ReflectionBegijnhofkapel
Easter and Hope
Automatic translation, independently checked · Pasen en hoop
Pope Francis begins his book Hope with the description of migrants departing by steamship from Italy to Argentina. His own parents did the same on 1 February 1929. The ship, which departed a good while before them and which they were originally to take, sank due to circumstances. Many passengers drowned. People who make this journey, on the way to a better future, must endure enormous hardships.
Other relatives had made this journey earlier, in 1922, and after much misery built up a good existence by starting a company in the construction of asphalt roads. That was later lost again when a great-uncle died of a serious illness and the Great Depression of 1929 struck. In the year 1932 the whole family sank into poverty.
So at first things went well for Pope Francis's parents, but later they too had to build up a new existence again with scarcely any means to live on.
'The book of my life is the story of a journey full of hope, which is unthinkable without my family, my people, the entire people of God. It is, on every page, in every step, also the book of those who have accompanied me, of those who have gone before us and of those who will follow us' (...).
He concludes, almost at the end of his book: 'For us Christians the future has a name, and that name is hope.' (...) 'Happiness is always an encounter, and other people offer a concrete possibility of meeting Jesus himself. In our time, evangelization means: filling people with enthusiasm for hope and joy' (...). Thus far Pope Francis in his new book about 1 Hope.
What does Easter have to do with Hope? Our God is a God of love, and therefore He sent Jesus, His only Son, to us, to impart His message of love to us and to live it out before God and for one another. Jesus, on the cross, had been abandoned by almost all his disciples, except by John, his mother Mary, Mary Magdalene and a few others. Everything seemed lost, and according to Roman custom He was 'crucified as a criminal'.
Thus He also died, but God raised Him again on the third day. Everything seemed lost, but Jesus, who was first dead, is now alive again. His disciples and followers could not believe it at first. Jesus therefore reproaches them for their unbelief.
Are we not also, at times, like these disciples who abandoned Jesus?
It reminded me of a Bible verse (1 Pet. 15b) about hope: 'Always be ready to give an answer to anyone who asks you to account for the hope that lives in you.' That is what we as believers should do. To lead a life of love after the example of Jesus. And not only that, individually, but together with other believers, in community, so that people may say: 'See how they love one another.' Deeds sometimes convince more than words.
That we may be Pilgrims of Hope. That is the theme of the Jubilee Year. I do not know what awaits me, but I will pray for it. Our God is a God full of surprises. People in the Netherlands generally live very well. Let us be a sign of Hope and give an answer to the signs of these times which come upon our pilgrim path on the way to the Promised Land.
One paragraph could not be matched word for word in the original and was left out. Read the original.
Original text · Dutch
Pasen en hoop
Paus Franciscus begint zijn boek Hoop met de beschrijving van migranten die wegtrekken met een stoomboot vanuit Italië naar Argentinië. Dat hebben ook zijn ouders gedaan op 1 februari 1929. De boot, die een hele tijd eerder, voor hun vertrokken is, en die zij eerst zouden nemen, is door omstandigheden gezonken. Veel passagiers zijn verdronken. Mensen die deze reis maken, op weg naar een betere toekomst, moeten enorme ontberingen doorstaan.
Andere familieleden hebben deze reis op een eerder tijdstip gemaakt in 1922 en na veel ellende een goed bestaan opgebouwd door een bedrijf in de aanleg van asfaltwegen te beginnen. Dat is later weer teloorgegaan doordat een belangrijke oudoom door een ernstige ziekte is overleden en de Wereldcrisis in 1929 toesloeg. In het jaar 1932 verviel de hele familie tot armoede.
In het begin ging het dus nog goed met de ouders van paus Franciscus maar later moesten ook zij weer een nieuw bestaan opbouwen met nauwelijks middelen om te kunnen leven.
‘Het boek van mijn leven is het verhaal van een reis vol hoop, die onvoorstelbaar is zonder mijn familie, mijn volk, het gehele volk van God. Het is, op elke bladzijde, in elke stap, eveneens het boek van hen die mij hebben vergezeld, van hen die ons zijn voorgegaan en van hen die ons zullen volgen’ (…).
Hij besluit, bijna op het einde zijn boek: ‘Voor ons christenen heeft de toekomst een naam en die naam is hoop.’ (…) ‘Geluk is altijd een ontmoeting en andere mensen bieden een concrete mogelijkheid om Jezus zelf te ontmoeten. Evangelisatie betekent in onze tijd: mensen enthousiasmeren met hoop en vreugde’ (…). Tot zover paus Franciscus in zijn nieuwe boek over 1 Hoop.
Wat heeft Pasen met Hoop te maken? Onze God is een God van liefde en daarom heeft Hij Jezus, zijn enige Zoon naar ons toegezonden, om ons Zijn boodschap van liefde mee te delen en voor te leven voor God en voor elkaar. Jezus was aan het kruis door bijna al zijn leerlingen verlaten, behalve door Johannes, zijn moeder Maria, Maria Magdalena en nog enkele mensen. Alles leek verloren en Hij is volgens Romeins gebruik ‘gekruisigd als een misdadiger’.
Zo is Hij ook gestorven maar God heeft Hem weer op de derde dag doen verrijzen. Alles leek verloren maar Jezus, die eerst dood was, is nu weer levend. Zijn leerlingen en volgelingen konden het eerst niet geloven. Jezus maakt hun daarom verwijten over hun ongeloof.
Zijn wij ook niet af en toe als deze leerlingen die Jezus in de steek hebben gelaten?
Het deed me denken aan een Bijbelvers (1 Petr. 15b) over de hoop: Weest altijd bereid tot verantwoording aan wie rekenschap vraagt van de hoop die in u leeft’. Dat zouden wij als gelovigen moeten doen. Een leven uit liefde leiden naar het voorbeeld van Jezus. En dat niet alleen, individueel, maar samen met andere gelovigen, gemeenschappelijk, zodat mensen kunnen zeggen: ‘Zie hoe ze elkaar liefhebben’. Daden overtuigen soms meer dan woorden.
Dat wij Pelgrims van Hoop mogen zijn. Dat is het thema van het Jubeljaar. Ik weet niet wat mij te wachten staat maar ik zal er voor bidden. Onze God is een God vol met verrassingen. Mensen in Nederland hebben het meestal heel goed. Laten wij een teken zijn van Hoop en een antwoord geven op de tekenen van deze tijd die op ons pelgrimspad komen op weg naar het Beloofde Land.
Open the PDF · p. 1 ↗From: bulletin
Full text, reproduced with the parish’s permission. (PDF, 14 pages)