ReflectionBegijnhofkapel
The Tomb of Peter in Rome – Part 1
Automatic translation, independently checked · Het graf van Petrus in Rome – deel 1
During his inauguration, Pope Leo XIV walked down a staircase at the beginning of the Mass and paused for a while at a niche with an icon of Peter. Do you remember? And I wondered, do the viewers realize that they are indeed looking at THE original tomb, or at least, the front of it? I have been there, in 1993, and was allowed to visit the excavations beneath St. Peter's, in search of the tomb.
Imagine: you are an archaeologist in the 1940s and the pope allows you to dig beneath St. Peter's, in search of the tomb of Peter. A unique opportunity to discover the heart of Rome. What do you expect: a simple grave or a monument? The archaeologists worked from the “outside” to the “inside”, but I will begin at the starting point: the tomb. This will be a journey in three parts, of which this is the first part.
The first century
Between 41 and 54 AD, Jews are banished from Rome by Emperor Claudius. After his death, Nero comes to power. When Paul visits Rome in the late fifties, he is arrested but is allowed to stay in a rented house. There he preaches the gospel freely for two years. The first Christian communities in Rome consist mainly of Jews.
During Paul's stay, Nero works on the expansion of Caligula's circus, later known as the Circus of Nero. To expand his territory, he has relatives such as his aunt Domitia removed out of the way.
In 64, a fire breaks out in Rome, presumably on Nero's orders. To deflect suspicion from himself, he points to the Christians as the culprits. This group, already unpopular because of their divergent way of life, is severely punished. First, prominent members are arrested; then follow mass accusations of 'hatred of the human race'. The punishments are cruel: some are torn apart by dogs, others crucified or burned as living torches during Nero's games in his circus. The victims are buried in the necropolis Contactblad voor de gemeenschap van de Begijnhofkapel next to the circus. According to tradition, Peter and Paul die in the year 67. Since non-Romans are often crucified, it is plausible that Peter was executed in that manner. Around the year 200, the tradition arises that he was crucified head downwards, out of humility towards Jesus. 9
Peter, too, is buried near the circus.
The second century
On the slope of the Vatican Hill, amid a network of corridors and tombs, a special veneration for one particular grave arises around the year 160. At that spot a red wall is built, against which a tropaion — a memorial monument — is placed. In a niche beneath this monument lie the bones of the apostle Peter.
Later, a retaining wall is constructed next to the tropaion, on which believers leave graffiti pointing to the sacred meaning of the place and its connection with Peter. Remarkably many Christians are also buried in the immediate vicinity, which further underscores the religious significance of this location.
Only in the 4th century, when Constantine becomes emperor, does the next far-reaching change come. I will discuss this next time.
Original text · Dutch
Het graf van Petrus in Rome – deel 1
Tijdens zijn inauguratie liep paus Leo XIV aan het begin van de mis een trap af en stond een tijdje stil bij een nis met een icoon van Petrus. Weet u nog? En ik dacht, weten de kijkers wel dat ze inderdaad naar HET originele graf kijken, althans, het vooraanzicht daarvan. Ik ben daar geweest, in 1993, en mocht de opgravingen onder de Sint Pieter bezoeken, op zoek naar het graf.
Stel je voor: je bent archeoloog in de jaren '40 en mag van de paus onder de St. Pieter graven, op zoek naar het graf van Petrus. Een unieke kans om het hart van Rome te ontdekken. Wat verwacht je: een eenvoudig graf of een monument? De archeologen werkten van “buiten” naar “binnen”, maar ik begin bij het nulpunt; het graf. Dit wordt een reis in drie delen, waarvan hier het eerste deel.
De eerste eeuw
Tussen 41 en 54 na Christus worden Joden door keizer Claudius uit Rome verbannen. Na zijn dood komt Nero aan de macht. Wanneer Paulus eind jaren vijftig Rome bezoekt, wordt hij gearresteerd, maar mag hij verblijven in een huurwoning. Daar predikt hij twee jaar lang vrijelijk het evangelie. De eerste christelijke gemeenten in Rome bestaan vooral uit Joden.
Tijdens Paulus’ verblijf werkt Nero aan de uitbreiding van het circus van Caligula, dat later bekendstaat als het Circus van Nero. Om zijn grondgebied uit te breiden, laat hij familieleden zoals zijn tante Domitia uit de weg ruimen.
In 64 breekt er brand uit in Rome, vermoedelijk op bevel van Nero. Om de verdenking van zichzelf af te wenden, wijst hij de christenen aan als schuldigen. Deze groep, al impopulair vanwege hun afwijkende levenswijze, wordt zwaar gestraft. Eerst worden bekende leden gearresteerd, daarna volgen massale beschuldigingen van ‘haat tegen het menselijk geslacht’. De straffen zijn wreed: sommigen worden verscheurd door honden, anderen gekruisigd of verbrand als levende fakkels tijdens Nero’s spelen in zijn circus. De slachtoffers worden begraven in de necropolis Contactblad voor de gemeenschap van de Begijnhofkapel naast het circus. Volgens overlevering sterven Petrus en Paulus in het jaar 67. Omdat nietRomeinen vaak gekruisigd worden, is het aannemelijk dat Petrus op die manier is geëxecuteerd. Rond het jaar 200 ontstaat de traditie dat hij met het hoofd naar beneden is gekruisigd, uit nederigheid ten opzichte van Jezus. 9
Ook Petrus wordt begraven bij het circus.
De tweede eeuw
Op de helling van de Vaticaanse heuvel, te midden van een netwerk van gangen en graven, ontstaat rond het jaar 160 een bijzondere verering voor één graf. Op die plek wordt een rode muur gebouwd, waartegen een tropaion — een gedenkteken — wordt geplaatst. In een nis onder dit monument liggen de beenderen van de apostel Petrus.
Later wordt er een steunmuur aangelegd naast het tropaion, waarin gelovigen graffiti achterlaten die wijzen op de heilige betekenis van de plek en de connectie met Petrus. Ook worden er opvallend veel christenen in de directe omgeving begraven, wat de religieuze waarde van deze locatie verder onderstreept.
Pas in de 4e eeuw, als Constatijn keizer wordt, komt er een volgende ingrijpende wijziging. Dit zal ik de volgende keer bespreken.
Open the PDF · p. 9 ↗From: bulletin
Full text, reproduced with the parish’s permission. (PDF, 12 pages)