HomilyKrijtbergZondag 16 januari 2022
Sermon krijtberg sunday 16 january 2022
Automatic translation, independently checked · Preek krijtberg zondag 16 januari 2022

There was a wedding at Cana in Galilee, dear people. That is how today's gospel begins: There was a wedding at Cana in Galilee. My first reaction is: Oh, how lovely. Who is getting married? Do I know the bride or the groom? But to that question our gospel gives no answer. Every right-minded Israelite knows the answer. For Holy Scripture compares, time and again, the bond between God and his people with the marriage bond. The love between God and his chosen people is compared with the love between a man and his wife. Israel is the bride and God is the bridegroom longing for a lasting bond. The prophet Isaiah, for example, uses this likeness in today's first reading: "As a young man marries a maiden, so shall He who builds you up marry you. And as the bridegroom rejoices over his bride, so shall your God rejoice over you."
But at that wedding in Cana everything does not go as hoped. Mary notices and warns Jesus, who is among the guests with his disciples. "They have no wine!" she says. Do you understand what she is saying? She is saying that in the marriage between Israel and its God the wine has run out. There is no joy, no warmth, no love. Let it sink in what these four words: They have no wine! mean. In so many words they express that in the covenant between God and his people love has run out. Imagine if... that is a disaster. Mary appeals to Jesus. She has experienced how strong the bond is between Jesus and his heavenly Father. She knows how God's love for her family has kept and inspired them. Jesus, do you not notice? This is terrible. I feel it. They have no wine, no life, no inspiration, no love. And when Jesus points to his hour that is to come, Mary says to the servants: "Do whatever He tells you!"
Our gospel tells us that Jesus contributes the finest wine to the marriage between God and his people, in divine abundance. A messianic abundance of true life, of inspiration, joy, warmth, the abundance of God's infinite love: Jesus gives himself. He, God's Word spoken to his people, the best wine kept for this day.
Our gospel does not tell us how this gift of God was received. It only says that this was the first sign of Jesus' mission. We know by now that that sign was not understood. That Jesus was not accepted as the promised Messiah. He was rejected and finally crucified by the leaders of the people. They found that wine quite tasty, but did not believe in the one who had given it. They were like the master of the banquet at the wedding feast. He understood that this was the best wine, but he did not understand where it came from. The servants, the ordinary people, they did know and followed Jesus in great crowds wherever He went. The Pharisees and high priests were sceptical and kept their distance.
Today, dear friends, we have come together to celebrate once again the wedding feast between God and us, his people. Jesus is once again in our midst. I am convinced that Mary, his mother and ours, is with Him now as we celebrate the Eucharistic meal. And I wonder what Mary feels today when she witnesses our bond with her Son and with one another. Does she notice that we accept Jesus not only as Emmanuel, but that we truly admit Him into our lives? A few weeks ago we celebrated his birth.
Was his birth for us like life-giving wine, which has given new fire to our love for Him and His Father? Will Mary experience us as a lively Christian community, where in this complicated time of lockdowns and restrictions we look out for one another and stand up for those who suffer most? Or will she turn again to her Son, worried, because we have no wine?
To that question each must answer for himself. But I see in the heart of our church and of the Christian community as a whole two developments that taste like new wine, new life for our church.
In the first place there is the challenging and courageous initiative of our Pope Francis, who calls us to a synodal process, which aims to renew the church and transform it into a Synodal Church. A Synod is a meeting where participants are expected to listen to one another. The Pope hopes that we become a listening church, where people are not expected to pray, pay and keep their mouths shut, but where all the baptised are listened to, regardless of their function, pope, bishop or volunteer in the church. Where together we discover the good way to live the gospel recognisably in this time. Please, dear people, go on the internet and look up the synodal process in the Roman Catholic Church. Take part in the way that is possible for you. There we can taste the Messianic wine that flowed so abundantly at the wedding at Cana.
In the second place, Christians of every stripe begin anew this week the International Week of Prayer for the unity of the Christian churches. During the Last Supper Jesus prayed that his followers might be one as He, Jesus, is one with his Father. In past centuries that unity was lost and hostility grew between the different denominations. We have attacked, killed and accused one another, until just over a century ago a number of Christians said: Enough is enough. Let us pray together to rediscover unity. If we pray together we shall not so quickly fight one another. Those prayers have been answered. More and more we noticed that people on all sides are of good will. We noticed that we had far more in common than what kept us divided. We have grown in respect for the truth that is honoured in all our traditions.
So let us come together this week and pray with our fellow Christians for that splendid wine of unity. At every Mass in our church this week a prayer of the faithful will be offered with this intention. But you must all take part. Include this prayer in your morning or evening prayer, or when you pray before meals. That all Christians may grow in unity. That we ourselves may taste and offer to the whole world that best wine which God has kept for this time, Amen.
Original text · Dutch
Preek krijtberg zondag 16 januari 2022
Er werd een bruiloft gevierd te Kana in Galilea, beste mensen. Zo begon het evangelie van vandaag: Er werd een bruiloft gevierd te Kana in Galilea. Mijn eerste reactie is dan: Goh, wat leuk. Wie trouwen er? Ken ik de bruid of de bruidegom? Maar op die vraag geeft ons evangelie geen antwoord. Elke recht- geaarde Israëliet weet immers het antwoord. De Heilige Schrift vergelijkt steeds weer de band tussen God en zijn volk met de huwelijksband. De liefde tussen God en zijn uitverkoren volk wordt vergeleken met de liefde tussen een man en zijn vrouw. Israël is de bruid en God is de bruidegom verlangend naar een blijvende band. De profeet Jesaja bijvoorbeeld gebruikt in de eerste lezing van vandaag deze gelijkenis: "Zoals een jonge man een meisje huwt, zo zal Hij die u opbouwt u huwen. En zoals de bruidegom blij is met zijn bruid, zo zal uw God blij zijn met u."
Maar bij die bruiloft in Kana loopt alles niet zoals gehoopt. Maria heeft het in de gaten en waarschuwt Jezus, die zich met zijn leerlingen onder de gasten bevindt. "Ze hebben geen wijn!" zegt zij. Begrijpt u dan wat zij zegt? Zij zegt dat in het huwelijk tussen Israël en zijn God de wijn op is. Er is geen vreugde, geen warmte, geen liefde. Laat tot je doordringen wat deze vier woorden: Zij hebben geen wijn! willen zeggen. Met evenveel woorden drukken zij uit dat in het verbond tussen God en zijn volk de liefde op is. Denk je dat in…. dat is een ramp. Maria doet een beroep op Jezus. Zij heeft ervaren hoe sterk de band is tussen Jezus en zijn hemelse Vader. Zij weet hoe de liefde van God voor haar gezin hen bewaard en geïnspireerd heeft. Jezus, heb je het niet in de gaten? Dit is vreeslijk. Ik voel het. Zij hebben geen wijn, geen leven, geen inspiratie, geen liefde. En als Jezus haar wijst op zijn uur dat komen zal, dan zegt Maria tot de bedienden: "Doe wat Hij u zeggen zal!"
Ons evangelie vertelt dat Jezus aan het huwelijk tussen God en zijn volk de mooiste wijn bijdraagt in goddelijke overvloed. Een messiaanse overvloed aan echt leven, aan inspiratie, vreugde, warmte, de overvloed van Gods oneindige liefde: Jezus draagt zichzelf bij. Hij, Gods Woord tot zijn volk gesproken, de beste wijn bewaard voor deze dag.
Ons evangelie vertelt ons niet hoe die gave Gods is aangenomen. Het zegt alleen dat dit het eerste teken van Jezus' zending was. Wij weten intussen dat dat teken niet is verstaan. Dat Jezus niet aanvaard werd als de beloofde Messias. Hij werd verworpen en uiteindelijk door de leiders van het volk gekruisigd. Zij vonden die wijn wel lekker, maar geloofden niet in degene die hem geschonken had. Zij waren als de tafelmeester bij het bruiloftsfeest. Hij begreep dat dit de beste wijn was, maar hij begreep niet waar die vandaan kwam. De dienaren, de gewone mensen, die wisten het wel en volgden Jezus in grote menigten waar Hij ook ging. De Farizeeën en hogepriesters waren sceptisch en bleven op een afstand.
Vandaag beste vrienden, zijn we samengekomen om weer het bruiloftsfeest tussen God en ons, zijn mensen, te vieren. Jezus is ook nu weer in ons midden. Ik ben ervan overtuigd dat Maria, zijn en onze moeder, bij Hem is nu wij de Eucharistische maaltijd vieren. En ik vraag me af wat Maria vandaag voelt wanneer ze getuige is van onze band met haar Zoon en met elkaar. Merkt zij dat wij Jezus niet alleen als Emmanuel aanvaarden, maar dat wij Hem werkelijk in ons leven toelaten? Enkele weken geleden hebben wij zijn geboorte gevierd.
Was zijn geboorte voor ons als levenwekkende wijn, die onze liefde voor Hem en Zijn Vader nieuw vuur heeft gegeven? Zal Maria ons ervaren als een levendige christengemeenschap, waar wij in deze ingewikkelde tijd van lockdowns en beperkingen omzien naar elkaar en opkomen voor hen die het meest te lijden hebben? Of zal zij zich weer tot haar Zoon wenden, ongerust, omdat we geen wijn hebben?
Op die vraag zal ieder voor zich het antwoord moeten geven. Maar ik zie in het hart van onze kerk en van de Christengemeenschap als geheel twee ontwikkelingen die smaken als nieuwe wijn, nieuw leven voor onze kerk.
Op de eerste plaats is daar het uitdagende en dappere initiatief van onze paus Franciscus, die ons oproept tot een synodaal proces, dat tot doel heeft de kerk te vernieuwen en om te vormen tot een Synodale Kerk. Een Synode is een vergadering waar van de deelnemers verwacht wordt dat ze luisteren naar elkaar. De Paus hoopt dat we een luisterende kerk worden, waar van mensen niet wordt verwacht dat ze bidden, betalen en hun mond houden, maar waar naar alle gedoopten, ongeacht hun functie, paus, bisschop of vrijwilliger in de kerk geluisterd wordt. Waar we samen de goede manier te ontdekken om het evangelie in deze tijd herkenbaar te leven. Alstublieft, lieve mensen, ga op het internet en zoek het synodale proces op in de Rooms Katholiek Kerk. Doe mee op de manier die voor u mogelijk is. Daar kunnen we proeven van de Messiaanse wijn zoals die in de bruiloft van Kana zo overvloedig vloeide.
Op de tweede plaats beginnen christenen van welke kleur ook deze week opnieuw aan de Internationale gebedsweek voor de eenheid van de christelijke kerken. Tijdens het laatste avondmaal bad Jezus dat zijn volgelingen één zouden mogen zijn zoals Hij, Jezus, één is met zijn Vader. In voorbije eeuwen is die eenheid verloren gegaan en groeide vijanddenken tussen de verschillende geloofsrichtingen. We hebben elkaar belaagd, gedood, beschuldigd, totdat ruim een eeuw geleden een aantal christenen hebben gezegd: Genoeg is genoeg. Laten we samen bidden om de eenheid terug te vinden. Als we samen bidden zullen we niet zo snel samen vechten. Die gebeden zijn verhoord. Steeds vaker merkten we dat mensen aan alle kanten van goede wil zijn. We merkten dat we veel meer gemeenschappelijk hadden dan wat ons verdeeld hield. We zijn gegroeid in respect voor de waarheid die in al onze tradities in ere wordt gehouden.
Dus laten we deze week samen komen en met onze medechristenen bidden om die schitterende wijn van de eenheid. In iedere mis in onze kerk zal deze week een voorbede klinken met die intentie. Maar u moet allemaal meedoen. Sluit dit gebed in in uw morgen- of avondgebed, of als u bidt vóór het eten. Dat alle christenen mogen groeien in eenheid. Dat we zelf mogen proeven en aan heel onze wereld aanbieden, die beste wijn die God bewaart heeft voor deze tijd, Amen.
Open the PDF · p. 1 ↗From: homily sheet · 16 January 2022
Full text, reproduced with the parish’s permission. (PDF, 2 pages)