar Romero
Automatic translation, independently checked · Met de heiligen het jaar rond: Óscar Romero
This time, once again, a saint from recent history. So recent that the somewhat older among us may still be able to remember it. It concerns Óscar Romero.
In 1917, Óscar Romero was born in the mountainous east of El Salvador. Óscar Arnulfo Romero grew up in a simple family, as the second of eight children. Poverty was not an abstract concept to him, but a daily reality. Yet early on there was something in him that reached beyond the village, something that drew him towards the priesthood.
At the age of thirteen, Romero began his training for the priesthood. He studied in San Miguel and later in Rome, where he was ordained in 1942. His early career proceeded quietly. He was known as a thoughtful, conservative churchman, someone who did not get involved in political discussions. But the world in which he lived was changing, and he changed with it.
When he was appointed Archbishop of San Salvador in 1977, the country was in a deep crisis. Armed death squads moved through villages and cities, peasants disappeared, and the gap between rich and poor grew. Romero's friend and ally, Father Rutilio Grande, was murdered. It was a shock that shook him awake. From that moment on, he began to speak out against the violence, against oppression, against injustice.
His sermons were broadcast on the radio and reached thousands. He did not speak in abstract terms, but about real people: mothers who lost their sons, peasants who lost their land, children who grew up in fear. He called for conversion, for conscientious action, and for resistance to immoral orders. His words were clear, powerful, and dangerous to those who wished to hold on to their power.
Romero refused to cooperate with the junta that came to power after a military coup. He wrote a letter to the American President Carter, in which he called for military support to El Salvador to be stopped. His position was clear: the Church had to take the side of the poor, of the victims, of the truth.
On 24 March 1980, while he was celebrating Mass in a hospital chapel, Romero was shot dead. His murder was an attempt to silence a voice. But the opposite happened. His funeral drew thousands, despite the violence that broke out there as well. And his name continued to resound, in El Salvador and far beyond.
In 2015 he was beatified, and in 2018 canonized. Not because he was perfect, but because he remained faithful to his calling: to speak on behalf of those who had no voice. His life is a reminder that faith is not only a matter of prayer, but also of courage, of making choices, of standing up against injustice. Because his day of death, 24 March, falls during Lent, it is moved to 23 May, the day of his beatification.
Original text · Dutch
Met de heiligen het jaar rond: Óscar Romero
Deze keer weer een heilige uit de recente geschiedenis. Zo recent dat de iets ouderen onder ons het zich nog zullen kunnen herinneren. Het betreft Óscar Romero.
In 1917 werd Óscar Romero geboren In het bergachtige oosten van El Salvador. Óscar Arnulfo Romero groeide op in een eenvoudig gezin, als tweede van acht kinderen. Armoede was geen abstract begrip voor hem, maar dagelijkse realiteit. Toch was er al vroeg iets in hem dat verder reikte dan het dorp, iets dat hem richting het priesterschap trok.
Op dertienjarige leeftijd begon Romero aan zijn opleiding tot priester. Hij studeerde in San Miguel en later in Rome, waar hij in 1942 werd gewijd. Zijn vroege carrière verliep rustig. Hij stond bekend als een bedachtzame, conservatieve geestelijke, iemand die zich niet mengde in politieke discussies. Maar de wereld waarin hij leefde veranderde, en hij veranderde mee.
Toen hij in 1977 werd benoemd tot aartsbisschop van San Salvador, bevond het land zich in een diepe crisis. Gewapende doodseskaders trokken door dorpen en steden, boeren verdwenen, en de kloof tussen arm en rijk groeide. Romero’s vriend en medestander, priester Rutilio Grande, werd vermoord. Het was een schok die hem wakker schudde. Vanaf dat moment begon hij zich uit te spreken tegen het geweld, tegen de onderdrukking, tegen het onrecht.
Zijn preken werden uitgezonden via de radio en bereikten duizenden. Hij sprak niet in abstracte termen, maar over echte mensen: moeders die hun zonen verloren, boeren die hun land kwijtraakten, kinderen die opgroeiden in angst. Hij riep op tot bekering, tot gewetensvol handelen, en tot verzet tegen immorele bevelen. Zijn woorden waren helder, krachtig, en gevaarlijk voor hen die hun macht wilden behouden.
Romero weigerde samen te werken met de junta die na een militaire coup aan de macht kwam. Hij schreef een brief aan de Amerikaanse president Carter, waarin hij opriep om de militaire steun aan El Salvador te stoppen. Zijn standpunt was duidelijk: de kerk moest de kant kiezen van de armen, van de slachtoffers, van de waarheid.
Op 24 maart 1980, terwijl hij de mis opdroeg in een ziekenhuiskapel, werd Romero doodgeschoten. Zijn moord was een poging om een stem te doen zwijgen. Maar het tegenovergestelde gebeurde. Zijn uitvaart trok duizenden, ondanks het geweld dat ook daar uitbrak. En zijn naam bleef klinken, in El Salvador en ver daarbuiten.
In 2015 werd hij zalig verklaard, en in 2018 heilig. Niet omdat hij perfect was, maar omdat hij trouw bleef aan zijn roeping: om te spreken namens wie geen stem hadden. Zijn leven is een herinnering dat geloof niet alleen een zaak is van gebed, maar ook van moed, van keuzes maken, van opstaan tegen onrecht. Omdat zijn sterfdag, 24 maart, in de vasten valt, word deze verplaatst naar 23 mei, de dag van zijn zaligverklaring.
Open the PDF · p. 5 ↗From: bulletin
Full text, reproduced with the parish’s permission. (PDF, 12 pages)